Μετρώντας περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες αδιάκοπης παρουσίας στο ελληνικό τραγούδι, η Στέλλα Κονιτοπούλου παραμένει μία από τις σημαντικότερες και πιο αυθεντικές φωνές της νησιώτικης μουσικής. Με αμέτρητες επιτυχίες, αστείρευτη αγάπη για την παράδοση και μια καριέρα που συνεχίζει να εξελίσσεται αποδεικνύει πως δεν επαναπαύεται ποτέ. Αυτό το καλοκαίρι «οργώνει» την Ελλάδα με τις συναυλίες της, ενώ το νέο της ντουέτο με τον Γιώργο Παπαδόπουλο «Το πρώτο σου φιλί» έχει ήδη αγαπηθεί από το κοινό, χαρίζοντας νέα πνοή σε μια διαχρονική επιτυχία. Στη συνέντευξη που ακολουθεί στο Λοιπόν και το egomagazine.gr μιλά για τα δημιουργικά της σχέδια, την οικογένειά της, τις δυσκολίες που ξεπέρασε, αλλά και τα όνειρα που συνεχίζει να κυνηγά με το ίδιο πάθος και την ίδια αυθεντικότητα.
Από τον Παναγιώτη Βαζαίο
– Σε βρίσκουμε στην καρδιά του καλοκαιριού. Πώς κυλά αυτή η περίοδος για σένα;
Είναι ένα καλοκαίρι γεμάτο δουλειά, κάτι που με χαροποιεί ιδιαίτερα. Έχω πολλές συναυλίες σε όλη την Ελλάδα, τόσο στην Αθήνα όσο και στην περιφέρεια. Βέβαια, προσπαθώ όπου μου δίνεται η ευκαιρία να συνδυάζω τη δουλειά με λίγες στιγμές ξεκούρασης. Τώρα που θα βρεθώ στην Αστυπάλαια και στην Κίμωλο για μία εμφάνιση θα μείνω δύο ή τρεις ημέρες για να απολαύσω και το νησί. Το ίδιο σκοπεύω να κάνω και στη Νάξο προς το τέλος Σεπτεμβρίου. Μου αρέσει να πηγαίνω όταν έχει λιγότερο κόσμο, γιατί τότε μπορώ πραγματικά να χαρώ την ομορφιά του τόπου.
– Η Νάξος τα τελευταία χρόνια έχει γίνει από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς.
Και δικαιολογημένα. Είναι ένα νησί που έχει ανέβει πάρα πολύ. Ο κόσμος έχει ανακαλύψει τις εξαιρετικές παραλίες, το πολύ καλό φαγητό και τη φιλοξενία. Είναι ένας προορισμός που μπορεί να καλύψει τόσο οικογένειες όσο και νέους ή παρέες. Πιστεύω ότι έχει όλα όσα χρειάζεται ένας επισκέπτης για να περάσει όμορφα.
– Το νέο σου ντουέτο με τον Γιώργο Παπαδόπουλο γνωρίζει ήδη μεγάλη επιτυχία. Πώς γεννήθηκε αυτή η συνεργασία;
Η αλήθεια είναι πως τη συζητούσαμε σχεδόν δύο χρόνια. Η σκέψη μου ήταν να δώσουμε νέα ζωή σε ένα τραγούδι που έχει αγαπηθεί πολύ από τον κόσμο, αλλά να το παρουσιάσουμε με έναν τρόπο που θα φτάσει και στη νεότερη γενιά. Πιστεύω πως, όταν υπάρχει η δυνατότητα, είναι ωραίο οι νέοι να ακούν τις μεγάλες επιτυχίες από τους ίδιους τους ανθρώπους που τις πρωτοτραγούδησαν. Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε πολλές επανεκτελέσεις, όμως αρκετές φορές τα τραγούδια αλλοιώνονται τόσο πολύ που χάνουν την ταυτότητά τους. Έτυχε να ακούσω ένα παλιό δικό μου τραγούδι και πραγματικά δυσκολεύτηκα να το αναγνωρίσω. Είχε αλλάξει η μελωδία, ο χαρακτήρας του και δεν είχε καμία σχέση με το πρωτότυπο. Αυτό με στενοχωρεί, γιατί θεωρώ πως πρέπει να υπάρχει σεβασμός στο αρχικό έργο.
