Λίγο πριν επιστρέψει στις επαγγελματικές της υποχρεώσεις για τη νέα τηλεοπτική σεζόν, η Σταματίνα Τσιμτσιλή μίλησε για πρώτη φορά με περισσότερη ειλικρίνεια για μια προσωπική επιλογή που έκανε το τελευταίο διάστημα.Η παρουσιάστρια αναφέρθηκε στη ζωή της εκτός τηλεοπτικού πλατό, στη μητρότητα, στις κόρες της και στις αρχές που θέλει να τους μεταφέρει, αποκαλύπτοντας παράλληλα μια πλευρά του εαυτού της που μέχρι σήμερα κρατούσε περισσότερο ιδιωτική.
Όπως εξομολογήθηκε, αποφάσισε να ξεκινήσει ξανά ψυχανάλυση, έπειτα από περίπου δύο δεκαετίες, θεωρώντας πως ήταν μια διαδικασία που μπορούσε να τη βοηθήσει να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό της και τα συναισθήματά της.
Η ίδια εξήγησε πως η επιστροφή σε αυτή τη μορφή προσωπικής δουλειάς λειτούργησε θετικά στη ζωή της, καθώς τη βοήθησε να αντιμετωπίζει τον εαυτό της με περισσότερη επιείκεια, αποδεχόμενη τις αδυναμίες και τις δυσκολίες της χωρίς την αυστηρότητα που είχε στο παρελθόν.
Μέσα από τη συνέντευξή της, η Σταματίνα Τσιμτσιλή μίλησε για τη σημασία της αυτογνωσίας και της φροντίδας της ψυχικής υγείας, επισημαίνοντας πως η αναζήτηση βοήθειας δεν συνδέεται απαραίτητα με μια κρίση, αλλά μπορεί να αποτελεί μια συνειδητή επιλογή προσωπικής εξέλιξης.Η παρουσιάστρια, που βρίσκεται σε μια ιδιαίτερα απαιτητική περίοδο λόγω της επιστροφής της στην τηλεόραση, θέλησε να μοιραστεί αυτή την εμπειρία, δείχνοντας μια πιο ανθρώπινη και ευάλωτη πλευρά της μακριά από την εικόνα που παρουσιάζει καθημερινά μέσα από την εκπομπή της.
-Υπάρχει κάποιο μάθημα ζωής που θα θέλατε να μεταδώσετε και στα παιδιά σας, κυρίως στις κόρες σας;
Πολλά μαθήματα ζωής παίρνω κατά καιρούς και προσπαθώ να τα μεταλαμπαδεύω στα παιδιά μου με απλά και όμορφα λόγια. Ειδικά τώρα που οι κόρες μου μεγαλώνουν και μπαίνουν σταδιακά σε πιο έντονη κοινωνική τριβή, προσπαθώ να ενισχύσω την αυτοπεποίθησή τους και να τις βοηθήσω να καταλάβουν πως μπορούν και να είναι ενεργά κοινωνικές και να μην κάνουν εκπτώσεις στα θέλω τους. Πολλές φορές, τα παιδιά σε αυτή την ηλικία, προκειμένου να είναι αρεστά σε μια παρέα, μπορεί να κάνουν κάποιους συμβιβασμούς ή να είναι πιο επιρρεπή στο να παρασυρθούν. Μαζί με τα παιδιά, όμως, κι εμείς μαθαίνουμε, κι εμείς μεγαλώνουμε.
Εγώ τον Σεπτέμβριο ξεκίνησα έναν δεύτερο κύκλο ψυχανάλυσης, περίπου είκοσι χρόνια μετά τον πρώτο. Ήθελα καθοδήγηση και βοήθεια γιατί ένιωθα ότι δεν διαχειρίζομαι σωστά το χρόνο μου, με αποτέλεσμα να στρεσάρομαι. Ο βασικός λόγος για τον οποίο το αποφάσισα ήταν γιατί περνούν τα χρόνια, περνά η ζωή, και αισθάνομαι σαν το ποντικάκι που γυρίζει γύρω από μια ρόδα. Τα καταφέρνω, τα προλαβαίνω όλα; Ναι, αλλά δεν πάω πουθενά τελικά. Είμαι στο ίδιο σημείο. Έρχεται Δευτέρα, φτάνει Παρασκευή και;
-Πού σας έχει οδηγήσει αυτό;
Αυτό που συνειδητοποίησα είναι ότι χρειάζεται να θέτουμε και τις δικές μας επιθυμίες σε λίγο υψηλότερη προτεραιότητα. Όχι με την έννοια του να βάζουμε τις ανάγκες μας πάνω απ’ όλων των άλλων, αλλά να συμφιλιωθούμε με το ότι δεν χρειάζεται να είναι όλα στην εντέλεια ούτε να κάνουμε «τικ» σε όλα τα κουτάκια. Να μην εξαντλούμε την αυστηρότητά μας στον εαυτό μας.
Είναι οι γνωστές γυναικείες ενοχές αυτές. Πράγματι. Θεωρούμε ότι είμαστε φτιαγμένοι για να εκπληρώνουμε επιθυμίες, των άλλων, τις δικές μας κ.ο.κ. Καμιά φορά, όμως, πρέπει να εφαρμόζουμε τη συμβουλή που δίνουμε στους ανθρώπους που αγαπάμε όταν δεν καταφέρνουν κάτι: «Είναι OK, δεν πειράζει». Να δείχνουμε αυτή την ανεκτικότητα και να ενισχύουμε εξίσου και τον εαυτό μας.
-Χρειάζεται μια ισορροπία.
Χρειάζεται ένα «δεν πειράζει!». Ας μείνει και μια μέρα το σπίτι ασυμμάζευτο, κι αύριο μέρα είναι…
