Με αφορμή τη συμμετοχή του στη θεατρική παράσταση «Το Μεγάλο Μας Τσίρκο» του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος μίλησε για τη ζωή και την πορεία του σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Καλημέρα Είπαμε» . Ο ηθοποιός αναφέρθηκε τόσο στην παράσταση και στη σύγκριση με τον Κώστα Καζάκο, όσο και στον ρόλο του στη σειρά «Άγιος Έρωτας» , όπου υποδύεται έναν ιερέα, τονίζοντας πόσο απαιτητικό είναι και χαρακτηρίζοντας τη δουλειά του ως «λειτούργημα».
Αρχικά, μίλησε για τη συνεργασία του με τον μουσικοσυνθέτη Σταύρο Ξαρχάκο , η οποία αποτελεί εκείνον ένα ξεχωριστό κεφάλαιο: «Είναι μεγάλη μου τιμή. Ένας άνθρωπος που έχει γράψει ιστορία, με σεβασμό, πάθος και ψυχή. Μόνο να μάθεις μπορείς κοντά του».
Σχετικά με τις συγκρίσεις με το δίδυμο Καρέζη – Καζάκος λόγω της παράστασης, ο ηθοποιός εμφανίστηκε ήρεμος: «Δεν με αγχώνει. Το θέατρο είναι ζωντανός οργανισμός. Κάθε εποχή και κάθε το ζει και το αποδίδει αλλιώς». Όσο για τη σειρά «Άγιος Έρωτας», μίλησε για τις αντιδράσεις που περίμενε και για τον ρόλο του ιερέα: «Είναι λεπτός ρόλος. Αν δεν έχεις ενσυναίσθηση, μπορεί να γίνει καρικατούρα. Ήθελα να δειξω τον άνθρωπο, όχι τη φιγούρα».
Πρόσθεσε επίσης: «Χτυπάει τους ανθρώπους σε κάτι πολύ συγκεκριμένο, σε κάτι αληθινό. Ο ιερέας μαθαίνει να συγχωρεί και να κατανοεί τη φύση του ανθρώπου. Ο πατέρας Νικόλαος συναντά και τον έρωτα, ενώ τον είχε αποκλείσει από τη ζωή του. Καθόλου εύκολος ρόλος κι επίφοβος ως προς το πώς θα αντιδράσει το κοινό».
Ο Δημήτρης Γκοτσόπουλος αποκάλυψε πως η υποκριτική δεν υπήρχε στα παιδικά του όνειρα: «Στα 23 μου πήγα πρώτη φορά θέατρο και είπα, αυτό θέλω να κάνω στη ζωή μου». Μεγαλωμένος σε ένα σπίτι γεμάτο γυναίκες, θυμάται: «Ήταν ευλογία να μεγαλώνεις με τέσσερις γυναίκες. Λίγο έμαθα πώς λειτουργούν, τελείως όχι ακόμα! Θα ήθελα όμως κι έναν αδερφό, να παίζουμε ξύλο». Αναφερόμενος στα νεανικά του χρόνια, παραδέχθηκε ότι η ανάγκη να στηριχθεί οικονομικά τον οδήγησε να αφήσει πίσω του τον αθλητισμό: «Ο αθλητισμός είναι πολυτέλεια αν δεν έχεις στήριξη».
Τέλος, παρά τη δημοσιότητα και την επιτυχία, παραμένει προσγειωμένος: «Απολαμβάνω την αγάπη του κόσμου. Είναι όμορφο να σου λένε «ευχαριστούμε που μας κρατάς παρέα τα βράδια»». Και συμπλήρωσε: «Δεν έχω ψηστεί ποτέ από τα φώτα. Σβήνουν όταν το θέλεις εσύ. Δεν στηρίζομαι στην εικόνα μου, αλλά στη δουλειά μου».
