Μια σχέση που ξεκίνησε πριν από περίπου τρεις δεκαετίες, όταν και οι δύο ήταν ακόμη πολύ νέοι και έκαναν τα πρώτα τους βήματα στο ελληνικό τραγούδι, συνέδεε την Πέγκυ Ζήνα με τον Γιώργο Μαζωνάκη.
Δεν ήταν μια φιλία που χαρακτηριζόταν από καθημερινές συναντήσεις ή διαρκή δημόσια παρουσία. Ήταν όμως ένας δεσμός που είχε τις ρίζες του βαθιά πίσω στον χρόνο. Μια σχέση βασισμένη στον αμοιβαίο σεβασμό, στην εκτίμηση και στις κοινές αναμνήσεις από μια εποχή που όλα ήταν ακόμη στην αρχή.
Η Πέγκυ Ζήνα γνώρισε τον Γιώργο Μαζωνάκη όταν εκείνη ήταν μόλις 19 ετών και εκείνος 22. Δύο νέα παιδιά, με όνειρα για το τραγούδι και την ανάγκη να αποδείξουν ο καθένας τη δική του αξία.Ο Γιώργος βρισκόταν τότε στα πρώτα βήματα της καριέρας του και είχε ήδη αρχίσει να ξεχωρίζει. Η χαρακτηριστική, βαριά φωνή του, το ιδιαίτερο παρουσιαστικό του και κυρίως η αντισυμβατική προσωπικότητά του τον έκαναν να ξεχωρίζει από την πρώτη στιγμή.Η Πέγκυ ήταν εκεί και έζησε από κοντά ένα μικρό αλλά σημαντικό κομμάτι από εκείνη την πρώτη περίοδο της διαδρομής του.
«Ένα ξανθό κουκλί με βαριά φωνή»
Η εικόνα που είχε κρατήσει η Πέγκυ Ζήνα από τον Γιώργο Μαζωνάκη των πρώτων εκείνων χρόνων ήταν χαρακτηριστική.
Τον θυμόταν ως ένα «ξανθό κουκλί με βαριά φωνή», ένα νεαρό αγόρι που είχε ήδη κάτι διαφορετικό πάνω του.Δεν ήταν μόνο η φωνή του. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο στεκόταν στη σκηνή, η προσωπικότητά του, το ιδιαίτερο στιλ του και η διάθεσή του να μην ακολουθήσει την πεπατημένη.Ο Γιώργος είχε από νωρίς τη δική του ταυτότητα.Και η Πέγκυ, που τον γνώρισε σε αυτή την ηλικία, είχε την ευκαιρία να τον δει πριν ακόμη γίνει ο καλλιτέχνης που αργότερα θα γνώριζε ολόκληρη η Ελλάδα.
Από τα πρώτα βήματα μέχρι την καταξίωση
Οι δύο καλλιτέχνες μπορεί να πήραν διαφορετικούς δρόμους στην πορεία τους, όμως η εκτίμηση που υπήρχε ανάμεσά τους δεν χάθηκε.
Η καθημερινότητά τους δεν ήταν κοινή και η σχέση τους δεν ήταν από εκείνες που βρίσκονται διαρκώς μπροστά στις κάμερες. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι ο ένας έπαψε να παρακολουθεί και να θαυμάζει την πορεία του άλλου.Η Πέγκυ έβλεπε τον Γιώργο να εξελίσσεται, να δημιουργεί το δικό του ξεχωριστό ρεπερτόριο και να γίνεται ένας από τους πιο ιδιαίτερους καλλιτέχνες της γενιάς του.Και ο Γιώργος, από την πλευρά του, γνώριζε την πορεία της Πέγκυς και τη δική της εξέλιξη στο ελληνικό τραγούδι.
Ήταν δύο άνθρωποι που είχαν γνωριστεί σε μια πολύ νεαρή ηλικία και στη συνέχεια παρακολούθησαν ο ένας τον άλλον να μεγαλώνει και να κατακτά τη δική του θέση στη μουσική.
Δεν ήταν μια «καθημερινή» φιλία – Ήταν κάτι βαθύτερο
Η ίδια η Πέγκυ Ζήνα έχει εξηγήσει πως η σχέση τους δεν ήταν μια καθημερινή φιλία με την έννοια που μπορεί να αντιλαμβάνεται ο κόσμος.
Δεν μιλούσαν απαραίτητα κάθε μέρα, δεν βρίσκονταν συνεχώς και δεν υπήρχε ανάγκη να αποδεικνύουν δημόσια πόσο κοντά ήταν.Υπήρχε όμως κάτι που είχε μεγαλύτερη σημασία: ένας βαθύς και αμοιβαίος σεβασμός.Ήταν η γνώση ότι υπήρχε ένας άνθρωπος που σε ήξερε από τα πρώτα σου βήματα. Ένας άνθρωπος που είχε δει τις δυσκολίες, τα όνειρα και την αγωνία της αρχής.Και αυτό είναι ένας δεσμός που δύσκολα σβήνει.
«Έζησες στα άκρα όπως ήθελες»
Μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, η Πέγκυ Ζήνα δεν αποχαιρέτησε απλώς έναν συνάδελφο.Αποχαιρέτησε το αγόρι που είχε γνωρίσει στα 22 του.
Τον άνθρωπο που είχε δει να μεγαλώνει, να αλλάζει, να εξελίσσεται και να χαράζει τον δικό του δρόμο.Στο συγκλονιστικό της μήνυμα, η Πέγκυ αναφέρθηκε στον τρόπο με τον οποίο έζησε ο Γιώργος.«Στο βάθος το ήξερα ότι θα φύγεις σαν ροκ σταρ, απότομα. Σιγά μη μας προετοίμαζες για την αυλαία», έγραψε.Και σε άλλο σημείο τον αποχαιρέτησε με λόγια που αποτυπώνουν την εικόνα που είχε για εκείνον:«Έζησες στα άκρα όπως ήθελες».
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Για την Πέγκυ, ο Γιώργος ήταν ένας άνθρωπος που δεν φοβήθηκε να ζήσει διαφορετικά, να κάνει τις δικές του επιλογές και να παραμείνει πιστός στον εαυτό του.
Η νύχτα που όλα πάγωσαν
Και ύστερα ήρθε η νύχτα που η Πέγκυ Ζήνα πληροφορήθηκε ότι ο Γιώργος είχε μεταφερθεί στο νοσοκομείο «Ελπίς».
Η είδηση έφτασε σε εκείνη πριν ακόμη ανακοινωθεί επίσημα στα μέσα ενημέρωσης.Ήταν περίπου 2 τα ξημερώματα.Στην αρχή υπήρχε η αγωνία και η προσπάθεια να καταλάβει τι ακριβώς είχε συμβεί. Να διαπιστώσει αν οι πληροφορίες ήταν πραγματικές ή αν επρόκειτο για μια ακόμη φήμη.Και όσο περνούσε η ώρα, η πραγματικότητα άρχισε να γίνεται όλο και πιο σκληρή.«2 τη νύχτα… Αρχίζω να το συνειδητοποιώ…», έγραψε χαρακτηριστικά.Μέσα σε λίγες λέξεις περιέγραψε εκείνη τη στιγμή που η αβεβαιότητα άρχισε να δίνει τη θέση της στην επίγνωση.Ο άνθρωπος που είχε γνωρίσει πριν από δεκαετίες, όταν εκείνη ήταν 19 και εκείνος 22, δεν βρισκόταν πια εδώ.
