Μια ξεχωριστή και ιδιαίτερα συγκινητική βραδιά έζησαν όσοι βρέθηκαν το βράδυ της Παρασκευής 2 Οκτωβρίου στο Κατράκειο Θέατρο Νίκαιας, όπου ο Γιώργος Σαμπάνης παρουσίασε μια μεγάλη συναυλία γεμάτη από τις επιτυχίες της πολυετούς πορείας του.

Ανάμεσα στις στιγμές που ξεχώρισαν, όμως, ήταν εκείνη που ο δημοφιλής τραγουδιστής και δημιουργός αναφέρθηκε στον Γιώργο Μαζωνάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή στις 9 Σεπτεμβρίου, σε ηλικία 54 ετών.Οι δύο καλλιτέχνες είχαν συνδεθεί μέσα από μια σημαντική δημιουργική σχέση, καθώς ο Γιώργος Σαμπάνης είχε υπογράψει αρκετά τραγούδια που ερμήνευσε ο Γιώργος Μαζωνάκης και κυκλοφόρησαν από την Panik Records.

Και η επιλογή της Νίκαιας έκανε τη συγκεκριμένη αφιέρωση ακόμη πιο φορτισμένη. Πρόκειται για έναν τόπο άρρηκτα συνδεδεμένο με τον Γιώργο Μαζωνάκη και τα πρώτα χρόνια της ζωής του.

«Στα 18 χρόνια προλάβαμε και κάναμε 22 τραγούδια»

Από τη σκηνή του Κατράκειου, ο Γιώργος Σαμπάνης μίλησε με συγκίνηση για τη μουσική διαδρομή που μοιράστηκε με τον αείμνηστο τραγουδιστή.«Στα 18 χρόνια προλάβαμε και κάναμε 22 τραγούδια. Από τη μία σκεφτόμουν να μην πω κανένα, από την άλλη σκεφτόμουν ότι εδώ δίπλα είναι δύσκολο να μην πω κανένα. Οπότε θα πούμε μερικά… Πρώτη και τελευταία φορά που θα τα πούμε όλα αυτά μαζί…», ανέφερε χαρακτηριστικά.Λίγο αργότερα, το κλίμα έγινε ακόμη πιο συγκινητικό.

Το ζεϊμπέκικο του Σαμπάνη για τον Μαζωνάκη

Μπροστά στο κοινό που είχε κατακλύσει το Κατράκειο, ο Γιώργος Σαμπάνης άφησε για λίγο το μικρόφωνο και χόρεψε ένα ζεϊμπέκικο υπό τους ήχους του «Ώρες Μικρές».

Η στιγμή ήταν ιδιαίτερα φορτισμένη, καθώς το συγκεκριμένο τραγούδι είχε ερμηνεύσει ο Γιώργος Μαζωνάκης, σε μουσική του Γιώργου Σαμπάνη και στίχους της Ελένης Γιαννατσούλια.

Το ζεϊμπέκικο του Σαμπάνη έμοιαζε σαν ένας σιωπηλός μουσικός αποχαιρετισμός στον άνθρωπο με τον οποίο μοιράστηκε 18 χρόνια δημιουργικής πορείας.Χωρίς μεγάλα λόγια, μέσα από τη μουσική και έναν χορό γεμάτο συναίσθημα, ο Γιώργος Σαμπάνης τίμησε τη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη, αφήνοντας τα τραγούδια τους να θυμίσουν τη σχέση που δημιούργησαν μέσα στα χρόνια.Μια στιγμή που συγκίνησε το κοινό και έδωσε στη συναυλία έναν ιδιαίτερο συμβολισμό.