Στην Ελλάδα επέστρεψαν το βράδυ της Παρασκευής 23 Μαΐου οι παίκτες του Survivor, μετά την αιφνιδιαστική ολοκλήρωση του ριάλιτι επιβίωσης. Η παραγωγή αποφάσισε να ρίξει πρόωρα αυλαία έπειτα από τον σοβαρό τραυματισμό του Σταύρου Φλώρου, ο οποίος νοσηλεύεται στο Μαϊάμι. Κατά την άφιξή τους στο αεροδρόμιο, οι παίκτες μίλησαν στις τηλεοπτικές κάμερες, εκφράζοντας τη στενοχώρια τους για το τέλος του παιχνιδιού αλλά και τη στήριξή τους στον συμπαίκτη τους.
Οι πρώτες δηλώσεις των παικτών ήταν ιδιαίτερα φορτισμένες συναισθηματικά, με όλους να στέκονται στην κατάσταση της υγείας του Σταύρου Φλώρου αλλά και στην ομόφωνη απόφαση να δοθεί σε εκείνον το έπαθλο του παιχνιδιού. «Είμαστε καλά, δόξα τω Θεώ. Προσωπικά στενοχωριέμαι πολύ που έληξε έτσι το παιχνίδι. Ήταν το λογικό να πάρει τη νίκη ο Σταύρος», ανέφερε ένας από τους παίκτες στις κάμερες.
Άλλος συμπαίκτης δήλωσε χαρακτηριστικά: «Ήταν αυτονόητο το έπαθλο να πάει στον Σταύρο. Ήταν αυτό που θέλαμε όλοι. Τέλος καλό, όλα καλά. Αν μπορούμε να το πούμε έτσι. Ξέρουμε κι εμείς ό,τι κι εσείς. Ξέρουμε ότι ο Σταύρος είναι στο Μαϊάμι. Εσείς μπορεί να ξέρετε περισσότερο. Δεν υπήρξε καν διαπραγμάτευση για το αν θα πάει το έπαθλο σε εκείνον. Από όσο ξέρω δεν είχε κάποιος αντίρρηση γι’ αυτό. Δε γινόταν να συνεχιστεί το παιχνίδι, το καταλαβαίνετε».
Μάλιστα, ο ίδιος αποκάλυψε πως ένιωθε ένα κακό προαίσθημα πριν από το ατύχημα: «Επειδή ένιωθα σαν μεγάλος αδελφός του Σταύρου, το μόνο που νιώθω σαν ευθύνη, είναι που δεν του είπα να μη μπει στη θάλασσα παρότι είχα ένα ένστικτο. Ένιωθα ότι κάτι θα γίνει και θα τελειώσει νωρίτερα το παιχνίδι. Έπρεπε να πάει σε εκείνον το έπαθλο, ήταν αυτονόητο αυτό».
Από τη δική του πλευρά, ο Μιχάλης Σηφάκης ανέφερε: «Είμαστε πολύ καλά, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ. Είμαστε όλοι καλά. Πρέπει να σεβαστούμε τον Σταυράκο μας. Δεν έχουμε πολλά να πούμε. Δεν έχουμε προλάβει να μιλήσουμε μαζί του. Συμφωνώ 100% με το ότι το έπαθλο πήγε σε εκείνον».
Άλλοι παίκτες αποκάλυψαν πως κατάφεραν να επικοινωνήσουν με τον Σταύρο Φλώρο μέσω βιντεοκλήσης, με όλους να συγκινούνται βλέποντάς τον να χαμογελά, την ώρα που δίνει τη δική του δύσκολη μάχη αποκατάστασης.
