Η Μαρία Δεληθανάση τοποθετήθηκε δημόσια μέσα από τα social media, με αφορμή τις καταγγελίες κακοποίησης που έκανε η Αγγελική Ηλιάδη για τη σχέση της με τον Μπάμπη Λαζαρίδη.
Η τραγουδίστρια δέχτηκε έντονη κριτική από την αδερφή του εκλιπόντος, η οποία την κατηγόρησε ότι προσβάλλει τη μνήμη του. Σε αυτό το πλαίσιο, η πρώην σύζυγος του Κώστα Δόξα, που πρόσφατα κρίθηκε ένοχος για ενδοοικογενειακή βία, μοιράστηκε τη δική της εμπειρία.
Το μήνυμα της Δεληθανάση για την κακοποίηση
Μέσα από ανάρτησή της στο Instagram, η Μαρία Δεληθανάση τόνισε πως όταν μια γυναίκα μιλά για την κακοποίηση που έχει βιώσει, συχνά γίνεται αντικείμενο αμφισβήτησης και κοινωνικής κριτικής.
Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά: «Υπάρχει μια σταθερά σε αυτή τη χώρα: όταν μια γυναίκα βρίσκει το κουράγιο να μιλήσει για την κακοποίηση που υπέστη, δεν δικάζεται μόνο ο θύτης, δικάζεται και η ίδια. Για το πότε μίλησε, για το γιατί μίλησε, για το πώς μίλησε. Για το αν ήταν όπως τα λέει. Για το αν τελικά τον έδερνε η ίδια. Όσο πιο δυνατή καταφέρνει μια γυναίκα να βγει από αυτό, όσο πιο πολύ πετύχει να πετάξει την ταμπέλα του θύματος και να μην είναι κατακαημένη και αξιολύπητη, τόσο περισσότερο αμφισβητείται και λοιδορείται από τη δημόσια κριτική επιτροπή».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Οι κομπλεξικοί δύσκολα ανέχονται κάτι υψηλό που πρέπει να θαυμάσουν. Αντίθετα, τους είναι ευχάριστο να νιώθουν ότι υπερέχουν έναντι άλλων και τους προσφέρουν απλόχερα τον οίκτο τους. Τι γίνεται όμως όταν δεν χρειάζεσαι τον οίκτο κανενός; Πώς σε αντιμετωπίζει μια κοινωνία που δεν έχει καμία γνώση, αλλά άποψη για όλα; Αυτή που ψάχνει λεπτομέρειες για να αποδομήσει το βίωμα; Αυτή που προτιμά να προστατέψει τη νοσηρή κανονικότητα παρά την αλήθεια;».
Κλείνοντας, εξομολογήθηκε τη δική της εμπειρία: «Προσωπικά μιλώντας ξέρω πολύ καλά τι σημαίνει να μιλάς και να σε κοιτάνε με μισό μάτι. Να σε ζυγίζουν. Να ψάχνουν αντιφάσεις, όχι για να καταλάβουν, αλλά για να σε ακυρώσουν. Αλλά να σας πω κάτι; Αν γυρνούσα το χρόνο πίσω το ίδιο θα έκανα. Γιατί το θάρρος του τότε με έκανε αυτό που είμαι σήμερα και είμαι περήφανη για όσα έχω καταφέρει».
Την ανάρτηση αναδημοσίευσε η Αγγελική Ηλιάδη.
Οι αποκαλύψεις της Ηλιάδη για τον Λαζαρίδη
Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο podcast Unblock, η Αγγελική Ηλιάδη προχώρησε σε σοβαρές καταγγελίες για σωματική και ψυχολογική κακοποίηση από τον Μπάμπη Λαζαρίδη.
