Για τη γνωριμία, τη σχέση και τη βαθιά τους σύνδεση μίλησε η Λουκίλα Καρρέρ, αναφερόμενη με συγκίνηση στον αείμνηστο σύζυγό της, Μίμη Πλέσσα. Σε συνέντευξή της στην εκπομπή Buongiorno την Πέμπτη 19 Φεβρουαρίου, η ίδια περιέγραψε πώς μια τυχαία συνάντηση εξελίχθηκε σε μια σχέση ζωής, τονίζοντας πως για τα τρία πρώτα χρόνια του μιλούσε στον πληθυντικό.
Η χήρα του σπουδαίου συνθέτη εξήγησε πως η αρχική τους φιλία μετατράπηκε σταδιακά σε έρωτα, ενώ δεν έκρυψε πως η απουσία του παραμένει τεράστια. Παράλληλα, δήλωσε βαθιά ευγνώμων για όσα έζησε στο πλευρό του.
Λουκίλα Καρρέρ: Η πρώτη γνωριμία και ο «αγαθός γίγαντας»
Αναφερόμενη στην πρώτη τους συνάντηση, είπε χαρακτηριστικά: «Γνωριστήκαμε συμπωματικά. Είχα πάει με τους γονείς μου και την αδελφή μου και τον άκουσα που έπαιζε κάπου πιάνο και ο Κατσαρός σαξόφωνο. Στο διάλειμμα που τον γνώρισα και τον ρώτησα γιατί δεν έπαιζε κάποια τραγούδια του, μου είπε “Αυτά ξέρει ο κόσμος κοριτσάκι μου”. Βλέπω, λοιπόν, έναν αγαθό γίγαντα που δεν είχε ιδέα για το τι είχε γράψει και πόσο τα λάτρευε ο κόσμος τα τραγούδια του. Αυτό με κέρδισε. Δεν ξεκίνησε τότε καμία σχέση προσωπική. Εκείνος μεν γοητεύτηκε από έναν άνθρωπο που ήξερε το έργο του περισσότερο και πιο καλά και πιο ουσιαστικά από οποιονδήποτε άλλον και εγώ έβλεπα έναν αγαθό γίγαντα, τέτοιου μεγέθους, τόσο ταπεινό. Τότε δεν υπήρχε ο έρωτας, καμία σκέψη για έρωτα. Αυτά τα έφερε η ίδια η ζωή. Ξεκίνησε μία συνεργασία, φιλία».
Όπως εξήγησε, εκείνη την περίοδο σπούδαζε οικονομικά και κινούνταν σε διαφορετικό κύκλο, ωστόσο ανυπομονούσε να βρίσκεται κοντά του.
Λουκίλα Καρρέρ: Από τον σεβασμό και τη φιλία σε έναν μεγάλο έρωτα
Η Λουκίλα Καρρέρ περιέγραψε πώς η σχέση τους εξελίχθηκε με τον χρόνο: «Η σχέση ξεκίνησε με αγάπη σεβασμό, θαυμασμό απ’ τις δυο πλευρές. Το άλλο κομμάτι ξεκίνησε μετά από 3-4 χρόνια. Τα τρία πρώτα χρόνια του μιλούσα στον πληθυντικό. Μετά εξελίχθηκε. Αλλάζει. Υπήρξε μια εντιμότητα και μια ειλικρίνεια και δεν υπήρξε σχέση αντιπαροχής. Ούτε εγώ είχα να κερδίσω τίποτα από τον Μίμη ούτε ο Μίμης από μένα. Έβλεπε ένα κορίτσι που τον λάτρευε, λάτρευε το έργο του και εγώ έβλεπα έναν άνθρωπο που τον θαύμαζα από παιδί με αυτά που έκανε και ο ίδιος δεν τα θυμόταν καν. Ήμασταν μαζί 30 χρόνια παντρεμένοι και μαζί παραπάνω. Είχαμε διαφορά ηλικίας. Δεν κατάλαβα ποτέ την ηλικία του Μίμη. Ήταν πάντα πιο δραστήριος από εμένα που ήταν μία κατηγορία μόνος του. Έχει να κάνει με τον άνθρωπο. Δεν πας ημερολογιακά. Άσε τη ζωή να τα φέρει».
