Η Καλομοίρα προχώρησε σε μια βαθιά και προσωπική εξομολόγηση στη διαδικτυακή εκπομπή «Fashion Snap!» του Παντελή Τουτουντζή, μιλώντας για τα βιώματα που τη σημάδεψαν πριν γίνει γνωστή στο ευρύ κοινό, αλλά και για την έντονη περίοδο που ακολούθησε με τηλεόραση, δισκογραφία και μεγάλες διοργανώσεις. Αναφέρθηκε στην εσωτερική της ανάγκη να ανέβει στη σκηνή, τη διαχείριση της δημοσιότητας, ενώ η πορεία της περιγράφεται ως ένα μίγμα χαράς, πίεσης και προσωπικής δύναμης.
Καλομοίρα: Τα παιδικά χρόνια και οι πληγές που άφησαν πίσω τους
Ανατρέχοντας στο παρελθόν, η τραγουδίστρια μίλησε με έντονη συγκίνηση για την παιδική της ηλικία.
«Όταν σκέφτομαι τα παιδικά μου τα χρόνια λίγο στεναχωριέμαι γιατί δεν ήταν τόσο χαρούμενα, δεν υπήρχε πάντα ειρήνη στο σπίτι», εξομολογήθηκε, διευκρινίζοντας: «Στα παιδικά μου χρόνια υπήρχε πολλή αγάπη στο σπίτι μας. Αλλά υπήρχε και πολύς πόνος».
Η ίδια αποκάλυψε ότι μεγάλωσε χωρίς να νιώθει απόλυτη ασφάλεια: «Μεγάλωσα και δεν ένιωθα ασφαλής».
Σήμερα, ως μητέρα, βλέπει αλλιώς όσα έζησε: «Και τώρα που έχω παιδιά, κάνω ψυχοθεραπεία και καταλαβαίνω ότι δεν ήταν τόσο νορμάλ αυτό που είχα».
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στη μητέρα της, λέγοντας: «Η μάνα μου είχε πολλή κατάθλιψη», για να συμπληρώσει αμέσως μετά: «είναι πολύ καλή η μαμά και τη θαυμάζω και όλα αυτά και έχω σεβασμό στους γονείς μου».
Καλομοίρα: Η δουλειά από τα 13 και το «βιβλίο» της θετικότητας
Η εργασία μπήκε πολύ νωρίς στη ζωή της, διαμορφώνοντας τον χαρακτήρα και τις αξίες της. «Δουλεύω πάρα πολύ από τα 13 μου δουλεύω», είπε χαρακτηριστικά, εξηγώντας γιατί σέβεται κάθε μορφή επαγγέλματος: «Γι’ αυτό σέβομαι πολύ τη δουλειά ό,τι δουλειά και να κάνεις, γιατί δουλεύω από μικρή».
Μέσα σε ένα περιβάλλον που περιγράφει ως χαοτικό, προσπάθησε να δημιουργήσει το δικό της στήριγμα. «Πήρα ένα βιβλίο και είπα “το άνοιγα πραγματικά και έγραφα θετικά πράγματα”», αποκάλυψε.
Σε αυτό κατέγραφε κάθε θετική κουβέντα που άκουγε: «Και όταν ένας πελάτης μου είπε κάτι θετικό, το έγραφα γιατί είχα τόσο ανάγκη από θετικότητα».
Το συγκεκριμένο βιβλίο στόχων υπάρχει ακόμη στη ζωή της: «Έχω ακόμα αυτό το βιβλίο» και, όπως τόνισε, «και όλα αυτά που έγραψα στο βιβλίο έγιναν».
Το όνειρο της σκηνής και η στήριξη που την καθόρισε
Η σχέση της με τη μουσική και τη σκηνή ήταν από νωρίς ξεκάθαρη μέσα της. «Ένιωθα πάντα ότι ήμουν γεννημένη να είμαι στη σκηνή», είπε.
Παρά τις αμφιβολίες της εφηβείας, δεν σταμάτησε να προσπαθεί: «Όταν πήγα 16-17 έλεγα δεν ξέρω αν θα γίνει αλλά θα προσπαθήσω».
Καθοριστική ήταν η υποστήριξη που έλαβε από μία δασκάλα της: «Η δασκάλα μου με πίστευε τόσο πολύ. Αυτή με είδε στο σχολείο και πάντα με πίστευε».
Καλομοίρα: Το Fame Story και η απόφαση που άλλαξε τα πάντα
Η μεγάλη καμπή ήρθε με το Fame Story.
«Η αδελφή μου ήρθε σπίτι και μου λέει έχω ένα βίντεο και πρέπει να το δεις. “Fame Story”», θυμάται. Η απόφαση να δηλώσει συμμετοχή οδήγησε σε οντισιόν στη Νέα Υόρκη και σε μια κρίσιμη στιγμή με τον πατέρα της: «Ο πατέρας μου με παίρνει τηλέφωνο και μα τω Θεώ πήγα να φύγω από τη γραμμή και ήταν πρώτη φορά που λέω όχι και έμεινα».
Σημαντικό ρόλο έπαιξε και η επιλογή του ονόματος: «Μετά γράφω το όνομά μου Καλομοίρα που δεν το είχα ξαναχρησιμοποιήσει… και ήταν η μοίρα».
Για την εμπειρία μέσα στο σπίτι του παιχνιδιού μίλησε θετικά: «Ήταν φανταστική. Μου άρεσε στο σπίτι πάρα πολύ και δεν είχαμε ανταγωνισμό». Ωστόσο, στην τελική ευθεία η πίεση αυξήθηκε: «Μόνο την τελευταία εβδομάδα ήθελα να φύγω γιατί ένιωθα πολύ πιεσμένη και οι ενέργειες άλλαξαν λίγο».
Η έξοδος από το παιχνίδι συνοδεύτηκε από έντονη δημοσιότητα: «Μόλις βγήκα, ήταν λίγο χαμός».
Η Eurovision και το βάρος της προσδοκίας
Η συμμετοχή της στον Eurovision Song Contest 2008 αποτέλεσε κορυφαία στιγμή στην καριέρα της. Αν και αρχικά δεν ένιωθε απόλυτη βεβαιότητα, όπως είπε: «Τότε δεν ήμουν σίγουρη ότι θα μπορούσα να το κάνω», χαρακτήρισε τη συνολική εμπειρία ως «φανταστικό ταξίδι».
Παρά τις δυσκολίες παραγωγής — «Δεν είναι ότι είχαμε μπάτζετ» — η ελληνική αποστολή σημείωσε σημαντική επιτυχία: «Ήμασταν πρώτοι στον ημιτελικό με μεγάλο βαθμό».
Αυτό που κρατά περισσότερο από τη Eurovision είναι το συναίσθημα της αποδοχής: «Θυμάμαι τον κόσμο, την αγάπη. Eurovision βγαίνεις και είναι μόνο αγάπη. Αυτό θυμάμαι και κρατάω».