– Ο Γιώργος Παπαδόπουλος ήταν η πρώτη επιλογή σου;
Ναι, γιατί εκτός από ένας πολύ ταλαντούχος τραγουδιστής είναι και ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Γνωριστήκαμε καλύτερα και διαπίστωσα ότι έχει υπέροχο χιούμορ, ήθος και μεγάλη αγάπη για τη μουσική. Επιπλέον, είναι ένας καλλιτέχνης που τον ακολουθεί πολύ νεανικό κοινό. Αυτό ήταν σημαντικό για μένα, γιατί ήθελα το τραγούδι να φτάσει σε νέα αυτιά. Ο Λεωνίδας Τσίτσος έκανε μια σύγχρονη ενορχήστρωση με έντονο beat, ώστε το κομμάτι να μπορεί να ακουστεί στα clubs και στις μουσικές πλατφόρμες που ακούει σήμερα η νεολαία. Παράλληλα, όμως, κρατήσαμε το νησιώτικο χρώμα με ζωντανά όργανα και ανθρώπους της οικογένειάς μου που συμμετείχαν στην ηχογράφηση. Έτσι, συνδυάσαμε το παραδοσιακό στοιχείο με τον σύγχρονο ήχο.
– Το αποτέλεσμα δείχνει πως πέτυχε τον στόχο του.
Και αυτό είναι πολύ χαρούμενο. Οι επανεκτελέσεις είναι της μόδας, όμως η δική μας έχει μια σημαντική διαφορά. Το τραγουδάω κι εγώ, που το πρωτοερμήνευσα, μαζί με τον Γιώργο. Αυτό θεωρώ ότι της δίνει μια αυθεντικότητα που ο κόσμος εκτιμά.
– Πέρα από αυτό, ετοιμάζεις και νέα δουλειά.
Ναι. Όσο μεγαλώνω, νιώθω όλο και πιο έντονα την ανάγκη να υπηρετήσω την παράδοση. Δεν σημαίνει ότι θα σταματήσω να λέω καινούργια εμπορικά τραγούδια. Αν μου φέρουν ένα καλό κομμάτι που μου αρέσει, φυσικά και θα το τραγουδήσω. Όμως αισθάνομαι ότι έχω και μια ευθύνη απέναντι στη νησιώτικη μουσική. Γι’ αυτό αναζητώ νέα παιδιά από διάφορα μέρη της Ελλάδας που αγαπούν πραγματικά την παράδοση και αξίζουν να στηριχθούν. Μέσα από αυτή τη σκέψη γεννήθηκε μια συνεργασία με δύο εξαιρετικούς μουσικούς από τη Σίφνο. Δημιουργήσαμε ένα medley με τρία παραδοσιακά τραγούδια του νησιού παιγμένα αποκλειστικά με βιολί και λαούτο, όπως ακριβώς ακούγονταν παλιά. Τα γυρίσματα του βιντεοκλίπ έγιναν στη Σίφνο και ο σκηνοθέτης έδωσε μεγάλη σημασία στην αυθεντικότητα. Συμμετέχουν τοπικοί μουσικοί, χορευτές και άνθρωποι του νησιού, ενώ χρησιμοποιήθηκαν παραδοσιακές φορεσιές ώστε να αποδοθεί όσο γίνεται πιο πιστά η ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής. Είναι μια δουλειά που αγαπώ πολύ και ανυπομονώ να κυκλοφορήσει στις αρχές Οκτωβρίου.
Παράλληλα, υπάρχει και μια ακόμη πολύ όμορφη συνεργασία που με συγκινεί ιδιαίτερα. Ο Φίλιππος Πλιάτσικας έχει γράψει ένα τραγούδι ειδικά για μένα. Το κομμάτι είναι ήδη έτοιμο σε demo και περιμένουμε, μόλις ολοκληρωθούν οι καλοκαιρινές μας υποχρεώσεις, να μπούμε στο στούντιο ώστε να το ηχογραφήσουμε και να κυκλοφορήσει μέσα στη νέα σεζόν.
– Είναι ξεκάθαρο ότι διανύεις μια ιδιαίτερα δημιουργική περίοδο.
Νιώθω πραγματικά ευλογημένη. Όταν υπάρχει έμπνευση, δημιουργικοί άνθρωποι γύρω σου και ο κόσμος αγκαλιάζει τη δουλειά σου, παίρνεις δύναμη να συνεχίσεις. Αυτή την περίοδο αισθάνομαι πως όλα εξελίσσονται με τον καλύτερο τρόπο και εύχομαι να συνεχιστεί έτσι.
