Ο Μάρκος Σεφερλής ξεκαθάρισε τι είναι αυτό που τον εκφράζει ουσιαστικά καλλιτεχνικά, τονίζοντας πως δεν αισθάνεται ότι έχει να αποδείξει κάτι μέσα από το δράμα.
«Δεν μου έχει βγει αυτή η ανάγκη, αλλά το κάνω έτσι κι αλλιώς. Δεν μου έχει βγει η ανάγκη να πω “ελάτε να με δείτε σε κάτι δραματικό στο θέατρο για να αποδείξω κάτι”. Το κάνω στις επιθεωρήσεις. Όταν έκανε τη Mrs. Doubtfire -έναν πατέρα που ντυνόταν γυναίκα για να πάει να δει τα παιδιά του- από κάτω έκλαιγαν στο δικαστήριο. Στο καμαρίνι μου έλεγαν ότι ερχόντουσαν να γελάσουν αλλά έκλαψαν».
Με τη συγκεκριμένη αναφορά θέλησε να υπογραμμίσει ότι ακόμη και μέσα από την επιθεώρηση και την καθαρόαιμη κωμωδία, μπορούν να υπάρξουν έντονα συγκινησιακές στιγμές, χωρίς να απαιτείται μια πλήρης στροφή στο δραματικό ρεπερτόριο.
Μάρκος Σεφερλής: «Αν δεν κάνω εγώ τον κόσμο να γελάσει, ποιος θα τον κάνει;»
Αναγνωρίζοντας ότι για πολλούς ηθοποιούς η μετάβαση σε ένα διαφορετικό είδος αποτελεί καλλιτεχνική πρόκληση, ο ίδιος ξεκαθαρίζει πως δεν θα επιλέξει έναν δραματικό ρόλο απλώς για να απαντήσει σε επικριτές ή να αποδείξει κάτι.
«Για έναν ηθοποιό είναι μια ίντριγκα, αλλά στη φάση που είμαι τώρα που περιμένει ο κόσμος να γελάσει δεν μπορώ να παρουσιάσω κάτι άλλο μόνο και μόνο για να αποδείξω κάτι. Αν δεν κάνω εγώ τον κόσμο να γελάσει, ποιος θα τον κάνει; Υπάρχουν τόσα δραματικά σίριαλ, που τα βλέπουν και κλαίνε».
