Ο Αντώνης Καφετζόπουλος παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή Νωρίς Νωρίς, μιλώντας με ειλικρίνεια για τις ανησυχίες του γύρω από το μέλλον της ανθρωπότητας, την αγάπη του για το θέατρο, αλλά και τη δύσκολη προσωπική του εμπειρία με την κατάθλιψη.
Ο έμπειρος ηθοποιός δεν έκρυψε την απαισιοδοξία του, επιλέγοντας μάλιστα να τη διατυπώσει με χαμόγελο: «Είμαι τόσο απαισιόδοξος που μπορώ να το λέω γελώντας, για να μην τρομάζω τον κόσμο», ανέφερε χαρακτηριστικά, εκφράζοντας την πεποίθησή του ότι η ανθρωπότητα απειλείται σοβαρά. Όπως εξήγησε, ο άνθρωπος, ως ένα ιδιαίτερα περίπλοκο θηλαστικό που ανέπτυξε αυτοσυνείδηση, έχει την ικανότητα να αναζητά το νόημα της ύπαρξης και να σκέφτεται το μέλλον — μια δυνατότητα που, όπως είπε, μπορεί να γίνει πηγή δυστυχίας. Παράλληλα, στάθηκε στους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής και της απώλειας της βιοποικιλότητας, επισημαίνοντας πως «τα ’χουμε παρατήσει όλα στην τύχη».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην προσωπική του μάχη με την κατάθλιψη. Όπως αποκάλυψε, αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια από ειδικό όταν είχε ήδη απομονωθεί και δεν επιθυμούσε κοινωνικές επαφές. «Κατάλαβα ότι πρέπει να απευθυνθώ σε ψυχίατρο, όχι σε κάποιον γκουρού», σημείωσε, υπογραμμίζοντας ότι η κατάθλιψη είναι μια σύνθετη κατάσταση με πολλές μορφές. Επέλεξε να μιλήσει δημόσια γι’ αυτό, προκειμένου να σπάσει το ταμπού γύρω από την ψυχιατρική υποστήριξη και να ενθαρρύνει όσους διστάζουν να ζητήσουν βοήθεια.
Αναφερόμενος στην πορεία του στον χώρο της υποκριτικής, παραδέχτηκε πως υπήρξαν περίοδοι που μπορούσε να είναι επιλεκτικός, αλλά και άλλες που οι συνθήκες δεν του το επέτρεπαν. Όσο για το αν έχει μετανιώσει για κάποιους ρόλους; Η απάντησή του ήταν αυθόρμητη: «Πολλούς. Ένα σωρό».
