Ένας χρόνος έχει περάσει από τον θάνατο της Αλεξάνδρας Νικολαΐδου, η οποία έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 41 ετών, ύστερα από τη μάχη της με τον καρκίνο. Ο Ντέμης Νικολαΐδης, που βίωσε από κοντά τη δύσκολη αυτή περίοδο, μίλησε για πρώτη φορά δημόσια για την απώλεια και τις αναμνήσεις που κρατά από εκείνη.

Ο παλαίμαχος ποδοσφαιριστής βρέθηκε στο podcast «Σκληρές Αλήθειες» της LiFO, με τον Άρη Δημοκίδη, και αναφέρθηκε τόσο στο παρελθόν του όσο και στις προσωπικές εμπειρίες που τον σημάδεψαν.

Η απώλεια της Αλεξάνδρας Νικολαΐδου

Μιλώντας για τη σύντροφό του, ο Ντέμης Νικολαΐδης στάθηκε στη δυσκολία που έχει η απώλεια ενός ανθρώπου σε νεαρή ηλικία, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για κάποιον με τον οποίο υπάρχει βαθιά αγάπη και κοινή πορεία.

«Το άλλο μετά με την Αλεξάνδρα… ήταν πιο… δεν είναι ότι χάνεις τον μπαμπά σου, τον παππού σου, όταν είναι αφύσικο και χάνονται νέοι άνθρωποι κοστίζει πολύ. Αυτό κοστίζει γιατί ήμασταν και πολύ αγαπημένοι πάρα πολύ μαζί. Πήρα πάρα πολλά από την Αλεξάνδρα. Πόση αξιοπρέπεια μπορεί να έχει ένας άνθρωπος να χάνεται και βλέποντας τον θάνατο μπροστά. Είναι τρομερά τα πράγματα που μπορεί να πάρεις. Μπορώ μόνο να το σκέφτομαι με χαμόγελο».

Τα λόγια του αποτυπώνουν τη συναισθηματική βαρύτητα της απώλειας, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγει να θυμάται την Αλεξάνδρα, εστιάζοντας σε όσα έζησαν μαζί και σε όσα αποκόμισε από εκείνη.

Όσα αποκάλυψε για το διαζύγιο με τη Δέσποινα Βανδή

Στην ίδια συνέντευξη, ο Ντέμης Νικολαΐδης μίλησε και για το διαζύγιό του με τη Δέσποινα Βανδή, εξηγώντας ότι ένας χωρισμός έπειτα από πολλά χρόνια κοινής ζωής μπορεί να συνοδεύεται από σύνθετα συναισθήματα, ακόμη και όταν αποτελεί κοινή απόφαση.

«To διαζύγιο μετά από τόσα χρόνια είναι μία απώλεια και να θέλουν δύο άνθρωποι να χωρίσουν. Καμία φορά μεγαλώνουν οι άνθρωποι, είναι μαζί χρόνια αλλά μπορεί να μεγαλώνουν και να γίνονται διαφορετικοί, όχι αναγκαστικά κακοί. Κάποια γεγονότα να επηρεάζουν τον έναν και τον άλλον πολύ. Αν δεν ασχοληθείς πολύ, αν το μυαλό σου είναι αλλού, αν δεν υπάρχει επικοινωνία. Καμιά φορά μεγαλώνεις διαφορετικά και κάποια στιγμή το χάνεις οπότε μπορεί να είναι καλό να χωρίσεις. Όλα τα διαζύγια δεν είναι κακά. Μπορεί να πέρασες καλά αλλά να λες ότι πρέπει να χωρίσω για να συνεχίσω. Και να θέλεις να χώρισες όμως όταν έχεις μία οικογένεια και έναν τρόπο ζωής και αυτό το χάνεις είναι μία απώλεια. Είναι σαν να λες καλά έκανα που χώρισα αλλά είναι και τα παιδιά, είναι στενάχωρο. Είναι πολλά στη μέση, δεν είμαι ο μόνος, πολλοί άνθρωποι το κάνουν. Δεν παραπονιέμαι για κάτι, δύσκολο ήταν».