Η Λένα Μαντά μίλησε για τη ζωή της μετά τον θάνατο του συζύγου της, αποκαλύπτοντας πως χρειάστηκε να επαναπροσδιορίσει τον εαυτό της και να βρει ξανά τις ισορροπίες της. Η γνωστή συγγραφέας εξήγησε ότι η καθημερινότητα και η ζωή όπως την ήξερε μέχρι τότε, άλλαξαν οριστικά. Όπως ανέφερε, ο σύζυγός της αποτελούσε για εκείνη τη «σπονδυλική της στήλη», στηρίζοντάς τη σε κάθε βήμα.
«Εγώ δεν είχα εμπειρίες, γνώρισα έναν άντρα στα 18 μου, με αυτόν έφτασα μέχρι τα 60, που έφυγε εκείνος και τελείωσα, αλλά ένας συγγραφέας δεν περιμένει να ζήσει για να γράψει. Θα τελείωναν οι σελίδες του πάρα πολύ γρήγορα», είπε αρχικά η Λένα Μαντά σε συνέντευξή της στη διαδικτυακή εκπομπή The Mute Project.
Λένα Μαντά: Η δυνατή σχέση ζωής με τον σύζυγό της
Αναφερόμενη στη σχέση τους, η Λένα Μαντά περιέγραψε έναν δεσμό γεμάτο αγάπη, δύναμη και ισορροπία. Όπως τόνισε, ο σύζυγός της ήταν το στήριγμά της και της έδινε τη σταθερότητα που χρειαζόταν.
Συγκεκριμένα, σημείωσε: «Εμένα η σχέση μου με τον άντρα μου ήταν πολύ δυνατή, πολύ ισχυρή, πολύ κεφάτη μέχρι το τέλος. Του έλεγα ότι είναι η σπονδυλική μου στήλη. Σαν άνθρωπος εγώ είμαι πολύ παρορμητική, πολύ επιθετική αν με πειράξεις -κυρίως όχι εμένα αλλά τους ανθρώπους μου. Ο Γιώργος ήταν πολύ πιο ήρεμος, άρα εγώ όσο είχα την πλάτη μου να ακουμπάει επάνω του. Μπορούσα να φάω όλο τον κόσμο. Αυτό, τη στιγμή που έφυγε έπρεπε λίγο να σταθώ, να βρω τις ισορροπίες μου, να προσδιοριστώ, να επανεφεύρω τον εαυτό μου, γιατί η ζωή έτσι όπως εγώ την ήξερα είχε χαθεί οριστικά».
Λένα Μαντά: Οι έντονες ψυχολογικές μεταπτώσεις και η ψυχοθεραπεία
Η απώλεια του συζύγου της έφερε έντονες ψυχολογικές μεταπτώσεις, με τη συγγραφέα να εξομολογείται ότι βίωσε ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων.
«Μέσα στους 21 μήνες που έχουν περάσει από τον θάνατό του, δεν υπάρχει κάτι που δεν το έχω ζήσει στο κομμάτι της ψυχής μου. Δηλαδή, οι ψυχολογικές μεταπτώσεις μου ήταν τεράστιες. Ευτυχώς, και είχα φυσικά ψυχολογική υποστήριξη. Είναι 7-8 χρόνια που κάνω ψυχοθεραπεία. Ξεκίνησα για άλλους λόγους αλλά τελικά στην πορεία χρειάστηκε. Είναι απαραίτητη για όλους», πρόσθεσε.
Παρά το γεγονός ότι γνώριζε την πορεία της ασθένειας του συζύγου της, η αποδοχή του θανάτου του ήταν εξαιρετικά δύσκολη.
«Επειδή όταν αρρώστησε ήξερα πως ήταν μια κατάσταση μη αναστρέψιμη, ήμουν σε πλήρη συζήτηση και πολύ ανοιχτή συζήτηση με τους γιατρούς και ήξερα ότι αυτό είχε μια ημερομηνία λήξης. Το πότε δεν το ήξερα, αλλά δεν περίμενα ότι θα ήταν και τόσο σύντομα. Ήξερα ότι θα φύγει. Δεν προετοιμάζεσαι ποτέ, δεν μπορείς να το δεχτείς», εξομολογήθηκε.
