Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
Με αφορμή την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα της στο Θέατρο Παλλάς με την παράσταση ASTORIA, η Μπέσυ Μάλφα ανοίγει την καρδιά της, αποδεικνύοντας γιατί παραμένει μια από τις πιο λαμπρές και αγαπητές μορφές του ελληνικού θεάτρου και της τηλεόρασης. Η ηθοποιός, με μια καριέρα που ξεκινά από τη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης και εκτείνεται σε δεκάδες σημαντικούς ρόλους στην τηλεόραση, το θέατρο και τον κινηματογράφο, έχει κερδίσει την εκτίμηση του κοινού με την αλήθεια και το πάθος της στην υποκριτική. Η ASTORIA είναι μια παράσταση που αγγίζει βαθιά την καρδιά, όπως και η ίδια η Μάλφα επιμένει να κάνει κάθε επιλογή της, με σεβασμό στην τέχνη, στην αλήθεια και στους ανθρώπους. Αυτή η πνευματική και συναισθηματική ωριμότητα την καθιστά όχι μόνο μια εξαιρετική ηθοποιό, αλλά και μια βαθιά εμπνευσμένη καλλιτέχνιδα.
Τι είναι η παράσταση «ASTORIA» για εσάς και ποια είναι τα μηνύματα που μας δίνει;
Η «ASTORIA» είναι μια μουσική ιστορία για τον έρωτα, τη δύναμη και την επιβίωση στον σκληρό κόσμο της ξενιτιάς. Η πρεμιέρα μας θα γίνει στις 19 Μαρτίου στο Θέατρο Παλλάς και μας μεταφέρει στη Νέα Υόρκη του Μεσοπολέμου, στην Αστόρια, όπου μια μικρή Ελλάδα γεννιέται μέσα σε ένα ελληνικό καφενείο. Εκεί το τραγούδι γίνεται φωνή, παρηγοριά και αντίσταση, ενώ η παράσταση μας ταξιδεύει στον κόσμο των Ελλήνων μεταναστών της δεκαετίας του ’20 και του ’30, που παλεύουν να ριζώσουν, να επιβιώσουν και να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη τους. Είναι μια ιστορία για τον έρωτα που επιμένει, για τους ανθρώπους που προσπαθούν να νιώσουν και να ονειρευτούν ξανά σ’ έναν ξένο τόπο, και πάνω απ’ όλα εξυμνεί τη δύναμη και το ψυχικό σθένος της γυναίκας.
Τι μας διηγείται το έργο «ASTORIA» και τι σας συγκινεί προσωπικά στην ιστορία;
Η ιστορία είναι έργο του Κωνσταντίνου Σαμαρά και σκηνοθετεί ο Βασίλης Μαυρογεωργίου, με τον οποίο έχω συνεργαστεί ξανά στη σειρά «Έχω παιδιά» και στην τεράστια επιτυχία «Τα πήρε όλα και έφυγες». Στο «ASTORIA» παρακολουθούμε την πορεία των Ελλήνων από τη φτώχεια του 1930, που ψάχνουν να βρουν την τύχη τους σε μια άλλη πατρίδα, τον ξεριζωμό τους, αλλά και τη ζωή τους με τους άλλους Έλληνες και τους Αμερικάνους. Αυτό που με συγκινεί είναι η διαδρομή ενός ανθρώπου που ψάχνει βοήθεια για μια καινούργια πατρίδα και θέλω πολύ να το δει όλος ο κόσμος, για να θυμηθεί και να καταλάβει ότι εκεί που μπορεί να είναι κάποιος καλά σήμερα, αύριο μπορεί να μην είναι, και ότι πάντα κάποιος πρέπει να τον βοηθήσει.
Μετά από τόσα χρόνια λαμπρής πορείας, υπάρχει άγχος για το πώς θα ανταποκριθεί το κοινό σε κάθε σας νέα δουλειά, ή νιώθετε πιο σίγουρη;
Ποτέ κανείς δεν μπορεί να είναι απόλυτα σίγουρος. Αυτό που μπορώ να σας πω είναι ότι με ενδιαφέρει πολύ το έργο και αυτό που αγαπώ και κάνω. Το πώς θα πάει, φυσικά, αφορά περισσότερο τους παραγωγούς. Το καταλαβαίνω, συμπονώ, είμαι εκεί και κάνω ό,τι καλύτερο μπορώ. Τώρα, αυτό που κάνουμε εμείς, είναι για το καλύτερο της παράστασης. Δυστυχώς, αν δεν υπάρχει διαφήμιση, ο κόσμος με τον καταιγισμό πληροφοριών που δέχεται δεν μπορεί πάντα να την πληροφορηθεί ή μπορεί να την ξεχάσει. Εμένα όμως με αφορά να δουν αυτό για το οποίο δουλεύω τόσο σκληρά και που έχει κάποιο στόχο.
