Ο Διονύσης Σαββόπουλος και η Ασπασία Αραπίδου παντρεύτηκαν στις 28 Οκτωβρίου 1967, μια ημερομηνία που ο ίδιος έχει συνδέσει με μια συμβολική φράση: «Την ημέρα του “Όχι”, εμείς είπαμε “Ναι”». Από τότε, για σχεδόν 58 χρόνια, η «Άσπα του», όπως την αποκαλεί χαϊδευτικά, υπήρξε η ήρεμη δύναμη και ο σταθερός του σύμμαχος στη ζωή και στην τέχνη.
Σε μία από τις συναυλίες του, ο Διονύσης Σαββόπουλος είχε αποκαλύψει πως γνώρισε τη σύζυγό του χάρη στη Δήμητρα Γαλάνη, την οποία ευχαρίστησε δημόσια, λέγοντας πως αυτό ήταν «το μεγαλύτερο δώρο» που του έκανε ποτέ. Από την πρώτη κιόλας στιγμή, οι δυο τους έγιναν αχώριστοι. Η Άσπα στάθηκε με διακριτικότητα και αγάπη στο πλευρό του, υποστηρίζοντάς τον στις πιο απαιτητικές και δύσκολες στιγμές της ζωής του.
Το ζευγάρι απέκτησε δύο γιους, τον Ρωμύλο και τον Κορνήλιο, και η οικογένεια αποτέλεσε πάντα το καταφύγιο του σπουδαίου δημιουργού. Μάλιστα, ο Σαββόπουλος έχει αφιερώσει στη γυναίκα της ζωής του το τραγούδι «Άσπα», που περιλαμβάνεται στον εμβληματικό του δίσκο «Ρεζέρβα».
Τον Ιανουάριο του 2025, σε μια συγκινητική του εξομολόγηση, ο αγαπημένος τραγουδοποιός μίλησε με τρυφερότητα για τη σύντροφό του, λέγοντας:
«Η Άσπα είναι η γυναίκα της ζωής μου. Πενήντα επτά χρόνια με ανέχεται το κορίτσι. Είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της, αλλά εκείνη με ζηλεύει! Η Άσπα είναι εξαιρετική, αφοσιώθηκε στον γάμο μας χωρίς να χάσει ποτέ την προσωπικότητά της. Είχα μεγάλη υποστήριξη, γιατί περάσαμε δύσκολα — κι όχι μόνο από εκείνη, αλλά κι από τα παιδιά μου. Όταν με ξεφώνιζαν, ο Κορνήλιος έστειλε γράμμα στην “Ελευθεροτυπία” να με υπερασπιστεί».
Σε μια παλαιότερη συνέντευξή του στην εκπομπή «Στούντιο 4», είχε θυμηθεί συγκινημένος τη γνωριμία τους:
«Όταν γνώρισα την Άσπα ήμουν αλλού ντ’ αλλού. Πήρα την απόφαση να την παντρευτώ όταν ήμουν στην απομόνωση στη φυλακή — όπως παίρνουμε αποφάσεις μέσα μας για όλη μας τη ζωή. Δύο αποφάσεις πήρα τότε: να ασχοληθώ με τα τραγούδια και να παντρευτώ την Άσπα, επειδή την αγαπούσα. Ήμασταν πολύ νέοι — εγώ 23, εκείνη 18. Της έχω πει το “σ’ αγαπώ” πολλές φορές. Κι όσο μεγαλώνεις, το λες πιο βαθιά, πιο ουσιαστικά. Είναι ωραίο να μεγαλώνεις με τον ίδιο άνθρωπο».
Ένα ζευγάρι που πέρασε μισό αιώνα μαζί, με φόντο τη μουσική, την ποίηση και την αγάπη — η ιστορία του Διονύση και της Άσπας Σαββοπούλου είναι μια από τις πιο αληθινές και συγκινητικές στον χώρο του ελληνικού πολιτισμού.
