Στον Ιερό Ναό Παναγίας Ελεούσας στην Αγία Βαρβάρα έφτασε το πρωί της Παρασκευής 28 Αυγούστου ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, προκειμένου να πει το τελευταίο «αντίο» στον καλό του φίλο, Δημήτρη Κόκοτα.
Ο τραγουδιστής εμφανίστηκε βαθιά συγκινημένος και, μιλώντας στους δημοσιογράφους, δυσκολεύτηκε να κρύψει τη θλίψη του για την απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο τον συνέδεε μια φιλία πολλών ετών.
«Δεν το έχω χωνέψει ακόμα. Δεν έχω να πω πολλά. Όλοι τον ξέρουν τον Δημητράκη μας. Είμαι πολύ στενοχωρημένος. Είμαι βαθιά λυπημένος και δεν μπορώ να σας πω πολλά. Συνδεόμασταν από παιδιά, δεν είχαμε κάνει μόνο περιοδείες μαζί, τα πάντα… Αυτό που κρατάω είναι το χαμόγελό του», δήλωσε εμφανώς φορτισμένος ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης.
Η σχέση των δύο ανδρών ξεπερνούσε κατά πολύ μια απλή επαγγελματική γνωριμία. Γρηγόρης Μπιθικώτσης και Δημήτρης Κόκοτας γνωρίζονταν από παιδιά, ενώ μεγαλώνοντας οι δρόμοι τους συναντήθηκαν και πάνω στη σκηνή.
Μαζί με τον Χάρη Βαρθακούρη και τον Στέλιο Διονυσίου είχαν πραγματοποιήσει κοινές εμφανίσεις και περιοδείες, ταξιδεύοντας ακόμη και στο εξωτερικό για συναυλίες μπροστά στους Έλληνες της ομογένειας.
Ήταν, άλλωστε, παιδιά οικογενειών που έχουν αφήσει τη δική τους ξεχωριστή ιστορία στο ελληνικό τραγούδι: ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, γιος του σπουδαίου ερμηνευτή με τον οποίο μοιράζεται το ίδιο όνομα, και ο Δημήτρης Κόκοτας, γιος του αξέχαστου Σταμάτη Κόκοτα.
Η κοινή τους πορεία δημιούργησε μια σχέση που πέρασε από τις μουσικές σκηνές και τις περιοδείες σε μια βαθιά προσωπική φιλία. Για τον Γρηγόρη Μπιθικώτση, ο Δημήτρης Κόκοτας ήταν ένας άνθρωπος που γνώριζε από μικρό παιδί και με τον οποίο μοιράστηκε σημαντικές στιγμές τόσο στην προσωπική όσο και στην επαγγελματική του ζωή.
Ο Δημήτρης Κόκοτας έφυγε από τη ζωή την Τρίτη 25 Αυγούστου, σε ηλικία 57 ετών, έπειτα από τη μακρά περιπέτεια της υγείας του. Η κηδεία του πραγματοποιείται σήμερα στην Αγία Βαρβάρα, παρουσία της οικογένειας, φίλων και ανθρώπων από τον καλλιτεχνικό χώρο, που έσπευσαν να του πουν το τελευταίο «αντίο».
Ανάμεσα σε αυτούς και ο Γρηγόρης Μπιθικώτσης, ο οποίος αποχαιρέτησε τον παιδικό του φίλο με λόγια γεμάτα συγκίνηση, κρατώντας στη μνήμη του εκείνο που, όπως είπε, χαρακτήριζε περισσότερο τον Δημήτρη Κόκοτα: το χαμόγελό του.
