Με αφορμή τη συμμετοχή του στη σειρά «Κάμπινγκ» ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος μιλά για τον ήρωα που υποδύεται, τις ανθρώπινες αδυναμίες που τον κάνουν οικείο, αλλά και τις επιλογές που καθορίζουν τη δική του πορεία στον χώρο της υποκριτικής. Με τη χαρακτηριστική ειλικρίνεια και τη διάθεση να προσεγγίζει κάθε δουλειά με τους δικούς της όρους, ο καταξιωμένος ηθοποιός αναφέρεται στην επιτυχία, στην κριτική, στα όρια του χιούμορ και στη σημασία που έχει για τον ίδιο να δημιουργεί χωρίς να εγκλωβίζεται σε γνώριμες φόρμες. Παράλληλα μιλά για τα θεατρικά του σχέδια και την ανάγκη του να δοκιμάζεται σε εγχειρήματα που τον προκαλούν, αποκαλύπτοντας μια φιλοσοφία που συνοψίζεται σε μια φράση του: «Αν δεν ταράζομαι, βαριέμαι!»
– Τι ήταν αυτό που σας έκανε να πείτε το «ναι» στο «Κάμπινγκ»;
Είπα το «ναι» πολύ εύκολα, γιατί ήταν ένα σενάριο που μου είχαν στείλει αρκετό καιρό πριν και μου φάνηκε εξαιρετικά ενδιαφέρον και πολύ καλογραμμένο. Ένα καλογραμμένο σενάριο αποτελεί πάντα μια πολύ σοβαρή αφετηρία και πρέπει να προσπαθήσεις για να το χαλάσεις. Αντίθετα ένα πολύ μέτριο σενάριο, όσο κι αν προσπαθήσεις να το φτιάξεις, δεν θα καταφέρεις πολλά. Η πρώτη ύλη στη δουλειά μας είναι σαν την καλή πρώτη ύλη στη μαγειρική. Δεν νικιέται. Ούτε μπορείς να καταστρέψεις την καλή πρώτη ύλη -εκτός αν την κάψεις- ούτε να κάνεις την κακή καλό φαγητό. Οπότε, ήταν πολύ εύκολο.
– Ο Ιορδάνης είναι ένας άνθρωπος που έχει μάθει να συμβιβάζεται, μέχρι τη στιγμή που φτάνει στα όριά του. Πώς θα περιγράφατε τον ήρωά σας;
Θα έλεγα ότι είναι ένας πολύ κανονικός άνθρωπος. Είναι ένας από εμάς, ένας μέσος άνθρωπος. Είναι λίγο πιεσμένος, έχει λίγο άγχος, τρέχει συνεχώς και νιώθει ότι η ζωή τον πιέζει. Αγαπάει τα παιδιά του και προσπαθεί να βάλει τη ζωή του σε τάξη, ενώ στην πραγματικότητα βρίσκεται σε απόλυτη αταξία. Γι’ αυτό λέω ότι είναι ένας από εμάς. Μέσα σε όλη αυτή την αταξία αποφασίζει να κάνει κάτι που δεν θα κάναμε εμείς: να αρπάξει τα χρήματα και να μπλέξει πολύ άσχημα τον εαυτό του. Νομίζω ότι δεν έχει σκεφτεί καθόλου τι έχει κάνει. Δεν έχει καμία στρατηγική, είναι πολύ επιπόλαιος και πολύ απεγνωσμένος. Γι’ αυτόν τον λόγο κάνει τη μία βλακεία πίσω από την άλλη.
– Όλοι οι ήρωες, πάντως, της σειράς έχουν τις σκοτεινές πλευρές τους…
Ναι, έχουν όλοι. Είναι κανονικοί άνθρωποι με πολλά ελαττώματα και κάποια προτερήματα, όπως είμαστε όλοι μας: γεμάτοι ελαττώματα και με κάποια προτερήματα.
– Πώς καταφέρνετε και κάθε φορά παίζετε σε σειρές που γίνονται επιτυχίες;
Χαίρομαι που λέτε ότι θα γίνει επιτυχία, γιατί δεν το ξέρουμε καθόλου. Μπορεί να είναι και μια τεράστια αποτυχία. Είναι μια δουλειά που μας αρέσει πολύ. Εγώ κάνω πράγματα που μου αρέσουν.
