Κάνοντας έναν απολογισμό της πορείας του στην υποκριτική, ο Θοδωρής Ρωμανίδης τόνισε ότι όσοι ισχυρίζονται πως έχουν αδικηθεί στην καριέρα τους, στην πραγματικότητα δεν αξίζουν.
Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι δεν θεωρεί πως έχει αδικηθεί και υπογράμμισε ότι «δεν είναι όλοι για όλα». Για να στηρίξει την άποψή του, αναφέρθηκε στον εαυτό του, παραδεχόμενος ότι δεν θα μπορούσε να σταθεί ως ηθοποιός στην Επίδαυρο.
«Στα επαγγελματικά μου δεν έχω λόγο να παραπονεθώ. Είμαι από αυτούς που δουλεύουν συνεχώς και έχουν κερδίσει ό,τι έχουν με τη δουλειά τους. Είμαι καλά. Οπότε θα ήταν άδικο να παραπονεθώ ή να μην έχω το γέλιο, παρ’ όλες τις δυσκολίες. Κοιτάω πίσω μου και νιώθω γεμάτος με όλα τα συναισθήματα», δήλωσε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα On Time.
Αναφερόμενος σε μία συζήτηση που είχε με τον Μάρκο Σεφερλή, ο ηθοποιός υπογράμμισε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν τύχει στιγμιαίας ευκαιρίας στη ζωή τους. «Όλοι νομίζουν ότι είναι αδικημένοι. Εγώ πιστεύω ότι δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην του έχει χτυπήσει η τύχη την πόρτα. Το θέμα είναι αν θα είσαι έτοιμος να το ακούσεις και να το εκμεταλλευτείς. Κάποιους η τύχη τους χτυπά και δύο φορές. Γι’ αυτό δεν νιώθω αδικημένος. Ποτέ δεν με ένοιαζε αν θα γίνω πρωταγωνιστής. Με ένοιαζε να υπάρχω στη σκηνή, να είμαι ηθοποιός», πρόσθεσε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, όσοι δηλώνουν αδικημένοι απλώς δεν αξίζουν: «Πιστεύω ότι όσοι λένε ότι είναι αδικημένοι δεν αξίζουν. Όσο και να είσαι πιο πίσω, κάποια στιγμή θα λάμψεις. Το θέμα είναι να ξέρουμε τι κάνουμε. Δεν είμαστε όλοι πρωταγωνιστές. Υπάρχουν και οι δευτεραγωνιστές, οι οποίοι πολλές φορές είναι πολύ πιο σημαντικοί».
Ολοκληρώνοντας την τοποθέτησή του, ο Θοδωρής Ρωμανίδης παραδέχθηκε πως δεν είναι ικανός για όλα και έφερε τον εαυτό του ως παράδειγμα: «Πας και βλέπεις μια παράσταση και μπορεί να σου μείνει στο μυαλό και στην καρδιά ένας δεύτερος ρόλος που σε συγκίνησε. Δεν είμαστε όλοι για όλα. Εγώ, ας πούμε, δεν μπορώ να παίξω στην Επίδαυρο. Δεν έχω αυτή τη θεατρική παιδεία. Πλέον πηγαίνει ο κάθε πικραμένος στην Επίδαυρο, όπου βάλαμε μικρόφωνα. Αν είναι δυνατόν».