Για εσάς το θέατρο λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά; Είναι δηλαδή μια διέξοδος από την καθημερινότητα, τα άγχη και τα προβλήματα;
Θα σας πω τι κάνει το θέατρο. Σε κάνει καλύτερο άνθρωπο. Όταν ενσαρκώνετε ή γίνεστε ένας άλλος άνθρωπος, τον οποίο καλείστε να παίξετε, μαθαίνετε γιατί είναι έτσι η ψυχοσύνθεσή του. Το αποτέλεσμα είναι ότι συμπονάτε τον οποιονδήποτε συνομιλητή σας, γιατί έχετε μπει μέσα στην ψυχή του και ξέρετε πώς νιώθει. Αυτό είναι το σημαντικότερο που διδάχτηκα από την υποκριτική: να γίνομαι ο άλλος, να τον συμπονώ, να τον καταλαβαίνω και να τον αγαπώ.
Πώς σας αντιμετωπίζει ο κόσμος έξω, δεδομένου ότι είστε από τις πιο αναγνωρίσιμες ηθοποιούς της χώρας;
Με γλυκύτητα. Σας ευχαριστώ που το λέτε αυτό. Με ηρεμία, και τα σχόλια που δέχομαι είναι αγάπη. Πολύ ωραία, πολύ ωραία.
Υπήρξε ποτέ κάτι που σας έφερε σε δύσκολη θέση ή αμηχανία;
Το παράξενο που παλιά με έφερνε σε αμηχανία είναι όταν μου έλεγαν ότι από κοντά φαινόμουν πιο νέα ή πιο αδύνατη. Αλλά όλο αυτό δεν έχει να κάνει με εμένα, αλλά με την αγωνία του σημερινού ανθρώπου να φαίνεται κάτι καλύτερο από αυτό που είναι. Ευτυχώς, οι νεότερες γενιές είναι ο εαυτός τους και ελπίζω να μη χάσουν τον δρόμο τους. Το μεγάλο παράδειγμα είναι να είσαι ο εαυτός σου.
Το μυστικό της αιώνιας νεότητάς σας ποιο είναι;
Η απάντηση είναι… δεν είμαι και Ακρόπολη (γέλια). Ίσως με έχετε δει πολλές φορές, αλλά να ξέρετε, δεν είμαι τόσο μεγάλη. Αν όμως θέλετε να μάθετε το μυστικό μου, είναι η γυμναστική. Γυμναζόμουν δώδεκα ώρες την ημέρα γιατί ήμουν μπαλαρίνα, οπότε είναι κάτι που δεν μπορεί να το κάνει ο καθένας.
Σημαίνει ότι το σώμα σας θυμάται όλη αυτή τη γυμναστική και τον χορό;
Τα πάντα! Ακόμα γυμνάζομαι, ακόμα κάνω μπαλέτο. Μ’ αρέσει πολύ και το συνεχίζω. Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Παίζω, χορεύω, τραγουδάω και είμαι αεικίνητη στη σκηνή, αποδίδοντας ρόλους πολλών ηλικιών και μεταμορφώνομαι συνεχώς. Αυτό είναι το ζουμί.
Η εξέλιξη που έχετε στο μυαλό σας πηγαίνει πέρα από τους ρόλους; Είναι δηλαδή και για εσάς προσωπικά;
Πράγματι, πάει πέρα από τους ρόλους. Και έχει σημασία να μην ξεχνάμε ότι είμαστε πρώτα άνθρωποι. Δεν υπάρχει γυναίκα ή άντρας, νέος ή ηλικιωμένος για την ουσία της δουλειάς μας. Μαθαίνεις συνέχεια, κάνεις έρευνα, εξελίσσεσαι και γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος. Αυτό είναι το σημαντικό. Η δουλειά και οι ρόλοι είναι ένα μέσο, αλλά η διαρκής μάθηση και η προσωπική εξέλιξη είναι που έχουν πραγματική αξία.
Έχετε συμμετάσχει τηλεοπτικά στο «Έχω παιδιά» και ετοιμάζετε και τη νέα σειρά «Camping». Τι μπορείτε να μας πείτε για αυτές τις σειρές;
Δύο αγαπημένες σειρές για μένα. Στο «Έχω παιδιά», σε σκηνοθεσία Διονύση Φερεντίνου, και στο «Camping», σε σκηνοθεσία Σέργιου Κωνσταντινίδη, έχουμε δουλέψει με εξαιρετικό σενάριο και πολύ καλή οπτική, άποψη του σκηνοθέτη και όλου του συνεργείου. Γίνεται μια πραγματικά κινηματογραφική δουλειά και περιμένουμε όλοι με χαρά να τη δούμε.
Είστε άνθρωπος του κάμπινγκ; Πηγαίνετε με τα παιδιά ή τον σύζυγό σας;
Εννοείται! Έχω ένα κομμάτι γης όπου έχω μια τροχοβίλα και μου αρέσει πάρα πολύ το εναλλακτικό. Η επαφή με τη φύση με βοηθά να είμαι ο εαυτός μου και να ξεφεύγω από την καθημερινότητα.
Πώς καταφέρνετε να συνδυάζετε την εργασία, την οικογένεια και τον προσωπικό σας χρόνο;
Ο χρόνος μου είναι ό,τι κάνω: η δουλειά μου, τα παιδιά μου, το μπαλέτο, οι φίλοι μου, όλα αυτά μαζί. Έτσι μένω ο εαυτός μου. Ακόμα και σε συνεντεύξεις, προσπαθώ να διατηρώ αυτή την ισορροπία.