– Στη σειρά συνεργάζεστε και με νεότερους ηθοποιούς. Με την εμπειρία που έχετε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια, νιώθετε ότι έχετε έναν καθοδηγητικό ρόλο απέναντί τους; Τους δίνετε συμβουλές;
Δεν συμβουλεύω ποτέ. Απαντάω μόνο σε ερωτήσεις που μπορεί να μου θέσει κάποιος με μεγάλη χαρά. Είμαι πρόθυμος να απαντήσω σε οποιαδήποτε ερώτηση, εφόσον γνωρίζω την απάντηση, αλλά δεν συμβουλεύω. Δεν μου αρέσει αυτή η θέση.
– Άγχος για το πώς θα ανταποκριθεί ο κόσμος έχετε;
Δεν είναι ακριβώς άγχος, γιατί δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό. Αγχώνομαι συνήθως για τα πράγματα στα οποία μπορώ να παρέμβω. Εδώ δεν μπορώ να κάνω κάτι. Ό,τι καλύτερο μπορούσαμε να κάνουμε το κάναμε, είτε το αποτέλεσμα είναι καλό είτε μέτριο είτε άσχημο. Αυτό μπορούσαμε να κάνουμε. Δεν θα κρυφτώ, άρα δεν έχω άγχος. Έχω, όμως, ενδιαφέρον και με απασχολεί. Εννοείται ότι θα κοιτάξω κάθε φορά πώς θα πάει, γιατί με ενδιαφέρει αυτό που κάνω να έχει ένα αντίκρισμα.
– Οι κριτικές σας απασχολούν; Παρακολουθείτε τα σχόλια του κόσμου στα social media;
Δεν έχω social media. Είμαι ένας ήσυχος άνθρωπος! Δεν ξέρω τι λέει ο κόσμος, τι σκέφτεται και δεν θέλω να ξέρω κιόλας. Θα ήθελα πολύ να αρέσει, αλλά μέχρι εκεί.
«Επιτυχία είναι να μ’ αρέσει η δουλειά μου»
– Θεωρείτε ότι το political correct έχει αλλάξει τα όρια και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε πλέον να κάνουμε χιούμορ; Έχει επηρεάσει την κωμωδία;
Για να πω την αλήθεια, δεν ξέρω· γιατί δεν ένιωσα ποτέ ότι με περιορίζει σε κάτι. Αλλά δεν έχω και καμία διάθεση να κάνω μια κωμωδία που κοροϊδεύει. Το political correct έχει να κάνει και με τη σάτιρα, η οποία δεν κοροϊδεύει, αλλά σατιρίζει. Όταν σατιρίζεις, γίνεσαι εριστικός, γίνεσαι έντονος, καυτηριάζεις πράγματα. Εμείς δεν κάνουμε σάτιρα, δεν σατιρίζουμε κανέναν άνθρωπο.
– Τι είναι επιτυχία για εσάς;
Να μ’ αρέσει η δουλειά μου και να γίνεται με σεβασμό, αξιοπρέπεια και ευγένεια.
– Σε ποιες θεατρικές παραστάσεις θα σας απολαύσουμε φέτος;
Στο θέατρο θα κάνουμε επανάληψη τη «Δίκη», στην οποία παίζω, σε σκηνοθεσία του Άρη Μπινιάρη. Θα σκηνοθετήσω, επίσης, μια παράσταση με τίτλο «Το σκοτάδι». Πρόκειται για ένα πολύ περίεργο εγχείρημα, καθώς είναι ένα project που χρησιμοποιεί το έργο «Οι Τυφλοί» μετατρέποντας και τον θεατή σε τυφλό. Όλη η παράσταση διαδραματίζεται στο σκοτάδι.
– Σας αρέσει, πάντως, να πειραματίζεστε στο θέατρο. Κάθε φορά δεν ξέρουμε τι θα δούμε…
Το ελπίζω! Δεν το κάνω επίτηδες, απλώς συμβαίνει. Δεν το κάνω για να πρωτοτυπήσω. Κάθε φορά κάνω αυτό που με ταράζει. Αν δεν ταράζομαι, βαριέμαι!