– Μέσα σε όλο αυτό το επαγγελματικό πρόγραμμα, πώς καταφέρνεις να ισορροπείς με την οικογένειά σου;
Πλέον τα πράγματα είναι πιο εύκολα. Η κόρη μου έχει μεγαλώσει, έχει ανοίξει τα δικά της φτερά και είναι ανεξάρτητη. Ο σύζυγός μου -όταν μπορεί- έρχεται μαζί μου στις συναυλίες, περισσότερο για να περάσουμε λίγο χρόνο μαζί. Όταν δεν μπορεί, δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα, γιατί έχει και εκείνος τις δικές του επαγγελματικές υποχρεώσεις. Έχουμε μάθει πλέον να σεβόμαστε ο ένας τον χρόνο και τη δουλειά του άλλου. Έχω βάλει μια τάξη στη ζωή μου. Μου αρέσει να οργανώνω την καθημερινότητά μου και όσο φορτωμένο κι αν είναι το πρόγραμμά μου, δεν εγκαταλείπω το μαγείρεμα. Είναι κάτι που με χαλαρώνει και το απολαμβάνω πραγματικά.
– Έχεις πει πολλές φορές ότι ο σύζυγός σου είναι ο φύλακας άγγελός σου. Υπήρξε στιγμή που φοβήθηκες ότι αυτή η σχέση δεν θα άντεχε στον χρόνο;
Να σου πω την αλήθεια, μόνο μία φορά το σκέφτηκα. Παραμονή του γάμου μας. Ήμουν μόλις είκοσι ετών και αναρωτιόμουν αν είναι δυνατόν να περάσω ολόκληρη τη ζωή μου με τον ίδιο άνθρωπο. Ήταν ένα φυσιολογικό ερώτημα για μια τόσο μικρή ηλικία. Στην πορεία όμως κατάλαβα ότι όταν υπάρχει σεβασμός, αγάπη και εκτίμηση, τα μικρά ελαττώματα δεν έχουν καμία σημασία. Κανείς δεν είναι τέλειος. Όλοι έχουμε αδυναμίες. Όταν όμως ο άνθρωπος που έχεις δίπλα σου είναι καλός, τα θετικά του υπερκαλύπτουν τα πάντα. Μάλιστα, πολλές φορές λέω ότι εγώ έχω περισσότερα ελαττώματα από εκείνον. Είμαι αρκετά τελειομανής, μου αρέσει να είναι όλα οργανωμένα και καθαρά, ενώ εκείνος είναι πιο χαλαρός. Αυτές, όμως, είναι μικρές καθημερινές διαφορές που δεν επηρεάζουν μια ουσιαστική σχέση.
– Υπάρχει κάτι που κάνεις και δεν το αλλάζεις με τίποτα;
Ο ελληνικός καφές που μου φτιάχνει κάθε πρωί. Είναι ο καλύτερος που έχω πιει ποτέ. Τον είχε μάθει από τον πατέρα μου, ο οποίος έμενε μαζί μας, και πλέον έχει γίνει μια όμορφη καθημερινή συνήθεια. Αν δεν πιω αυτόν τον καφέ, νιώθω ότι κάτι λείπει από την ημέρα μου.
– Το νέο ντουέτο σε έκανε να θυμηθείς την τεράστια επιτυχία που είχες γνωρίσει παλιότερα με τον Πασχάλη Τερζή;
Αυτό που μου θύμισε περισσότερο ήταν το κλίμα που υπήρχε τότε στις μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες. Εκείνη την εποχή ο καλλιτέχνης ένιωθε ότι είχε δίπλα του μια ολόκληρη ομάδα που πίστευε σε εκείνον. Αυτή την αίσθηση την ξαναβίωσα τώρα με την Panic Records. Από την πρώτη στιγμή αγκάλιασαν την ιδέα του ντουέτου με τον Γιώργο Παπαδόπουλο και στάθηκαν πραγματικά δίπλα μας. Είναι πολύ σημαντικό, γιατί όσο καλοί κι αν είναι δύο καλλιτέχνες, χωρίς τη σωστή υποστήριξη από μια εταιρεία δύσκολα μπορεί να φτάσει ένα τραγούδι εκεί που του αξίζει. Η αλήθεια είναι πως μου είχε λείψει αυτό το συναίσθημα. Όταν έκλεισαν οι μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες, στενοχωρήθηκα πολύ. Ήταν μια εποχή που με επηρέασε ψυχολογικά και μου στοίχισε αρκετά.
– Είχες μιλήσει ανοιχτά και για την κατάθλιψη που πέρασες.
Ναι, ήταν μια δύσκολη περίοδος της ζωής μου, αλλά θεωρώ πως πλέον ανήκει στο παρελθόν. Σήμερα προτιμώ να κοιτάζω μπροστά και να χαίρομαι όσα όμορφα έρχονται.
– Έχεις παραδεχθεί, όμως, ότι το άγχος εξακολουθεί να επηρεάζει τη ζωή σου.
