Η Μαρινέλλα σε πολλές φωτογραφίες της, πριν καν ανοίξει το στόμα της, έχει ήδη επιβληθεί στον χώρο. Ευθυτενής, με τα χέρια συχνά ακίνητα και μια θεατράλε εικόνα πάντα έκλεβε τις εντυπώσεις επί σκηνής.
Της: Έπης Τρίμη
Λάτρευε τα κοστούμια που θα μπορούσαν να ανήκουν σε άνδρα της εποχής. Είχαν καθαρές γραμμές, έντονες βάτες ενώ λάτρευε τα πουκάμισα. Τα μαλλιά τόλμησε να τα κόψει κοντά σε μια εποχή που καμία άλλη ομότεχνή της δεν το είχε αποτολμήσει. Σε κάθε φωτογραφία της το βλέμμα της «φλερτάρει» με τον φακό σαν να δηλώνει ότι δεν πρόκειται να παίξει με κανόνες που δεν όρισε η ίδια.
Λίγα χρόνια μετά εμφανίζεται με μακριά φορέματα, που ακολουθούν τις γραμμές του κορμιού της χωρίς να το περιορίζουν. Υφάσματα που κινούνται μαζί της, συχνά με λάμψη, αλλά ποτέ υπερβολική.
Υπάρχουν και οι πιο τολμηρές στιγμές στις οποίες φορά έντονα κοσμήματα, σκουλαρίκια που τραβούν το βλέμμα. Εκεί δεν φοβάται να γίνει πιο θεατρική. Δεν το κάνει για να εντυπωσιάσει αλλά γιατί κάθε εμφάνισή της μοιάζει με έναν διαφορετικό ρόλο.
Αν κοιτάξει κανείς προσεκτικά, θα δει πόσο συχνά επιστρέφει στο μαύρο. Όχι σαν εύκολη επιλογή, αλλά σαν βάση. Το μαύρο πάνω της δεν είναι ποτέ απλό. Είναι δομημένο, κομμένο με ακρίβεια, συχνά συνδυασμένο με μεταλλικές λεπτομέρειες ή έντονα κοσμήματα. Και δίπλα σε αυτό, επιλέγει το λευκό που δημιουργεί μια αίσθηση ισορροπίας.
Σε φωτογραφίες από ζωντανές εμφανίσεις, ξεχωρίζει και για την κίνησή της. Μάλιστα υπήρξαν και στιγμές που το ίδιο το ρούχο έντυνε όλη τη σκηνή. Παντελόνια που ανοίγουν στο βήμα, πουκάμισα που δένουν στη μέση, μανίκια που ακολουθούν την κίνηση των χεριών. Είναι ξεκάθαρο ότι επιλέγει ρούχα που της επιτρέπουν να κινείται ελεύθερα πάνω στη σκηνή.
Η επιρροή της από τη διεθνή μόδα είναι εμφανής. Σε κάποιες εμφανίσεις είναι εμφανές ότι επέλεξε DIOR ή YVES SAINT LAURENT που ήταν και οι αγαπημένοι της οίκοι μόδας.
Υπάρχει μάλιστα ένα χαρακτηριστικό περιστατικό ένα βράδυ στη «Νεράιδα», όπου εμφανιζόταν φορώντας μια τέτοια τουαλέτα, βρέθηκε στο κοινό μια γνωστή κοσμική κυρία της Αθήνας, σύζυγος εφοπλιστή, η οποία είχε επιλέξει το ίδιο ακριβώς haute couture φόρεμα από το Παρίσι. Η Μαρινέλλα, όντας ήδη στην πίστα, δεν μπορούσε να αλλάξει, κι έτσι η άλλη γυναίκα, με διακριτικότητα, τυλίχτηκε με μια εσάρπα για να μην τη φέρει σε δύσκολη θέση. Χρόνια αργότερα, η ίδια η Μαρινέλλα αφηγούνταν αυτό το περιστατικό.
Ακόμη κι όταν σταμάτησε να ταξιδεύει στο Παρίσι, ήταν φανερό πως είχε αφομοιώσει τη γαλλική αισθητική και τη μόδα, που τότε θεωρούνταν η κορυφή της κομψότητας. Παρατηρώντας σήμερα τις εμφανίσεις της στη σκηνή, διακρίνει κανείς τη μοναδικότητα του στυλ της: ρούχα ξεχωριστά, που μπορεί να θυμίζουν κάτι γνώριμο, αλλά δεν αντιγράφουν τίποτα. Καμία άλλη δεν θα μπορούσε να τα φορέσει ή να τα υποστηρίξει με τον ίδιο τρόπο. Ήταν ιδιαίτερα, εκλεπτυσμένα και προσεγμένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Κάποιες φορές μάλιστα άγγιζαν τα όρια, απαιτώντας τη δική της παρουσία για να «ζωντανέψουν» — με την κίνηση των χεριών της, που ήταν το μεγάλο της πλεονέκτημα, τα έντυνε με έκφραση και τα απογείωνε.
Η Μαρινέλλα υπήρξε αναμφίβολα ένα από τα σημαντικότερα fashion icons της Ελλάδας. Χαρακτηριστική είναι και η εμφάνισή της, μαζί με τον Βασίλη Τσιβιλίκα, στο εξώφυλλο του περιοδικού «Ένα», όπου φορά μια μαύρη τουαλέτα εμπνευσμένη από το ύφος της Marilyn Monroe.
Σε άλλες εικόνες, πιο καθημερινές ή από εξώφυλλα, φαίνεται η διάθεση για παιχνίδι. Η Μαρινέλλα δεν φορούσε ρούχα για να δείχνει όμορφη. Τα φορούσε για να πει κάτι. Για να ορίσει τον χώρο, να κατευθύνει το βλέμμα, να ενισχύσει τη στιγμή.
Ίσως γι’ αυτό, κοιτώντας τις φωτογραφίες της σήμερα, δεν νιώθεις ότι ανήκουν σε άλλη εποχή. Δεν μοιάζουν ξεπερασμένες. Μοιάζουν συνειδητές. Σαν να ήξερε από τότε ότι η εικόνα δεν πρέπει να ακολουθεί αλλά να προηγείται.
Και τελικά, αυτό έκανε. Πριν γίνει τάση το statement dressing, πριν η σκηνή μετατραπεί σε χώρο στιλιστικής έκφρασης, εκείνη είχε ήδη βρει τον τρόπο. Όχι φωνάζοντας, αλλά επιβάλλοντας σιωπηλά την παρουσία της.
