Μία ιδιαίτερα φορτισμένη ανάρτηση έκανε η Δανάη Μπάρκα μέσα από τα social media, με αφορμή τη συμπλήρωση 11 χρόνων από τον θάνατο του παππού της. Η παρουσιάστρια και ηθοποιός, σε μία περίοδο έντονων αλλαγών και λίγο πριν το νέο κεφάλαιο που ετοιμάζεται να ανοίξει στη ζωή της, μίλησε με λόγια καρδιάς για την απώλεια που συνεχίζει να τη βαραίνει μέχρι σήμερα.
Η Δανάη Μπάρκα δεν έκρυψε ποτέ πόσο δεμένη ήταν με τον παππού της και για ακόμη μία φορά μίλησε δημόσια για την απουσία που, όπως παραδέχεται, παραμένει έντονη μέσα της ακόμη και μετά από έντεκα ολόκληρα χρόνια. Με μία μακροσκελή ανάρτηση γεμάτη συναίσθημα, η παρουσιάστρια περιέγραψε εικόνες, συνήθειες και στιγμές από την παιδική της ηλικία που παραμένουν ζωντανές στη μνήμη της, αποκαλύπτοντας πως κάθε χρόνο τέτοια μέρα ξυπνά με την ίδια σκέψη: «Αχ και να ήσουν εδώ».
«Ποιος μπορεί να κλείσει την πόρτα της παιδικής ηλικίας;»
Στο συγκινητικό μήνυμά της, η Δανάη Μπάρκα αναφέρθηκε στο κενό που αφήνουν οι πρώτες μεγάλες απώλειες της ζωής, τονίζοντας πως κανείς δεν μπορεί να κρίνει το πένθος και τη θλίψη που κουβαλά ο κάθε άνθρωπος. «Ποιος μπορεί να δεχτεί εύκολα τις πρώτες απώλειες; Ποιος μπορεί να αποχωριστεί τις ρίζες του αναίμακτα; Ποιος μπορεί να κλείσει την πόρτα της παιδικής ηλικίας με ελλείψεις;» έγραψε χαρακτηριστικά, συγκινώντας τους διαδικτυακούς της φίλους. Παράλληλα, μίλησε για τις καθημερινές αναμνήσεις που συνεχίζουν να τη συνδέουν μαζί του: τις βόλτες, τις φάρσες, τις εκδρομές, ακόμη και τις μικρές «κοπάνες» που τη βοηθούσε να κάνει όταν ήταν παιδί.
«Φέτος θα σε ήθελα εδώ περισσότερο από ποτέ»
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η φράση της πως «φέτος θα σε ήθελα εδώ περισσότερο από ποτέ», με πολλούς να συνδέουν τα λόγια της με τις μεγάλες αλλαγές που έρχονται στη ζωή της το επόμενο διάστημα.
Η ίδια, ωστόσο, ξεκαθάρισε πως νιώθει την παρουσία του διαρκώς δίπλα της, γράφοντας πως εύχεται κάθε μέρα να βρίσκεται «ανάμεσα σε πεταλούδες» που της θυμίζουν να κοιτά ψηλά. Το μήνυμά της ολοκληρώθηκε με μία τρυφερή εξομολόγηση αγάπης προς τον παππού της: «Παππούλη μου, σ’ αγαπάω και σε συζητάω συνέχεια».
Η λεζάντα της ανάρτησης της
«11 χρόνια. Κάθε τέτοια μέρα ξυπνάω με ένα «Αχ και να ήσουν εδώ» και δεν ξέρω πότε θα πάψω να το λέω. Ναι, μπροστά σε άλλα τραγικά που γίνονται και ακούμε ίσως το να με βαραίνει το φευγιό του παππού μου-που είναι η φυσιολογική ροή των πραγμάτων-ίσως φαντάζει υπερβολή. Όμως ποιος μπορεί να δει το κενό του καθενός μας για να το κρίνει; Ποιος μπορεί εύκολα να δεχτεί τις πρώτες απώλειες; Ποιος μπορεί να αποχωριστεί τις ρίζες του αναίμακτα; Ποιος μπορεί να κλείσει την πόρτα της παιδικής ηλικίας με ελλείψεις; Ποιος μπορεί να βλέπει την γιαγιά του να μιλάει σε φωτογραφίες και να λέει τα νέα της στον άνθρωπό της;
Μια ζωή θα μιλάω για την αγάπη σου, την φροντίδα σου, τις βόλτες που με έκανες, τις κοπάνες που βοήθησες να κάνω, τα αστεία, τα πειράγματα στη γιαγιά, τις φάρσες, τις καουμπόικες ταινίες, την τυρόπιτα από τον φούρνο, το στόλισμα του πολύχρωμου κιτς δέντρου μας, τις εκδρομές στα εκκλησάκια. Φέτος, θα σε ήθελα εδώ περισσότερο από ποτέ! Αλλά ξέρω ότι είσαι πάντα δίπλα μου κι εύχομαι κάθε μέρα να είμαι ανάμεσα σε πεταλούδες που μου θυμίζουν να κοιτάω ψηλά. Παππούλη μου ,σ’ αγαπάω και σε συζητάω συνέχεια. Η ποντίκω σου».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
