Με αφορμή τη συμμετοχή της στη φετινή «Λυσιστράτη», η οποία θα παρουσιαστεί στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου, η Κατερίνα Παπουτσάκη παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών. Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε για την εμπειρία της στην Επίδαυρο, τα διαχρονικά μηνύματα του έργου του Αριστοφάνη, αλλά και τη δική της άποψη για την εξουσία και τον ρόλο των γυναικών στη σύγχρονη κοινωνία.
Η ίδια αποκάλυψε πως αυτή είναι η δεύτερη φορά που ανεβαίνει στη σκηνή της Επιδαύρου, θυμίζοντας ότι είχε συμμετάσχει ξανά στη «Λυσιστράτη» το 2002.
Έχετε ξαναπαίξει στην Επίδαυρο;
«Ναι, φέτος είναι η δεύτερη φορά. Είχα ξαναπαίξει στη “Λυσιστράτη” το 2002 σε σκηνοθεσία Γ. Μιχαλακόπουλου, με πρωταγωνίστρια τη Μίρκα Παπακωνσταντίνου. Θυμάμαι πόσο δυνατό είναι το συναίσθημα να παίζεις στην Επίδαυρο. Είναι κάτι συγκλονιστικό».
Αναφερόμενη στα μηνύματα που περνά το έργο του Αριστοφάνη στη σημερινή εποχή, η ηθοποιός στάθηκε στη σημασία της συλλογικής δράσης και της ενεργής συμμετοχής των πολιτών.
Τι μας λέει σήμερα η «Λυσιστράτη»;
«Το μήνυμα είναι η συλλογικότητα και η δράση για έναν ανθρώπινο, ειρηνικό κόσμο, με ίσες ευκαιρίες για όλους τους ανθρώπους της Γης. Όχι η απάθεια και η αδιαφορία απέναντι στην αδικία, την εκμετάλλευση, την ανισότητα, τον πόλεμο, την καταστροφή, την απανθρωπιά. Να είμαστε ενεργοί πολίτες και να ορίζουμε τη μοίρα μας συλλογικά. Στη σημερινή εποχή το εργαλείο δεν είναι η στέρηση της ερωτικής επαφής. Είναι οι φωνές των λαών, η διεκδίκηση και ο αγώνας για έναν δίκαιο, ανθρώπινο κόσμο».
Σε ερώτηση για το αν πιστεύει ότι οι γυναίκες θα μπορούσαν να σώσουν τον κόσμο αν βρίσκονταν στην εξουσία, η Κατερίνα Παπουτσάκη απάντησε πως διαθέτουν διαφορετική ψυχοσύνθεση και μεγαλύτερη ευαισθησία, ωστόσο υπογράμμισε πως η εξουσία αποκαλύπτει τον πραγματικό χαρακτήρα κάθε ανθρώπου.
Στο έργο εμφανίζονται οι γυναίκες ως σωτήρες. Πιστεύετε ότι θα μπορούσα να σώσουν τον κόσμο, αν κυβερνούσαν αυτές;
«Υπάρχει διαφορετική ψυχοσύνθεση. Τα στερεότυπα τη συντηρούν. Οι γυναίκες νιώθουν βαριά την ευθύνη, επειδή είναι και μάνες. Με περισσότερες ευαισθησίες, έχουν έναν πιο ειρηνικό και όχι τόσο εξουσιαστικό τρόπο που βλέπουν τα πράγματα. Και μια ματιά προστασίας και συμφιλίωσης. Αλλά ο άνθρωπος φαίνεται τι είναι όταν αναλαμβάνει εξουσία».
