Το βράδυ της Παρασκευής 5/12, ο Νίκος Βέρτης έκανε την πολυαναμενόμενη πρεμιέρα του στο νυχτερινό κέντρο όπου θα εμφανίζεται φέτος, κερδίζοντας αμέσως τις εντυπώσεις με την εντυπωσιακή του παρουσία. Το κοινό τον υποδέχθηκε θερμά και η ατμόσφαιρα ήταν γεμάτη ενέργεια και ζωντάνια.
Κατά τη διάρκεια της βραδιάς, ο δημοφιλής τραγουδιστής μίλησε στις τηλεοπτικές κάμερες, αναφερόμενος και στους συναδέλφους του, Νίκο Οικονομόπουλο και Κωνσταντίνο Αργυρό, τους οποίους συνεχάρη για τη δουλειά και την πορεία τους, εκφράζοντας τον σεβασμό και τον θαυμασμό του.
«Αυτό που με εμπνέει και μου δίνει δύναμη είναι η αγάπη του κόσμου· το να προσπαθείς πάντα και να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό, να νιώθεις γεμάτος με αυτό που κάνεις.
Ο Κωνσταντίνος Αργυρός είναι ένα πολύ καλό παιδί, ένας πολύ καλός τραγουδιστής, ένας κούκλος, έχει όλο το πακέτο. Και νομίζω ότι χαίρομαι κάθε φορά που ένα παιδί με κάνει και δικαιώνομαι για τις επιλογές μου. Πάντα το λέω… γιατί πολλές φορές μου λένε ότι τραγουδάς και είσαι μόνος σου. Δεν είμαι μόνος μου. Όλα τα παιδιά, που είναι μαζί μου, είναι παιδιά που θαυμάζω, που με εντυπωσιάζουν ακούγοντάς τα», είπε αρχικά ο Νίκος Βέρτης για τον Κωνσταντίνο Αργυρό, τον οποίο είχε βοηθήσει στο ξεκίνημα της καριέρας του.
Ο καλλιτέχνης στάθηκε επίσης στο θέμα της πίστης, τονίζοντας ότι αποτελεί μια βαθιά προσωπική υπόθεση, η οποία μπορεί μεν να εκφράζεται προς τα έξω, αλλά παραμένει ουσιαστικά κάτι εσωτερικό.
Την ίδια στιγμή, υπογράμμισε ότι κάθε άνθρωπος αντλεί ψυχική δύναμη από αυτό που τον εκφράζει. Για τον ίδιο, όπως ανέφερε, αυτή η δύναμη προέρχεται από τον Χριστό: «Η πίστη είναι κάτι πολύ προσωπικό. Μπορεί πολλές φορές να την εξωτερικεύουμε, κι αυτό δεν είναι κακό, αλλά στην ουσία είναι κάτι που κρατάς για τον εαυτό σου. Ο κάθε άνθρωπος αντλεί δύναμη από κάπου· εγώ έχω τον Χριστό».
Και πρόσθεσε: «Υπάρχει μια ομοιομορφία γενικά στα πάντα, στη Γη. Εάν δείτε την εισαγωγή μου φέτος, τον τρόπο που εμφανίζομαι, είναι βασισμένη ακριβώς σε αυτό. Ότι ο Θεός έχει φτιάξει τα πάντα με απίστευτη ομορφιά και όλη αυτή η διαφορετικότητα του κόσμου —από τις κουλτούρες, τα φαγητά μας, τα χρώματά μας, μέχρι και την πίστη μας— δημιουργεί ένα μωσαϊκό που συμπληρώνει έναν πραγματικά υπέροχο κόσμο».