Η τραγουδίστρια περιέγραψε μια δύσκολη περίοδο, κατά την οποία ένιωθε εγκλωβισμένη: «Ήμουν αρκετά περιορισμένη και δυστυχώς βίωνα μια πάρα πολύ δύσκολη κατάσταση. Είχα επιλέξει και να μην πω κάτι όλα αυτά τα χρόνια, γιατί και το παιδί μου ήταν μικρό. Επειδή έχει μεγαλώσει τώρα και γνωρίζει πλέον πράγματα που έχω περάσει τότε, γι’ αυτό ίσως τώρα να μου είναι και λίγο πιο εύκολο να μοιραστώ πράγματα. Ήταν πέντε χρόνια πάρα πολύ δύσκολα ψυχολογικά για μένα, κατά τα οποία είχα απομακρυνθεί από την οικογένειά μου. Στην αρχή από επιλογή, στη συνέχεια ήθελα να είμαι μαζί τους αλλά δεν μπορούσα. Υπήρχε μια απαγόρευση σε όλα. Υπήρξε πάρα πολύ άσχημη κακοποίηση, πολύ. Ήμουν ένα κορίτσι που βρέθηκα σε μία κατάσταση χωρίς να το καταλάβω και επειδή πολλές γυναίκες οι οποίες έχουν κακοποιηθεί, ξέρουνε πώς γίνεται αυτό… Σιγά σιγά ο άλλος σου παίρνει ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι, άλλο ένα κομματάκι και ξαφνικά βρίσκεσαι εγκλωβισμένη, φυλακισμένη και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Δεν ήταν μόνο ψυχολογική η κακοποίηση ήταν και σωματική. Κάποια στιγμή βρίσκεσαι να είσαι ένα άβουλο πλάσμα υπό το καθεστώς φόβου και δεν μπορείς να κάνεις τίποτα, δεν μπορείς να λειτουργήσεις, έχεις χάσει τον εαυτό σου απλά».
Αναφερόμενη στη δολοφονία του, εξήγησε: «Ο τρόπος με τον οποίο έφυγε αυτός ο άνθρωπος απ’ τη ζωή ήταν πάρα πολύ έτσι… σκληρός. Δεν το σκεφτόμουν καν. Δηλαδή δεν σκεφτόμουν καν τι είχα βιώσει όλα αυτά τα χρόνια μπροστά σε αυτό που είχε πάθει αυτός ο άνθρωπος. Και μου φαινόταν πάρα πολύ άσχημο να πω κάτι κακό γι’ αυτόν. Βέβαια μετά, σιγά σιγά, όταν συνήλθα, άρχισα να σκέφτομαι όλα αυτά που είχα περάσει και νοσοκομεία και πολλά. Είχα δοκιμάσει πάρα πολλές φορές να φύγω, αλλά υπήρχαν απειλές, υπήρχαν διάφορα πράγματα. Δηλαδή είχα ένα μωρό στην αγκαλιά μου και ήταν πάρα πολύ δύσκολο να κάνω κάτι. Πάρα πολύ σκληρό για ένα κορίτσι 24 χρονών να το περνάει αυτό, και να μην ξέρει αν θα ξημερώσει η επόμενη μέρα. Πολλές φορές φοβόμουν και για το παιδί που είχα στην κοιλιά μου».
Τέλος, εξομολογήθηκε τους φόβους που την κρατούσαν στη σχέση: «Κάποια στιγμή μου είχε περάσει από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο κάπου αλλά δεν τολμούσα, φοβόμουν μην μου πάρουν το παιδί μου, μην κάνουν κακό στην οικογένειά μου. Υπήρχαν τέτοιες απειλές. Έλεγα ότι “Καλά να πάθεις τώρα. Αφού εσύ επέλεξες να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο, κάτσε τώρα. Αφού εσύ το επέλεξες. Γιατί να σε βοηθήσει κάποιος; Για ποιο λόγο;”. Το σκεφτόμουνα και αυτό. Λάθος. Όλοι αυτοί οι άνθρωποι κάνουν το εξής. Στην αρχή σε χτυπούν και μετά πέφτουν στα γόνατα και κλαίνε και ζητάνε συγγνώμη με λυγμούς και σου λένε “δεν θα το ξανακάνω”. Και εσύ πέφτεις στην παγίδα. Μπορεί να πέσεις στην παγίδα αρκετές φορές. Μου συνέβη και εμένα αυτό αρκετές φορές, έπεσα στην παγίδα. Και πάντα έλεγα από μέσα μου και ήλπιζα ότι να, μπορεί να μην ξαναγίνει, μπορεί να το μετάνιωσε. Όταν όμως ένας άντρας σηκώσει μία φορά χέρι σε μια γυναίκα, θα το κάνει για πάντα. Τέλος».
