Μια ιστορία που μοιάζει σχεδόν κινηματογραφική κρύβεται πίσω από τη Μονή Προφήτη Ηλία στο Άγιο Πνεύμα Σερρών.
Εκεί, πάνω σε έναν μικρό λόφο, βρίσκεται το μοναστήρι που άρχισε να χτίζεται το 1990 από μια γυναίκα με απίστευτη διαδρομή ζωής τη Καίτη Χρυσολωρά, η οποία μάλιστα ξεκίνησε το έργο της ενώ βρισκόταν σε αναπηρικό αμαξίδιο.
Η ιστορία της αποκαλύπτεται μέσα από την εκπομπή «Πρωταγωνιστές» και τον Σταύρο Θεοδωράκη, όπου οι μοναχές της μονής ανοίγουν την καρδιά τους και μιλούν για την πίστη, την καθημερινότητά τους αλλά και την επιλογή τους να αφιερωθούν ολοκληρωτικά στον μοναχισμό.
Καίτη Χρυσολωρά: Η ζωή πριν το μοναστήρι και η σχέση με τον Μίμη Πλέσσα
Πριν φορέσει το μοναχικό σχήμα, η Καίτη Χρυσολωρά είχε μια εντελώς διαφορετική πορεία.
Τη δεκαετία του ’60 είχε συνδεθεί με τη δισκογραφία, καθώς ο σπουδαίος συνθέτης Μίμης Πλέσσας της είχε εμπιστευθεί τα τραγούδια του.
Κανείς τότε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι η γυναίκα που βρισκόταν κοντά στον κόσμο της μουσικής θα άφηνε τα πάντα πίσω της για να ακολουθήσει τον δρόμο της πίστης.
Χρόνια αργότερα πήρε μια δραματική απόφαση ζωής καθώς αποσύρθηκε από τα εγκόσμια και δημιούργησε κοντά στο χωριό μια μοναστική κυψέλη, με τη βοήθεια ενός Αγιορείτη πνευματικού και μιας μικρής συνοδείας.
Η καθημερινότητα στο μοναστήρι
Σήμερα, οι μοναχές της Μονής Προφήτη Ηλία ζουν σαν μια μεγάλη οικογένεια, κρατώντας ζωντανό το όραμα της γερόντισσάς τους.
Όταν ο Σταύρος Θεοδωράκης επισκέφθηκε το μοναστήρι για τις ανάγκες της εκπομπής, τον υποδέχθηκαν με νηστίσιμα φιλέματα και τον κάλεσαν να δει από κοντά τις προετοιμασίες για την Ανάσταση.
Οι μοναχές ετοιμάζουν με ευλάβεια:
- λαμπάδες ζωγραφισμένες στο χέρι
- χειροποίητα κεντήματα
- χιλιάδες αυγά από το κοτέτσι της μονής που βάφονται για τους προσκυνητές
Παράλληλα, το μοναστήρι διαθέτει:
- μελισσόκηπο
- αγιογραφείο
- ξυλουργείο
- ραφείο
- βιβλιοθήκη
Οι μοναχές ασχολούνται καθημερινά με χειρωνακτικά διακονήματα και εργόχειρα, όπως επιθυμούσε η γερόντισσα Καίτη Χρυσολωρά, ώστε να νιώθουν χρήσιμες στο κοινόβιο αλλά και στους επισκέπτες.
Καταθέσεις ψυχής από τις μοναχές
Οι γυναίκες που επέλεξαν τη ζωή του μοναχισμού μιλούν με συγκίνηση για την πορεία τους.
Η αδελφή Ευφημία εξηγεί: «Ο μοναχισμός είναι κι αυτός ένα μυστήριο όπως ο γάμος. Και δεν μπορεί κανείς, σε κάποιον που δεν το έχει ζήσει, να το εξηγήσει με λόγια».
Η αδελφή Συγκλητική θυμάται τις αντιδράσεις όταν σπούδαζε: «Για ένα διάστημα ήμουν και δόκιμη μοναχή και φοιτήτρια. Στο πανεπιστήμιο με αντιμετώπιζαν περίεργα, γιατί το παρουσιαστικό μου ήταν διαφορετικό από μια κοσμικής κοπέλας».
Η αδελφή Χριστονύμφη αποκαλύπτει τη δική της πορεία: «Στο μοναστήρι ήρθα μωρό. Εδώ βαπτίστηκα και μόλις ενηλικιώθηκα αποφάσισα να ζήσω εδώ».
Και η αδελφή Μαρκέλλα χρησιμοποιεί μια χαρακτηριστική παρομοίωση: «Μια κυψέλη είναι και το μοναστήρι. Εμείς την ηγουμένη μας, οι μέλισσες την βασίλισσά τους».
