Ο Κωνσταντίνος Γαβαλάς προχώρησε σε μια βαθιά προσωπική εξομολόγηση, αποκαλύπτοντας πώς ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα πριν από τρία χρόνια επηρέασε όχι μόνο την υγεία του αλλά και τη σχέση με τον γιο του. Ο ηθοποιός μίλησε για τη δύσκολη περίοδο της αποκατάστασης, αλλά και για τη συναισθηματική απόσταση που δημιουργήθηκε προσωρινά με το παιδί του, όταν εκείνο τον έβλεπε καθηλωμένο στο κρεβάτι.
Κωνσταντίνος Γαβαλάς: Η αγωνία για τον γιο και η προσωρινή απομάκρυνση
Μιλώντας στην εκπομπή «Buongiorno» την Τρίτη 24 Μαρτίου, ο ηθοποιός περιέγραψε πώς το τροχαίο άλλαξε απότομα την καθημερινότητά του και επηρέασε τη σχέση με το παιδί του.
Όπως εξήγησε, ο γιος του δυσκολευόταν να τον πλησιάσει, καθώς είχε συνηθίσει έναν ενεργό πατέρα που τον σήκωνε και έπαιζε μαζί του, και ξαφνικά τον έβλεπε ακινητοποιημένο.
Παρόλα αυτά, ο ίδιος συνέχισε να χρησιμοποιεί τη μηχανή του για πρακτικούς λόγους, καθώς το πρόγραμμά του ήταν ιδιαίτερα απαιτητικό.
Ο ίδιος περιέγραψε:«Έχω μπόλικα τροχαία. Έχω δύο “καλά”. Είχα ένα το 2006 και είχα και ένα πριν από τρία χρόνια. Έσπασα τη λεκάνη μου. Δεν σταμάτησα να οδηγώ μηχανή. Την περίοδο που έπαθα το δεύτερο τροχαίο, έπαιζα σε παιδικό στο Μέγαρο Μουσικής και τις Κυριακές με το που τελείωνε η παράσταση, έφευγα τρέχοντας να πάω στο Χορν. Αν δεν είχα το μηχανάκι, δεν υπήρχε περίπτωση να έφτανα ποτέ στην ώρα μου. Ο γιος μου τότε ήταν μωράκι, μικρός. Έκανα να πιάσω το παιδί μου δύο μήνες, δεν με πλησίαζε, γιατί με έβλεπε συνέχεια ξαπλωμένο σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου, στο σπίτι. Είχε συνηθίσει τον μπαμπά να είναι όρθιος, να τον πιάνει, να τον σηκώνει και τότε δεν μπορούσα τίποτα και δεν ερχόταν. Ήμουν κλινήρης».
Ο φόβος για τη μηχανή και η αγάπη για το παιδί του
Ο Κωνσταντίνος Γαβαλάς μίλησε και για τον φόβο που νιώθει ως πατέρας, στη σκέψη ότι ο γιος του μπορεί να θελήσει στο μέλλον να οδηγήσει μηχανή.
Παρά την ανησυχία, ξεκαθάρισε πως δεν θέλει να στερήσει από το παιδί του όσα θα το κάνουν ευτυχισμένο:
«Σίγουρα το θέμα “μηχανή” με στρεσάρει λίγο, αλλά προσπαθώ να σκεφτώ τον εαυτό μου και τι λαχτάρα είχα και δεν θέλω αυτά που θα τον κάνουν χαρούμενο να του τα στερήσω».
