Έντονες αντιδράσεις στα social media προκάλεσε τις τελευταίες ημέρες μια δήλωση του Σταμάτη Γονίδη για τον Γιώργο Μαζωνάκη, λίγες ημέρες μετά τον θάνατο του 54χρονου τραγουδιστή.

Ο Σταμάτης Γονίδης βρέθηκε στο επίκεντρο αρνητικών σχολίων έπειτα από βίντεο που κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο. Σε αυτό εμφανίζεται στην πίστα μαζί με την Άντζελα Δημητρίου και αναφέρεται στην επίσκεψή του στο νεκροταφείο, όπου πήγε για να αφήσει ένα λουλούδι στη μνήμη του παλιού φίλου και συνεργάτη του.

Στο συγκεκριμένο απόσπασμα, ο τραγουδιστής περιγράφει πως ένας άνθρωπος από την ασφάλεια τον ρώτησε «πώς είναι», με εκείνον να απαντά: «Εμείς είμαστε καλά, αυτός πέθανε».

Η συγκεκριμένη διατύπωση προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς αρκετοί χρήστες των social media τη θεώρησαν σκληρή, δεδομένου ότι ο Γιώργος Μαζωνάκης είχε φύγει από τη ζωή μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα.

Η απάντηση του Σταμάτη Γονίδη για την ατάκα που συζητήθηκε

Μιλώντας στην εκπομπή «Το Πρωινό», ο Σταμάτης Γονίδης θέλησε να εξηγήσει το νόημα της δήλωσής του, ξεκαθαρίζοντας πως δεν είχε πρόθεση να προσβάλει τη μνήμη του Γιώργου Μαζωνάκη.

Όπως ανέφερε, η ατάκα του εντασσόταν στο ιδιαίτερο χιούμορ που μοιράζονταν οι δύο καλλιτέχνες, οι οποίοι είχαν συνεργαστεί στο παρελθόν και διατηρούσαν φιλική σχέση. Παράλληλα, μίλησε για τις συζητήσεις τους γύρω από πνευματικά ζητήματα, ενώ αποκάλυψε και το τελευταίο μήνυμα που είχε στείλει στον τραγουδιστή.

«Δεν αναφέρθηκα στον Γιώργο Μαζωνάκη με τον τρόπο που αναφέρονται όλοι. Κατ’ αρχήν, εμείς με τον Γιώργο κάναμε παρέα και είχε πολύ χιούμορ και ο Γιώργος. Γελάγαμε με αστεία, με ανέκδοτα, γιατί το χιούμορ είναι θεραπεία. Λοιπόν, ο πρώτος που με ρώτησε, με ρωτάει τι κάνεις; Του λέω περιμένω τη σειρά μου να προσκυνήσω, γιατί πήγα να πω το τελευταίο αντίο στον φίλο μου.

Είχε μια δόση χιούμορ, γιατί οι ατάκες μου είναι κάπως παράξενες αλλά και φιλοσοφημένες. Κανείς δεν θα μείνει εδώ για πάντα. Όλοι μια μέρα, κάποια στιγμή, φεύγουμε από τη ζωή, γιατί εδώ είμαστε εξόριστοι. Λες να μην ήξερα ότι θα παρεξηγηθεί; Αλλά μέχρι να πάρει μπρος το μυαλό του άλλου, πρέπει να περάσει λίγος καιρός, να καταλάβει τι σημαίνει μια απάντηση που έχει βάθος.

Με τον Γιώργο είχαμε συνεργαστεί και από τότε κάναμε παρέα. Μιλούσαμε για τον Θεό, μιλούσαμε για πνευματικά θέματα. Ήταν ψαγμένος πολύ. Όσα χρόνια κάναμε παρέα, το χιούμορ δεν θα έλειπε και θα είχαμε πάντα κάτι να πούμε. Το γέλιο του ήταν φανταστικό, δηλαδή μέσα στο μυαλό μου ακόμα υπάρχει. Έτσι και με χιούμορ τον αποχαιρέτησα. Γιατί αν αυτός ήταν δίπλα μου και είχε πεθάνει κάποιος άλλος και έλεγα αυτή την ατάκα, θα γελούσε μέχρι σήμερα.

Για εμένα δεν έχει φύγει. Απορώ, ενώ ήταν τόσο πανέξυπνος, εύστροφος, πώς τον παραμύθιασαν, πιάστηκε κορόιδο από αυτά τα λαμόγια και έκανε αυτή την απερίσκεπτη κίνηση. Αλλά νομίζω ότι αυτό που έγινε και έφυγε ο Γιώργος θα σώσει πολύ κόσμο, που είχαν εμπιστευτεί τέτοιου είδους θεραπείες, με ανθρώπους που δεν ήταν ιατροί επίσημα. Το τελευταίο μήνυμα που του έστειλα: «Φίλε, να ξέρεις ό,τι με χρειαστείς, εγώ είμαι εδώ». Αυτό του είχα γράψει».