Η Χρυσούλα Μαυράκη, ψυχοπαιδαγωγός και σύμβουλος παιδιού και οικογένειας, ήταν ο άνθρωπος στον οποίο στράφηκαν πρώτα οι 16χρονες δίδυμες κόρες του γνωστού ποινικολόγου Σταύρου Γεωργίου, όταν άρχισαν να ανησυχούν επειδή ο πατέρας τους δεν απαντούσε στις συνεχείς κλήσεις τους.

Μιλώντας στο eReportaz.gr για τις στιγμές αγωνίας που προηγήθηκαν της αποκάλυψης της δολοφονίας, η κ. Μαυράκη περιγράφει την έντονη ανησυχία των δύο κοριτσιών, αλλά και τις συγκλονιστικές στιγμές που ακολούθησαν όταν έφτασαν έξω από το γραφείο του πατέρα τους.

Όπως ανέφερε, τα κορίτσια είχαν προγραμματίσει να συναντηθούν με τον πατέρα τους, καθώς επρόκειτο να επισκεφθούν μαζί το νεκροταφείο για να δουν την ολοκλήρωση των εργασιών στον οικογενειακό τάφο, όπου είχε ταφεί η γιαγιά τους.«Τα παιδιά ανησύχησαν γιατί δεν απαντούσε στα τηλεφωνήματα. Είχαν κανονίσει να συναντηθούν, καθώς θα πήγαιναν στο νεκροταφείο για να δουν τον οικογενειακό τάφο, ο οποίος ανακαινιζόταν. Ήταν ο τάφος της γιαγιάς τους, που είχε φύγει από τη ζωή τον περασμένο Νοέμβριο.

Ο Σταύρος είχε αναθέσει σε μαρμαροτεχνίτη να τον ανακαινίσει και να τον διαμορφώσει με ιδιαίτερη φροντίδα. Επρόκειτο για έναν οικογενειακό τάφο που δεν είχε χρησιμοποιηθεί για πολλά χρόνια, καθώς ο πατέρας του είχε πεθάνει πριν από πολλά χρόνια. Είχαν δώσει ραντεβού για να δουν την ολοκλήρωση των εργασιών και να τελέσουν ένα τρισάγιο. Εκείνος όμως δεν εμφανίστηκε.

Όσο περνούσε η ώρα, τα κορίτσια συνέχιζαν να τον καλούν, αλλά δεν έπαιρναν καμία απάντηση. Τότε απευθύνθηκαν σε εμένα. Είμαι ένας άνθρωπος που βρίσκεται κοντά τους εδώ και χρόνια. Τις γνωρίζω από μωρά παιδιά και τις έχω στηρίξει στο μεγάλωμά τους, καθώς ζούσαν με τη γιαγιά τους, η οποία επίσης έφυγε πρόσφατα από τη ζωή.

Τους είπα να περιμένουν λίγο ακόμη, μήπως είχε χαμηλωμένο το κινητό ή κοιμόταν. Συμφωνήσαμε πως, αν μέχρι τις 10 το βράδυ δεν είχε επικοινωνήσει, θα πηγαίναμε όλοι μαζί στο γραφείο του».Η ίδια περιγράφει στη συνέχεια τις δραματικές στιγμές όταν τα κορίτσια έφτασαν πρώτα στο γραφείο του πατέρα τους.

«Τα κορίτσια ξεκίνησαν από το σπίτι τους και εγώ από διαφορετικό σημείο. Δυστυχώς, έφτασαν πρώτες. Άρχισαν να χτυπούν το κουδούνι και να φωνάζουν: “Μπαμπά, άνοιξέ μας. Εμείς είμαστε”.Τις άκουσε ένας ένοικος της πολυκατοικίας, ο οποίος ενημέρωσε τον θυρωρό. Εκείνος είχε κλειδί, καθώς εξυπηρετούσε τον Σταύρο σε διάφορες δουλειές. Ανέβηκαν μαζί στο γραφείο. Ευτυχώς, ο θυρωρός προπορευόταν. Μόλις αντίκρισε την εικόνα, έσπρωξε αμέσως το ένα κορίτσι προς τα έξω και έκλεισε την πόρτα, προλαβαίνοντας να το προστατεύσει. Ευτυχώς, πρόλαβε να δει μόνο ένα μικρό μέρος όσων υπήρχαν μέσα».

«Τα παιδιά είναι σε κατάσταση σοκ»

Η κ. Μαυράκη μίλησε και για την ψυχολογική κατάσταση των δύο κοριτσιών, τα οποία καλούνται να διαχειριστούν μια τεράστια απώλεια σε πολύ μικρή ηλικία.

«Τα παιδιά είναι σε κατάσταση σοκ. Δεν μπορούν να διανοηθούν ότι έχασαν τον πατέρα τους με τόσο βίαιο τρόπο. Δυστυχώς, ενημερώνονται συνεχώς μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις ειδησεογραφικές ιστοσελίδες. Είναι μεγάλα παιδιά, έχουν πρόσβαση στο διαδίκτυο και, όσο κι αν προσπαθούμε να τα προστατεύσουμε, έρχονται διαρκώς αντιμέτωπα με πληροφορίες και σχόλια».

