Σε μία σπάνια εξομολόγηση για την επιχειρηματική διαδρομή της Σίσσυς Χρηστίδου προχώρησε ο αδελφός της, Γιάννης Χρηστίδης, αποκαλύπτοντας τους λόγους που οδήγησαν στο τέλος της εταιρείας ρούχων που είχε δημιουργήσει η γνωστή παρουσιάστρια.

Μιλώντας στη διαδικτυακή εκπομπή της Νάνσυς Παραδεισανού στο YouTube, ο ίδιος περιέγραψε το εγχείρημα ως ένα από τα πιο δημιουργικά projects στα οποία έχει συμμετάσχει, τονίζοντας πως η Σίσσυ είχε αφιερώσει όλο της το πάθος και την ενέργεια σε αυτή την προσπάθεια.

«Η Σίσσυ το ξεκίνησε μόνη της»

Ο Γιάννης Χρηστίδης αποκάλυψε πως συμμετείχε ενεργά στο στήσιμο της εταιρείας, βοηθώντας κυρίως στον οικονομικό σχεδιασμό και την οργάνωση της επιχείρησης.

«Φυσικά και ενεπλάκην και εγώ στην εταιρεία της αδελφής μου. Από τα πιο ωραία project που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου. Η Σίσσυ τότε το ξεκίνησε μόνη της. Εγώ βοήθησα λίγο στο στήσιμο, λίγο στο οικονομικό κομμάτι, λίγο στο πλάνο, λίγο στα κοστολόγια. Έτσι ξεκινήσαμε. Δεν είχαμε συνεργαστεί ξανά, πέρα από το ότι για ένα διάστημα διαχειρίστηκα το εμπορικό της κομμάτι, αλλά τότε δεν ήταν τόσο έντονα όσο είναι τώρα», ανέφερε.

Οι υψηλοί τζίροι και η δύσκολη απόφαση

Όπως εξήγησε, η εταιρεία γνώρισε σημαντική ανάπτυξη, φτάνοντας να απασχολεί έως και 18 εργαζόμενους και καταγράφοντας ιδιαίτερα υψηλούς τζίρους και πωλήσεις.

Ωστόσο, πίσω από την επιτυχημένη εικόνα υπήρχε μεγάλη πίεση και καθημερινός αγώνας, κάτι που επηρέασε σημαντικά τη Σίσσυ Χρηστίδου.«Έφαγε πάρα πολύ ξύλο», είπε χαρακτηριστικά, θέλοντας να περιγράψει τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που αντιμετώπισε στον επιχειρηματικό χώρο.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συνεχής πίεση, οι αυξημένες απαιτήσεις και η κούραση ήταν οι βασικοί λόγοι που οδήγησαν την παρουσιάστρια στην απόφαση να βάλει τέλος στην επιχειρηματική αυτή προσπάθεια, προκειμένου να αφοσιωθεί στις υπόλοιπες επαγγελματικές και προσωπικές της υποχρεώσεις.

Η συγκίνηση για τη μητέρα τους

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης, ο Γιάννης Χρηστίδης αναφέρθηκε και στην απώλεια της μητέρας τους πριν από τέσσερα χρόνια, εξηγώντας πως η δουλειά αποτέλεσε έναν τρόπο να διαχειριστούν το πένθος.

«Όταν χάσαμε τη μητέρα μας, αυτό που βοηθάει μετά ήταν να μπούμε σε αυτή τη διαδικασία της δουλειάς. Πάντα ξεχνιέσαι λίγο, αλλά πάντα κουβαλάς ένα κομμάτι που σου λείπει. Δεν νομίζω ότι αυτό ξεπερνιέται ποτέ», εξομολογήθηκε.