Έξαλλος είναι ο Νίκος Μαστοράκης εναντίον της Ζέτας Μακρυπούλια και την εκπομπή της “Moments”. Ο δημοσιογράφος και σκηνοθέτης ανέβασε ένα ποστ-κόλαο κατά της εκπομπής και της παρουσιάστριας!
ΖΕΤΟΥΛΑ, ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΗ ΣΟΥ…
Χρησιμοποιωντας τη στρεβλη φιλοσοφια “τραβα το κι ας ξεχειλωσει, αρκει να ειναι φτηνο” ο ΑΝΤ1 κατασκευασε ενα σχεδον τριωρο που ειχε μεγαλη δοση “Αυτη ειναι η ζωη σου” με μουσικη, ορχηστρα, τραγουδιστες και ανουσιες αφηγησεις απο τη ζωη της Μαριας Μπεκατωρου. Οχι επειδη εχει καποια ενδιαφερουσα ζωη και συναρπαστικους καλεσμενους, αλλα επειδη η ιδια ειναι πολυ συμπαθης.
Τον καιρο που καναμε το “Αυτη ειναι η ζωη σου” στην ελληνικη τηλεοραση, δεν αντιγραφαμε ξεδιαντροπα, αγοραζαμε το φορματ και τον τιτλο, πληρωναμε και καναμε μια δουλεια παραλογα ακριβη και δυσκολη για την εποχη εκεινη.
Το concept αργοτερα το αντεγραψε επιτυχως το “Παμε πακετο” και επιχειρει τωρα να το αντιγραψει νεοπλουτιστικα/κιτς το “Μoments” (μια ακομη παραγωγη με αγγλικο τιτλο, λες και η ελληνικη γλωσσα δεν εχει καλοηχα αντιστοιχα.)
Απο περιεργεια αλλα και ενδιαφερον για τη Ζετουλα μου, το ειδα ολοκληρο. Δεν ζηλευω τον φουκαρα σκηνοθετη που επρεπε να υπηρετησει αλλαγες σκηνικου και επιπλων, χωρις λογο ολα, το μπες-βγες των “εκπληξεων” και το καθρεφτοπατωμα που ζαλιζε. Η Ζετουλα ψυχραιμη και ψυχρη, επεζησε μεσα στον χαμο χρωματων και ηχων, το vidiwall υπηρετησε πιστα τον ιδιο χαμο, και οσο περνουσε η ωρα, τοσο αναρωτιομουν ποτε θα εμφανιστει η Σεμινα Διγενη. Απο περιεχομενο, τα δεκα πρωτα λεπτα κατι υποσχεθηκαν ομως μετα οι σημαντικοι στη ζωη της Μαριας ηρθαν virtual απο τον εικονοτοιχο. Δεν νοειται “Αυτη ειναι η ζωη σου” χωρις τη μανα, τον συζυγο, τον Καρατζαφερη — εστω και τον Καπουτζιδη που παει παντου ρε γαμωτο.
Δειτε το “Αυτη ειναι η ζωη σου” του Τολη που ηταν και το πρωτο, δειτε και του Φιλεντεμ Πατρικ Λη Φερμορ (του στρατηγου Κραϊπε) που ηταν και το πιο σημαντικο: Φεραμε ολους τους επιζωντες μιας επικης ιστοριας — αλλα και τον στρατηγο-εχθρο τους! Επειδη τοτε σε λιγοτερο απο μια ωρα, φερναμε ολους τους πρωταγωνιστες μιας ζωης και ο θεατης ενιωθε βαθεια τη συγκινηση του καλεσμενου.
O tempora, o mores. Τωρα το οπτικο ταρατατζουμ ειναι πανω απο το περιεχομενο και το συναισθημα.
Στο Moments, ο τελευταιος παρακαλω να κλεισει την πορτα — του ψυγειου.