Η κοινή τους πορεία κράτησε πάνω από 30 χρόνια γάμου, με τη διαφορά ηλικίας να μην αποτελεί ποτέ εμπόδιο, όπως τόνισε.
«Έζησα όσα ονειρευόμουν»
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης, μίλησε για το αίσθημα πληρότητας που νιώθει: «Εγώ κάνω τον σταυρό μου κάθε μέρα, ευχαριστώ τον Θεό για αυτά που έζησα. Είμαι ευγνώμων διότι ό,τι ονειρευόμουν σαν παιδί και όποιοι με “ταξίδευαν”, είτε σαν φωνές, σαν σύνθεση, σαν σκηνή ταινίας, τα έζησα σε πρώτη προβολή. Αυτό είναι μεγάλη ευλογία και είμαι πλήρης. Δηλαδή λέω ότι έχω κάνει έναν κύκλο ζωής και ευχαριστώ τον Θεό που τον έχω κάνει. Η ευτυχία και η ευλογία στη ζωή είναι σαν μία πεταλούδα. Όσο θα την κυνηγήσεις με την απόχη θα σου φεύγει. Αν θα κάτσεις έτσι ήρεμα, θα σου έρθει εδώ .Το πιστεύω πάρα πολύ αυτό».
Η «αδικία» στην καριέρα του Μίμη Πλέσσα
Η ίδια δεν δίστασε να αναφερθεί και στην αδικία που, όπως πιστεύει, υπέστη ο Μίμης Πλέσσας στην καριέρα του: «Ήταν ένας άνθρωπος που έβλεπα πόσο αδικείται. Δηλαδή είχα πάρει ένα βιβλίο που έλεγε “Ιστορία του ελληνικού τραγουδιού” και είχε όλους τους συνθέτες μέσα, μέχρι και συνθέτες πολύ υποδεέστερους του Μίμη, και στο τέλος “Ο Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι”. Και τρελαίνομαι με το “Μίμης Πλέσσας και οι άλλοι”. Όσα τραγούδια αγαπούσα, τα περισσότερα, είχαν την υπογραφή του. Αλλά επειδή δεν είχε συμβόλαιο με δισκογραφική εταιρία, ποτέ δεν είχε βγει μπροστά το έργο του. Ο Μίμης ήταν ένα άναρχο, ελεύθερο πνεύμα, που ό,τι ώρα ήθελε έπαιζε τζαζ στην Αμερική… δεν μπορούσαν να τον κατατάξουν και ήταν και “κίνδυνος”».
Η ζωή μετά την απώλεια
Μιλώντας για την απώλεια του συζύγου της, 1,5 χρόνο μετά τον θάνατό του, ανέφερε: «Τεράστια η απουσία. Δεν πρέπει όμως να έχουμε δεκανίκια στη ζωή. Θα μπορούσα να πω στην κόρη μου ότι θέλω να μείνει μαζί μου ή να πω στην αδελφή μου να μείνουμε μαζί. Δεν το έκανα. Είναι μια καινούρια πραγματικότητα. Δεν αλλάζεις σελίδα, αλλάζεις βιβλίο και πρέπει να ισορροπίσεις και να βρεις τη δύναμη. Εγώ δεν κατέφυγα ποτέ ούτε σε ειδικούς ούτε σε χαπάκια ούτε σε τίποτα για να βοηθηθώ. Είπα ότι είναι μια νέα πραγματικότητα και πρέπει να πάμε παραπάνω με την ευλογία του να είσαι γεμάτος με όσα έζησες. Τα τραγούδια μοιραία τα ακούω. Δύναμη μου δίνουν όλα αυτά τα ευλογημένα που έχω ζήσει. Νιώθω ευγνώμων. Τον νιώθω δίπλα μου, ότι δεν έχει φύγει. Είχα πει ότι δεν θα βάλω μαύρα, έλα όμως που έχει περάσει 1,5 χρόνος και το χέρι μου πάει ακόμα μόνο στα μαύρα. Δεν μου βγαίνει. Ίσως το επόμενο βήμα, το δεύτερο καλοκαίρι, να είναι αυτό. Μακάρι. Η σύνδεσή μας άλλαξε διάσταση αλλά υπάρχει ακόμα. Το πιστεύω απόλυτα. Υπάρχει επικοινωνία. Θα βάλω τελεία εκεί γιατί δεν μπορώ να το εξηγήσω».
