Στην εκπομπή «Νωρής Νωρίς» φιλοξενήθηκε η Μελίνα Ασλανίδου, η οποία μίλησε με ειλικρίνεια για την παιδική της ηλικία, τα πρώτα βήματα στο τραγούδι, αλλά και άγνωστες πτυχές της πορείας της.
«Από τεσσάρων χρόνων ήξερα ότι αγαπώ τη μουσική και το τραγούδι. Τραγουδούσα τα Τσίλικα της Χαρούλας Αλεξίου. Έπρεπε με κάποιον τρόπο να φύγω από το σπίτι να κυνηγήσω το όνειρό μου. Έτσι μπήκα στη σχολή βοηθών μικροβιολόγων. Αν έλεγα στους γονείς μου ότι θέλω να πάω στο ωδείο, θα μου έλεγαν, αποκλείεται! Επειδή όμως τους σεβόμουν βαθιά, δεν θα άφηνα τον θυμό να υπερισχύσει· θα έκανα αυτό που μου έλεγαν», ανέφερε αρχικά η τραγουδίστρια.
Στη συνέχεια, αποκάλυψε πώς ξεκίνησε επαγγελματικά: «Δούλευα ως σερβιτόρα σε καφέ και τραγουδούσα συνεχώς. Ένας φίλος μου μού πρότεινε να πάω να δουλέψω σε ένα ρεμπετάδικο στη Θεσσαλονίκη, στο “Αβγό του Κόκορα”. Εκεί ήρθαν να με ακούσουν ο Διονύσης Σαββόπουλος, ο Κότσιρας, η Τσαλιγοπούλου, η Αρβανιτάκη, η Καννά… Από στόμα σε στόμα άρχισε να διαδίδεται το όνομά μου».
Η ίδια θυμήθηκε και τις συμβουλές που της έδωσαν σπουδές φωνές: «Στην αρχή δεν καταλάβαινα πόσο ξεχωριστή ήταν η χροιά μου. Η Δήμητρα Γαλάνη μού το είχε επισημάνει. Η Μαρινέλλα μού έλεγε, μικρή, έχεις ωραία φωνή, αλλά μην κοιτάς τα πόδια σου όταν τραγουδάς. Η ουσία είναι να μη χάνεις ποτέ την επαφή με τον εαυτό σου. Όταν εκτίθεσαι, είναι φυσικό να… φεύγεις λίγο, όμως εκεί μαθαίνεις τη γείωση».
Τέλος, μίλησε και για τις απώλειες που τη σημάδεψαν: «Σε πολύ μικρή ηλικία έχασα φίλους, νέα παιδιά. Δεν το χωνεύεις εύκολα αυτό. Ένα παιδί δύο μέτρων, γεμάτο ζωή, ξαφνικά δεν επιστρέφει ποτέ στο σπίτι. Είναι μια σκληρή διαδικασία, αλλά κι ένα δυνατό μάθημα: η ζωή είναι πραγματικά μικρή και τίποτα δεν είναι δεδομένο».
