Μακριά από τη δημοσιότητα και τις συχνές παρουσίες σε κοσμικές εκδηλώσεις είχε επιλέξει να ζει τα τελευταία χρόνια ο Νίκος Καλογερόπουλος. Ο ηθοποιός είχε απομακρυνθεί σταδιακά από την Αθήνα και είχε δημιουργήσει τη δική του καθημερινότητα στην Κυπαρισσία, όπου αφοσιώθηκε σε ένα εγχείρημα που είχε ιδιαίτερη σημασία για τον ίδιο.

Το Τρενοτεχνείο αποτέλεσε για τον ίδιο κάτι πολύ περισσότερο από έναν χώρο πολιτισμού. Μέσα από αυτό προσπάθησε να δώσει νέα ζωή σε έναν εγκαταλελειμμένο χώρο και να δημιουργήσει ένα σημείο συνάντησης για ανθρώπους της τέχνης.

Η τελευταία δημόσια εμφάνισή του που είχε καταγραφεί από φωτογραφικό φακό χρονολογείται στις 28 Φεβρουαρίου 2020. Τότε ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε βρεθεί στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών για την κηδεία του Κώστα Βουτσά, μαζί με πολλούς ακόμη ανθρώπους από τον καλλιτεχνικό χώρο.

Παρότι στη συνέχεια οι δημόσιες παρουσίες του έγιναν ακόμη πιο σπάνιες, ο ίδιος είχε μιλήσει στην τηλεόραση αρκετά χρόνια αργότερα. Στις 30 Δεκεμβρίου 2024, μέσα από την εκπομπή «Το Πρωινό», είχε αναφερθεί στην απόφασή του να εγκαταλείψει την Αθήνα και να εγκατασταθεί στην περιοχή της Κυπαρισσίας.

Η επιλογή του δεν είχε, όπως είχε εξηγήσει, ως βασικό κίνητρο την προσωπική του άνεση. Εκείνο που τον οδήγησε στην Κυπαρισσία ήταν η κατάσταση στην οποία είχε βρει τον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό και η ανάγκη που ένιωσε να τον μετατρέψει σε έναν ζωντανό πολιτιστικό χώρο.

«Στο χωριό εγώ δεν πήγα για να κάνω καλύτερη ζωή. Πήγα για το Τρενοτεχνείο. Είχα να κατέβω πολλά χρόνια, 5 – 6 χρόνια, και όταν κατέβηκα μετά από χρόνια τον σταθμό της Κυπαρισσίας, το ωραιότερο σημείο της πόλης και έλεγε Τίρανα – Βουκουρέστι και τέτοια σε μια ταμπέλα που ήταν έτσι στραβό. Και αυτό με ενόχλησε πολύ. Με ενόχλησε πολύ και λέω θα κάνω κάτι εδώ ρε παιδί μου στα τρένα. Ο σταθμός επειδή είναι απόμερα, είναι στην άκρη της πόλη, ήταν ο σκουπιδοντενεκές της Κυπαρισσίας. Το πήρα έτσι πατριωτικά και λέω εδώ θα αναστήσουμε. Έλειπε και ο χώρος ο πολιτιστικός σε όλη την περιφέρεια. Και φτιάξαμε έναν χώρο αριστούργημα. Έχουν έρθει όλοι. Έγινε ο χαμός. Εκεί που ήταν σκουπιδότοπος έγινε εστία πολιτισμού. Και ποιος δεν τραγούδησε εκεί κάτω; Όλοι. Ο Παπακωνσταντίνου, ο Μάλαμας», είχε πει χαρακτηριστικά.

Η εισβολή που τον είχε συγκλονίσει

Κατά τη διάρκεια της ίδιας τηλεοπτικής συνέντευξης, ο Νίκος Καλογερόπουλος είχε αναφερθεί και σε ένα περιστατικό που είχε προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση. Το Τρενοτεχνείο είχε γίνει στόχος διάρρηξης, με τους αγνώστους να προκαλούν σημαντικές καταστροφές στο εσωτερικό, χωρίς, σύμφωνα με όσα είχε αναφέρει ο ίδιος, να αφαιρέσουν αντικείμενα.

Η εικόνα που αντίκρισε όταν έφτασε στον χώρο τον είχε σοκάρει. Εκείνη την ημέρα είχε μάλιστα μαζί του τον φίλο και συνεργάτη του Θανάση, καθώς είχαν μεταβεί στο Τρενοτεχνείο για να παραλάβουν σκηνικά.

«Δεν πήραν τίποτα αλλά δεν άφησαν. Τα έσπασαν όλα. Δεν ξέρω ποιοι μπήκανε. Το έχει αναλάβει η αστυνομία. Κάνανε, πήραν αποτυπώματα. Πιστεύω θα τους βρουν όμως. Θα σας πω ρε παιδιά τι αισθάνθηκα ακριβώς. Κοίτα, έχω φορτώσει το αυτοκίνητό μου μαζί με το φίλο μου, τον Θανάση, που παίζουμε μαζί. Πάμε λοιπόν να πάρουμε τα σκηνικά του Πλούταρχου και ξαφνικά βλέπω σπασμένο το τζάμι της πόρτας μπροστά και παθαίνω, παθαίνω σοκ», είχε περιγράψει.

Το περιστατικό τον είχε επηρεάσει σε βαθμό που, όπως είχε παραδεχθεί, του έφερε στο μυαλό στίχους από τραγούδι που είχε γράψει για την ταινία του «Η πίστα του Σπήλιου». Μέσα από αυτούς προσπάθησε να περιγράψει το συναίσθημα της καταστροφής, αλλά και τη δική του ανάγκη να συνεχίσει παρά τις δυσκολίες.

«Δηλαδή δεν το έχω ξανανιώσει αυτό. Μου ‘ρθε ρε παιδιά στο μυαλό το τραγούδι που λέω στην ταινία μου “Η πίστα του Σπήλιου” που λέει “δεν έχει τόπο η χαρά στο σπίτι μου ν’ ανθίσει μέσα φωτιά, έξω φωτιά και ποιος θα την σβήσει; Κρατάω τα μάτια μου ανοιχτά. Τι βλέπω; Δεν κατέχω. Τα είχα όλα μέχρι χθες. Τίποτα πια δεν έχω. Στο είπα κι εσένα ρε Θεέ που βλέπεις μέσα έξω. Μη με φορτώνεις για να δεις πόσα μπορώ ν’ αντέξω”. Και λέω μετά “κοίτα αυτό με σήκωσε. Λέω κοίτα τη στάχτη που άφησες. Εγώ την κάνω χώμα. Ξανά φυτεύω απ την αρχή και τραγουδάω ακόμα”», είχε συμπληρώσει.

Η συνέντευξη εκείνη απέκτησε, εκ των υστέρων, ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτέλεσε μία από τις τελευταίες εκτενείς τηλεοπτικές εμφανίσεις του Νίκου Καλογερόπουλου.Μέσα από τα λόγια του είχε παρουσιάσει έναν τρόπο ζωής που απείχε αισθητά από τη δημόσια εικόνα του ηθοποιού της Αθήνας. Παράλληλα, είχε αποκαλύψει πόσο βαθιά συνδεδεμένος ήταν με το Τρενοτεχνείο και με την προσπάθειά του να μετατρέψει έναν εγκαταλελειμμένο χώρο σε σημείο πολιτισμού και δημιουργίας.