Τα λόγια του προέδρου της Βουλής για τη Μάρω Κοντού ήταν βαθιά συγκινητικά και γεμάτα σεβασμό, αποτυπώνοντας τη μακρόχρονη σχέση εκτίμησης και φιλίας που τους συνέδεε.
«Σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω “καλημέρα”, όπως κάναμε ανελλιπώς επί δεκαετίες, είτε από κοντά είτε τηλεφωνικά, πρέπει πλέον να σου πω το οριστικό “καληνύχτα”. Καληνύχτα στις μικρές καθημερινές μας στιγμές, στις ατελείωτες συζητήσεις μας, στις κουβέντες για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη της πολιτικής και την πολιτική της τέχνης.
Καληνύχτα στις κοινές μας διαδρομές στα δημόσια πράγματα, στην ίδια νεανική διάθεση που χαρακτήριζε κάθε συνάντησή μας. Αποχαιρετώ μια σχέση τριών δεκαετιών, που ξεκίνησε από τον θαυμασμό μου και εξελίχθηκε σε μια ζεστή, αμοιβαία φιλία.
Λένε πως ο Θεός δημιούργησε πρώτα τον άνδρα, όμως στη συνέχεια κατάλαβε ότι μπορούσε να δημιουργήσει κάτι ακόμη σπουδαιότερο: τη γυναίκα. Και πάνω σε αυτό το σχέδιο έπλασε εσένα. Ένα αιθέριο και εντυπωσιακό πλάσμα, με αρχοντική παρουσία, φυσική ευγένεια, ανεξάρτητο πνεύμα και μαχητικό χαρακτήρα.
Ήσουν μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, σταθερές πεποιθήσεις και τη δύναμη να γκρεμίσεις στερεότυπα, επιλέγοντας να ζήσεις με τους δικούς σου όρους. Το κορίτσι από τα Ψαρά, με σπουδές στην υποκριτική, τον χορό και τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, διέθετε όλα τα εφόδια για να διακριθεί σε έναν απαιτητικό και συχνά ανδροκρατούμενο χώρο.
Η διαδρομή σου άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα: σχεδόν επτά δεκαετίες στο θέατρο και τον κινηματογράφο, με 90 θεατρικά έργα και 61 ταινίες, αλλά και μια διαρκή παρουσία στην τηλεόραση από τη δεκαετία του ’70 έως και τους τελευταίους μήνες της ζωής σου. Παράλληλα, αγάπησες τη ζωγραφική, δημιουργώντας με την ίδια ευαισθησία που σε χαρακτήριζε ως καλλιτέχνιδα.
Αεικίνητη, ανήσυχη και πάντα δημιουργική, απέδειξες ότι η ηλικία είναι απλώς ένας αριθμός. Παράλληλα, υπηρέτησες με συνέπεια και τα κοινά, ως βουλευτής, δημοτική σύμβουλος, πρόεδρος του Αθήνα 9.84 και του Κέντρου Βρεφών «Η ΜΗΤΕΡΑ», προσφέροντας ουσιαστικό έργο και εκτός της σκηνής».
