Στον καταπράσινο Θεολόγο Φθιώτιδας, εκεί όπου το πεύκο ακουμπά σχεδόν στο κύμα και ο Ευβοϊκός ψιθυρίζει ιστορίες άλλων εποχών, στέκει ακόμη το σπίτι που ταυτίστηκε όσο κανένα άλλο με τη λάμψη και την ευαισθησία της Αλίκης Βουγιουκλάκη. Δεν είναι απλώς μια βίλα δίπλα στη θάλασσα. Είναι ένα κομμάτι μνήμης, ένα καλοκαιρινό παραμύθι που αρνείται να σβήσει.
Εκεί, μακριά από τα στούντιο και τα χειροκροτήματα, η Αλίκη έβρισκε την αλήθεια της. Περπατούσε ξυπόλυτη στην άμμο, γελούσε δυνατά με φίλους, αγκάλιαζε τον γιο της χωρίς τον φόβο των φλας. Το μικρό μονοπάτι που οδηγεί στην παραλία «της Αλίκης», όπως τη λένε ακόμη οι ντόπιοι μοιάζει να κρατά ζωντανά τα βήματά της.
Ο νέος ιδιοκτήτης
Χρόνια μετά τον θάνατό της, το σπίτι πέρασε σε νέα χέρια. Ο γιος της, Γιάννης Παπαμιχαήλ, έχει παραδεχτεί δημόσια πως η πώλησή του ήταν μια απόφαση που τον βάρυνε. Κι όμως, η μοίρα φρόντισε να βρεθεί ένας άνθρωπος που δεν το είδε ως ακίνητο, αλλά ως ιερό χώρο. Σήμερα, το ιστορικό εξοχικό ανήκει στον Νικόλαο Σοφιανό, έναν χαμηλών τόνων Ελληνοκύπριο επιχειρηματία, που σύμφωνα με πληροφορίες το αγάπησε από την πρώτη στιγμή για την αύρα και την ενέργειά του.
Με σεβασμό στην ιστορία του, προχώρησε σε ήπιες παρεμβάσεις: ανανέωσε χρώματα, φρόντισε τον κήπο, αναζωογόνησε τους χώρους, χωρίς να αλλοιώσει τον χαρακτήρα του. Η πισίνα εξακολουθεί να καθρεφτίζει το γαλάζιο, τα μπαλκόνια αγναντεύουν τη θάλασσα, και το σπίτι παραμένει γεμάτο φως.
Κάτοικοι της περιοχής μιλούν για μια «παρουσία» που δεν έφυγε ποτέ. «Τα καλοκαιρινά βράδια, όταν φυσάει, νομίζεις πως θα τη δεις να βγαίνει στο μπαλκόνι», λέει παλιός γείτονας. Άλλη μαρτυρία αναφέρει: «Υπάρχει μια γλυκιά ενέργεια εδώ. Σαν να κυκλοφορεί ακόμη το πνεύμα της. Δεν είναι φόβος, είναι θαλπωρή».
Το σύμβολο μιας εποχής
Ο νέος ιδιοκτήτης, χωρίς να επιδιώκει δημοσιότητα, φαίνεται να συμμερίζεται αυτή την αίσθηση. Το σπίτι χρησιμοποιείται αποκλειστικά ως εξοχική κατοικία, γεμάτο ζωή και οικογενειακές στιγμές. Κι όμως, όσοι περνούν την καγκελόπορτα λένε πως νιώθουν ότι φιλοξενούνται σε έναν χώρο που κουβαλά ψυχή. Για τον Θεολόγο, η βίλα θα είναι πάντα «της Αλίκης». Ένα σύμβολο μιας εποχής πιο αθώας, πιο φωτεινής. Κι όσο τα κύματα συνεχίζουν να σπάνε απαλά στην ακτή της, η ανάμνησή της θα ζει εκεί ανάμεσα στο φως του ήλιου και στο αεράκι του Ευβοϊκού, σαν ένα αιώνιο καλοκαίρι που δεν τελειώνει ποτέ.
