Ο αγαπημένος ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου και των ταινιών της Finos Film, Δημήτρης Καλλιβωκάς, προχώρησε σε μια βαθιά συγκινητική εξομολόγηση που προκαλεί έντονη συγκίνηση.
Σε συνέντευξη που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Νίκο Νικόλιζα για την εφημερίδα Espresso, ο 97χρονος ηθοποιός μίλησε με ειλικρίνεια για τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει σήμερα, αλλά και για τη μοναξιά που βιώνει τα τελευταία χρόνια.
Δημήτρης Καλλιβωκάς: Οι σκέψεις που προκαλούν συγκίνηση
Ο σπουδαίος ηθοποιός δεν έκρυψε την κούραση που νιώθει σε αυτή τη φάση της ζωής του, εξηγώντας πως η καθημερινότητά του έχει αλλάξει δραματικά λόγω των κινητικών προβλημάτων.
«Ψάχνω τρόπο να φύγω από τη ζωή. Έχω κουραστεί και δεν θέλω να περνάω τις περισσότερες ώρες της ημέρας πάνω σε ένα καροτσάκι. Ακόμα και αν ήθελα να πέσω από την Ακρόπολη, κάποιος θα έπρεπε να με μεταφέρει εκεί και δεν νομίζω να το κάνει κανείς. Έχω φτάσει ήδη τα 97 χρόνια και δεν με ενδιαφέρει να ζήσω περισσότερο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Τα λόγια του αποτυπώνουν τη δύσκολη πραγματικότητα που βιώνει, καθώς όπως είπε, οι περισσότεροι άνθρωποι από το παρελθόν του δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή.
«Πλέον δεν χτυπάει το τηλέφωνο. Έχω μόνο τον ανιψιό μου και εσένα που με παίρνετε τηλέφωνο και ακούω τη φωνή σας», εξομολογήθηκε.
Δημήτρης Καλλιβωκάς: Η συγκινητική ιστορία με τη σύζυγό του
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλούν και όσα είπε για τη σύζυγό του, Ιωάννα, με την οποία μοιράστηκε δεκαετίες ζωής και αναμνήσεων.
Ο ίδιος θυμήθηκε τις όμορφες στιγμές που περνούσαν κάθε Πάσχα στο εξοχικό τους στην Τήνος.
«Κάθε Πάσχα πηγαίναμε στο εξοχικό μας στην Τήνο. Ψήναμε μαζί και μετά πηγαίναμε στη θάλασσα, περπατώντας χέρι χέρι. Τώρα πια δεν μπορούμε να κάνουμε αυτή τη διαδρομή. Δεν θέλω να παραπονιέμαι, απλώς θέλω να φύγω από τη ζωή ήσυχα», είπε.
Η δύσκολη απόφαση για τον οίκο ευγηρίας
Ο ηθοποιός αποκάλυψε επίσης ότι η σύζυγός του έχει χάσει εντελώς την όρασή της, γεγονός που τον ανάγκασε να πάρει μια πολύ δύσκολη απόφαση.
Η Ιωάννα μεταφέρθηκε πριν περίπου δύο χρόνια σε ιδιωτικό οίκο ευγηρίας, ώστε να έχει την απαραίτητη φροντίδα που χρειάζεται.
Παρά τις δυσκολίες, ο ίδιος την επισκέπτεται σχεδόν καθημερινά.
«Παίρνω το μπαστουνάκι μου, ανεβαίνω στο αυτοκίνητο και πηγαίνω να τη δω. Κάνει τόση χαρά όταν με βλέπει, σαν μικρό παιδί. Την κρατάω αγκαλιά, τη φιλάω περισσότερο από ό,τι όταν πρωτογνωριστήκαμε και της χαϊδεύω τα μαλλιά. Καθόμαστε μαζί για ώρες και μιλάμε», ανέφερε.
Όπως εξήγησε, το να χάσει κάποιος την όρασή του είναι μια ιδιαίτερα σκληρή δοκιμασία, καθώς ο άνθρωπος εξαρτάται πλήρως από τη βοήθεια των άλλων.
Παρά την αγάπη και την αφοσίωση που έχει για τη σύζυγό του, ο ίδιος παραδέχθηκε πως τα κινητικά του προβλήματα δεν του επέτρεπαν πλέον να της προσφέρει τη φροντίδα που χρειαζόταν.
