Η Μπέττυ Αρβανίτη αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο να αποσυρθεί από το θέατρο, εξηγώντας ότι αυτό θα συμβεί τη στιγμή που θα πάψει να αισθάνεται δημιουργική και λειτουργική στη σκηνή.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε η ηθοποιός στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον», η οποία προβλήθηκε την Τρίτη 10 Μαρτίου, δήλωσε ότι αν κάποια στιγμή νιώσει πως δεν μπορεί πλέον να προσφέρει στον χώρο της υποκριτικής, τότε θα επιλέξει να απομακρυνθεί. Παράλληλα, τόνισε ότι δεν αποκλείει το ενδεχόμενο η αποχώρησή της από το θέατρο να συμβεί ακόμη και σύντομα.
Όπως είπε: «Από τη στιγμή που αισθάνομαι ότι μπορώ να λειτουργήσω, δηλαδή, δεν έχω πρόβλημα με τα λόγια, δεν έχω πρόβλημα με διάφορα τέτοια πράγματα πρακτικά και έχω ακόμα επιθυμία για κάτι, ναι, δεν καταλαβαίνω γιατί να σταματήσω κάτι που μ’ αρέσει. Αλλά από εκεί και πέρα, νομίζω ότι αν αισθανθώ ότι δεν μπορώ να προσφέρω σ’ αυτό το χώρο, ασφαλώς και θα σταματήσω. Και το έχω σκεφτεί πολλές φορές ότι μπορεί να συμβεί αυτό. Και μάλιστα γρήγορα. Δεν ξέρω, θα δούμε. Θα δείξει».
Ποια είναι η Μπέττυ Αρβανίτη
Η Μπέτυ Αρβανίτη γεννήθηκε στα Εξάρχεια τον Αύγουστο του 1939. Από μικρή ηλικία μαγεύτηκε από τον κόσμο του κινηματογράφου, ενώ παράλληλα ασχολήθηκε ενεργά με την κολύμβηση, φτάνοντας μάλιστα να γίνει πρωταθλήτρια με την ομάδα του Παναθηναϊκού. Μετά την αποφοίτησή της από τη Σχολή Μωραΐτη, σχεδίαζε να συνεχίσει τις σπουδές της στο Πολυτεχνείο. Εκείνη την περίοδο ήταν ήδη παντρεμένη με τον αρχιτέκτονα Κώστα Σταμάτη και περίμενε το πρώτο της παιδί. Ωστόσο, αποφάσισε να ακολουθήσει την αγάπη της για την υποκριτική και έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή του Κουν, όπου και κατάφερε να εισαχθεί.
Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1965, χρονιά κατά την οποία συμμετείχε σε τέσσερις ταινίες. Για περίπου μία δεκαετία αποτέλεσε βασικό πρόσωπο στις παραγωγές της Φίνος Φιλμ. Η κινηματογραφική της πορεία ξεκίνησε με σκηνοθέτη τον Γιάννη Δαλιανίδη στην ταινία «Ιστορία μιας ζωής» (1965) και ολοκληρώθηκε επίσης σε δική του σκηνοθεσία με την ταινία «Ο Τρομοκράτης».
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου συνεργάστηκε με σημαντικούς ηθοποιούς της εποχής. Ανάμεσα στις πιο γνωστές συνεργασίες της ήταν εκείνες με τον Λάμπρο Κωνσταντάρα, στις δημοφιλείς κωμωδίες «Κάτι κουρασμένα παλληκάρια» (1967) και «Ο φαντασμένος» (1973).
Ο γάμος με τον Φαίδωνα Γεωργίτση
Η γνωριμία της με τον Φαίδωνα Γεωργίτση έγινε στην αίθουσα αναμονής των εξετάσεων της Δραματικής Σχολής του Κουν. Μετά τη διάλυση του πρώτου της γάμου, οι δυο τους ανέπτυξαν μια έντονη και παθιασμένη σχέση, η οποία λίγα χρόνια αργότερα κατέληξε σε γάμο, με κουμπάρο τον Γιάννη Δαλιανίδη.
Ένας από τους πιο χαρακτηριστικούς ρόλους της στον κινηματογράφο ήταν στην ταινία «Νύχτα Γάμου», όπου υποδύεται τη νεόνυμφη σύζυγο του Φαίδωνα Γεωργίτση. Στην πλοκή της ταινίας, το ζευγάρι φτάνει στα πρόθυρα διαζυγίου ήδη από την πρώτη νύχτα του γάμου τους.
Όπως συνέβαινε και στην ταινία, έτσι και στην πραγματική ζωή το ζευγάρι είχε συχνούς καβγάδες. Ο ίδιος ο Φαίδων Γεωργίτσης είχε δηλώσει σε συνέντευξή του ότι οι συγκρούσεις τους θα μπορούσαν να αποτελέσουν υλικό για ένα έργο του Στρίντμπεργκ. Ο οριστικός χωρισμός τους ήρθε όταν η ηθοποιός αποφάσισε να προχωρήσει σε διακοπή της εγκυμοσύνης της χωρίς να ενημερώσει τον σύζυγό της. Ο Γεωργίτσης είχε αποκαλύψει πως εκείνη είχε ήδη έναν γιο και δεν επιθυμούσε άλλο παιδί, ενώ ο ίδιος ονειρευόταν μια μεγαλύτερη οικογένεια. Μετά από αυτό το γεγονός, η σχέση τους άρχισε να φθίνει μέχρι τον τελικό χωρισμό.
Από το 1987, η Μπέτυ Αρβανίτη βρίσκεται στο τιμόνι της θεατρικής εταιρίας «Πράξη», η οποία στεγάζεται στο Θέατρο της Οδού Κεφαλληνίας και θεωρείται ένας από τους πιο ποιοτικούς θεατρικούς οργανισμούς στην Ελλάδα. Στο πλαίσιο της δραστηριότητάς της έχουν παρουσιαστεί σημαντικά έργα κορυφαίων συγγραφέων όπως οι Ίψεν, Πιραντέλο, Πίντερ, Στρίντμπεργκ, Έικμπορν, Τσέχοφ, Ντίρενματ και Ζενέ.
Κατά τη διάρκεια της πορείας της στο θέατρο συνεργάστηκε με σημαντικούς δημιουργούς του ελληνικού θεάτρου, μεταξύ των οποίων οι Μίνως Βολανάκης, Λευτέρης Βογιατζής, Στάθης Λιβαθηνός, Νίκος Μαστοράκης και Τάσος Μπαντής.
Το 2000 τιμήθηκε με το σημαντικό «Θεατρικό Έπαθλο Μαρίκα Κοτοπούλη», το οποίο της απονεμήθηκε από το Κέντρο Μελέτης και Έρευνας του Ελληνικού Θεάτρου – Θεατρικό Μουσείο, ως αναγνώριση της μεγάλης της προσφοράς στο ελληνικό θέατρο.