Παράλληλα, εξέφρασε τους προβληματισμούς της για τα στοιχεία της υπόθεσης και την εικόνα που έχει παρουσιαστεί μέχρι στιγμής.«Το έγκλημα είναι έγκλημα. Ο τρόπος με τον οποίο διαπράχθηκε είναι ανατριχιαστικός. Παράλληλα, μου δημιουργεί πολλά ερωτήματα η εικόνα του φερόμενου ως δράστη. Με προβληματίζει το γεγονός ότι ένας άνθρωπος, ο οποίος υποστηρίζει πως βρέθηκε σε κατάσταση κατά την οποία δεν είχε επίγνωση των πράξεών του, εμφανίζεται λίγο αργότερα να αποχωρεί από το γραφείο έχοντας το laptop παραμάσχαλα και μιλώντας στο τηλέφωνο. Δεν θέλω να μπω στο πεδίο της έρευνας ούτε να προκαταλάβω οτιδήποτε, όμως αυτή η εικόνα μου φαίνεται εξαιρετικά περίεργη. Πιστεύω πως η συγκεκριμένη υπόθεση έχει ακόμη πολλές πτυχές που θα διερευνηθούν».

«Να θυμούνται τον πατέρα που γνώρισαν»

Η ψυχοπαιδαγωγός τόνισε πως το σημαντικότερο για τις δύο κόρες του Σταύρου Γεωργίου είναι να κρατήσουν στη μνήμη τους την εικόνα του πατέρα τους όπως εκείνες τη βίωσαν.

«Αυτό που προσπαθώ να πω στα παιδιά είναι να μείνουν προσηλωμένα στην εικόνα του πατέρα τους, όπως εκείνα τον έζησαν. Αυτός ήταν ο πατέρας τους. Αυτόν γνώρισαν. Αυτόν γνώρισαν και οι αίθουσες των δικαστηρίων, αλλά και όσοι βρεθήκαμε, με οποιονδήποτε τρόπο, κοντά του.Τους λέω να μη διαβάζουν τα σχόλια, να μην παρακολουθούν όσα γράφονται και να μην επιτρέψουν να αλλοιωθεί η εικόνα που έχουν για τον άνθρωπό τους.Το έγκλημα πρέπει να αντιμετωπίζεται ως έγκλημα και όχι να γίνεται αντικείμενο σχολιασμών που ξεπερνούν τα όρια. Σε κανέναν άνθρωπο δεν αξίζει ένα τέτοιο τέλος».Η ίδια μίλησε και για την προσωπικότητα του δικηγόρου, όπως εκείνη τη γνώρισε μέσα από την επαγγελματική της σχέση μαζί του.

«Ο Σταύρος ήταν ένας άνθρωπος που, όσο σκληρός και μαχητικός ήταν μέσα στις δικαστικές αίθουσες, τόσο τρυφερός ήταν απέναντι στα παιδιά του και σε όποιον είχε πραγματική ανάγκη. Αυτό το λέω με πλήρη επίγνωση. Δεν έχω κανέναν λόγο να πλέξω το εγκώμιό του. Δεν ήταν συγγενής μου ούτε στενός φίλος μου. Γνωριστήκαμε μέσα από την επαγγελματική μας πορεία και με τίμησε με την εμπιστοσύνη του να στηρίζω συμβουλευτικά τις κόρες του. Γι’ αυτό και ήμουν ο πρώτος άνθρωπος που κάλεσαν όταν άρχισαν να ανησυχούν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά».

«Τους στέρησε τον πατέρα τους λίγες ημέρες πριν κλείσουν τα 16»

Αναφερόμενη στον κατηγορούμενο, η κ. Μαυράκη υπογράμμισε πως η έρευνα είναι αυτή που θα δώσει τις τελικές απαντήσεις.«Κάθε κατηγορούμενος θα προσπαθήσει να δώσει την εκδοχή που τον εξυπηρετεί. Δεν πρόκειται να πει ακριβώς τι συνέβη ούτε αν υπάρχουν και άλλες παράμετροι που θα αναδειχθούν από την έρευνα.Το μόνο βέβαιο είναι ότι δύο παιδιά στερήθηκαν τον πατέρα τους. Δύο κορίτσια που την Πέμπτη γίνονται 16 ετών και ο πατέρας τους έφυγε από τη ζωή μόλις πριν από λίγες ημέρες. Είχαν σχεδιάσει διαφορετικά τα γενέθλιά τους. Είχαν επίσης προγραμματίσει να φύγουν για διακοπές την περασμένη Παρασκευή. Ο πατέρας τους είχε ήδη οργανώσει και πληρώσει το ταξίδι.Σήμερα, αντί να ετοιμάζονται για τις διακοπές τους και να περιμένουν τα γενέθλιά τους, προσπαθούν να διαχειριστούν τη μεγαλύτερη απώλεια της ζωής τους».