Δυστυχώς, ναι. Είμαι άνθρωπος που λειτουργεί σε πολύ έντονους ρυθμούς. Θέλω να είμαι συνεπής σε όλα και πολλές φορές πιέζω υπερβολικά τον εαυτό μου. Ακόμη και σήμερα, πριν από αυτή τη συνέντευξη, δεν κάθισα να φάω για να είμαι στην ώρα μου. Έτσι έχω μάθει να λειτουργώ. Όταν κάνεις πρωταθλητισμό στη δουλειά σου, κάποια στιγμή το σώμα αντιδρά. Εγώ έχω εμφανίσει δύο αυτοάνοσα προβλήματα, τα οποία οι γιατροί τα συνέδεσαν άμεσα με το έντονο στρες.
Το ένα είναι ο λεγόμενος «γεωγραφικός χάρτης» στη γλώσσα, μια κατάσταση που στην αρχή με είχε τρομοκρατήσει γιατί δεν ήξερα τι είναι. Έκανα όλες τις απαραίτητες εξετάσεις μέχρι να διαπιστώσω ότι δεν πρόκειται για κάτι επικίνδυνο. Το δεύτερο αφορά τα νύχια μου, τα οποία ανοίγουν στη μέση όταν βρίσκομαι σε μεγάλη ψυχολογική πίεση. Θυμάμαι έναν γιατρό που μου είπε κάτι πολύ σημαντικό: «Γράψε όλα όσα σε αγχώνουν και άρχισε να τα διαγράφεις ένα-ένα από τη ζωή σου». Ακολούθησα κατά γράμμα τη συμβουλή του, γιατί πιστεύω ότι όταν κάτι εξαρτάται από εμάς, οφείλουμε να κάνουμε ό,τι περνά από το χέρι μας για να το διορθώσουμε.
– Πάντα είχες αυτόν τον αυτοέλεγχο;
Από μικρή. Δεν κάπνισα, δεν έπεσα σε καταχρήσεις, δεν άφησα ποτέ τον εαυτό μου να παρασυρθεί. Οι γονείς μου μας μεγάλωσαν με πολύ αυστηρές αρχές. Τότε ίσως να διαφωνούσα μαζί τους, όμως σήμερα τους ευγνωμονώ. Ο πατέρας μου ήταν ιδιαίτερα αυστηρός. Δεν μας άφηνε να κυκλοφορούμε ανεξέλεγκτα γιατί ήθελε να μας προστατεύσει από κακές παρέες και λάθος επιλογές. Εκείνη την εποχή γκρίνιαζα, όμως αργότερα κατάλαβα ότι μου έδωσε το σημαντικότερο εφόδιο: τον αυτοέλεγχο. Αυτό με βοήθησε πάρα πολύ και στη δουλειά μου. Στον χώρο μας βλέπουμε νέους ανθρώπους να γνωρίζουν τεράστια επιτυχία μέσα σε μία νύχτα και μετά να δυσκολεύονται να τη διαχειριστούν. Αν δεν έχεις γερά θεμέλια από το σπίτι σου είναι πολύ εύκολο να χαθείς. Εγώ αισθάνομαι τυχερή γιατί μεγάλωσα μέσα σε μια οικογένεια μουσικών. Δούλευα από μικρό κορίτσι δίπλα στη μητέρα μου και στα αδέλφια της. Είχα προστασία, αλλά και μια πολύτιμη εμπειρία που αργότερα με βοήθησε να σταθώ στα πόδια μου όταν ακολούθησα τη δική μου πορεία.
– Σκέφτεσαι ποτέ τον εαυτό σου στον ρόλο της γιαγιάς;
Το θέλω πάρα πολύ, αλλά μην το κάνεις τίτλο γιατί θα με… σκοτώσει η κόρη μου! (γέλια). Τα παιδιά σήμερα σκέφτονται πολύ διαφορετικά. Δεν βιάζονται να παντρευτούν ή να κάνουν οικογένεια όπως γινόταν παλιότερα. Η κόρη μου είναι πολύ αφοσιωμένη στη δουλειά της. Έχει σπουδάσει μουσειολόγος και τα τελευταία χρόνια εργάζεται στο Φεστιβάλ Αθηνών, κάτι που την κάνει πραγματικά ευτυχισμένη. Χαίρομαι που κάνει αυτό που αγαπά και εύχομαι να βρει τον δρόμο της σε όλα. Αν κάποια στιγμή έρθει και ένα εγγονάκι, φυσικά θα είναι η μεγαλύτερη χαρά της ζωής μου. Μέχρι τότε, όμως, προέχει να είναι εκείνη ευτυχισμένη και να πραγματοποιήσει όλα τα όνειρά της.
