Στη νέα της αυτοβιογραφία «Kids, Wait Till You Hear This!», η Λάιζα Μινέλι, 79 ετών σήμερα, μιλά ανοιχτά για τη δύσκολη και συχνά επώδυνη σχέση με τη μητέρα της, Τζούντι Γκάρλαντ, αλλά και για τους δικούς της αγώνες με τους εθισμούς. Η σταρ αποκαλύπτει πτυχές μιας οικογενειακής ιστορίας που σημάδεψε τη ζωή της.
Η ζωή της Μινέλι από νωρίς συνδέθηκε με τη λάμψη και τις σκιές του παλιού Χόλιγουντ. Κόρη της θρυλικής τραγουδίστριας και ηθοποιού Τζούντι Γκάρλαντ και του σκηνοθέτη Βινσέντε Μινέλι, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον όπου η δόξα, το ταλέντο και οι προσωπικές καταστροφές συνυπήρχαν διαρκώς.
Η αφορμή για τις εξομολογήσεις
Η Μινέλι εμπνεύστηκε να μιλήσει για όλα αυτά μετά από ένα περιστατικό στα Βραβεία Όσκαρ του 2022. Τη βραδιά εκείνη εμφανίστηκε στη σκηνή σε αναπηρικό αμαξίδιο μαζί με τη Λέιντι Γκάγκα, για να τιμηθεί η 50ή επέτειος από την ταινία «Καμπαρέ», με την οποία είχε κερδίσει το Όσκαρ Α’ Γυναικείου Ρόλου το 1973. Όπως γράφει στο βιβλίο της, της ζητήθηκε ξαφνικά να καθίσει σε αναπηρικό αμαξίδιο για λόγους ασφαλείας, κάτι που της δημιούργησε αμηχανία και θύμισε παλιές εμπειρίες από την παιδική της ηλικία.
Στα 12 της βρέθηκε ξαφνικά στη σκηνή ενός θεάτρου στο Λας Βέγκας, όταν η μητέρα της την έβγαλε από τα παρασκήνια, αφήνοντάς την να ολοκληρώσει μόνη της την παράσταση. Στα 18 της εμφανίστηκε μαζί με τη Γκάρλαντ στο Palladium του Λονδίνου, επιδιώκοντας να εντυπωσιάσει τη μητέρα της. Η ενθάρρυνση και οι ψιθυριστές παρατηρήσεις της Γκάρλαντ απέδειξαν ότι η σχέση τους ήταν πάντα σύνθετη.
Εθισμοί και προσωπικές δυσκολίες
Η μητέρα της αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα εθισμού και ψυχικής υγείας, ενώ η Μινέλι εκτέθηκε από μικρή σε ένα εξαντλητικό σύστημα παραγωγής του Χόλιγουντ, όπου οι ηθοποιοί λάμβαναν φάρμακα για να αδυνατίζουν ή να μένουν ξύπνιοι. Μετά τον θάνατο της Γκάρλαντ, η Μινέλι άρχισε να καταναλώνει ηρεμιστικά και αλκοόλ, αντιμετωπίζοντας δεκαετίες αγώνες με τους εθισμούς.
Παρά τις δυσκολίες, η καριέρα της υπήρξε εντυπωσιακή. Κέρδισε τα τέσσερα σημαντικότερα αμερικανικά βραβεία ψυχαγωγίας: Έμι, Γκράμι, Όσκαρ και Τόνι. Το «Καμπαρέ» παραμένει ο πιο εμβληματικός της ρόλος, ενώ η φιλία της με την πριγκίπισσα Νταϊάνα είναι μια ακόμη σημαντική πλευρά της ζωής της, με αμοιβαία κατανόηση και συμπαράσταση.
Με τη μητέρα της Τζούντι Γκάρλαντ
Μια σχέση γεμάτη αντίφαση
Η σχέση της με τη μητέρα της παραμένει στο κέντρο της αφήγησής της: γεμάτη αγάπη, θαυμασμό, φόβο και απογοήτευση. Η Μινέλι δεν προσπαθεί να ωραιοποιήσει την πραγματικότητα, ούτε να καταδικάσει τη Γκάρλαντ, αλλά περιγράφει μια σχέση που καθόρισε τη ζωή της ως παιδί και ενήλικη καλλιτέχνιδα.
Η αυτοβιογραφία της είναι μια ανοιχτή και ειλικρινής μαρτυρία για τη λάμψη, τις δυσκολίες και τις προσωπικές μάχες μιας από τις μεγαλύτερες περφόρμερ του 20ού αιώνα.
