Μία ιδιαίτερα συγκινητική στιγμή εκτυλίχθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όταν η Ελεονώρα Μελέτη ανέβηκε στο βήμα και μίλησε με ειλικρίνεια για τη γυναικοκτονία, την κακοποίηση και τον διαρκή φόβο που βιώνουν πολλές γυναίκες. Η ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας επέλεξε να τοποθετηθεί όχι μόνο θεσμικά, αλλά και σε ανθρώπινο επίπεδο, εκφράζοντας σκέψεις και συναισθήματα τόσο ως μητέρα όσο και ως γυναίκα με προσωπικές εμπειρίες.
Με εμφανή συγκίνηση και σπασμένη φωνή, έθεσε από την αρχή τον προβληματισμό της, αμφισβητώντας τον όρο «έγκλημα πάθους» και μιλώντας με αγωνία ως μητέρα ενός βρέφους.«Υπάρχει έγκλημα πάθους; Υπάρχει έγκλημα. Είμαι εδώ ως μητέρα, γιατί μεγαλώνω και εγώ μία κόρη, είναι μόλις επτά μηνών και αναρωτιέμαι. Το δικό μου το παιδί, αν θα έρθει ποτέ αντιμέτωπο ή όχι με ό,τι ζήσατε εσείς. Δεν μπορώ να σας καταλάβω. Είναι ψέμα να λέει μια μάνα ότι “εγώ καταλαβαίνω μια άλλη μάνα που ‘χασε το παιδί της”. Δεν μπορεί να την καταλάβει. Αυτός ο πόνος δεν είναι λογικός, δεν είναι βιώσιμος, δεν είναι δυνατόν να τον αντέξει κανείς. Φαντάζομαι, γιατί δεν ξέρω. Και εύχομαι να μη μάθω».
«Είμαι εδώ ως γυναίκα»
Η παρέμβασή της, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στον μητρικό της ρόλο. Η Ελεονώρα Μελέτη μίλησε και ως γυναίκα που έχει βιώσει την κακοποίηση, εξηγώντας ότι η ενασχόλησή της με τα δικαιώματα των γυναικών πηγάζει από προσωπικά βιώματα και όχι από κάποια συγκυριακή επιλογή.
«Αλλά είμαι εδώ και ως γυναίκα. Είμαι εδώ και ως γυναίκα, η οποία και αυτή έχει υπάρξει θύμα κακοποίησης στη σχέση της. Δεν ξύπνησα ένα πρωί και είπα “θα ασχοληθώ με τα γυναικεία δικαιώματα”, “θα υπερασπιστώ τις γυναίκες”, “θα γίνω η Μπουμπουλίνα των γυναικείων δικαιωμάτων”, έτσι;».
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή της, η Ελεονώρα Μελέτη στάθηκε στη λεπτή ισορροπία ανάμεσα σε όσες γυναίκες κατάφεραν να ξεφύγουν από τη βία και σε εκείνες που δεν τα κατάφεραν ποτέ, υπογραμμίζοντας ότι πολλές φορές καθοριστικό ρόλο παίζει απλώς η τύχη:«Ξύπνησα γιατί έχω και εγώ τα δικά μου τα βιώματα. Βέβαια εγώ ήμουν πολύ πιο τυχερή. Αλλά ήμουν απλά πιο τυχερή. Γιατί έβλεπα; Ή ήξερα; Μπορούσα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου; Απλά ήμουν πιο τυχερή».
