Μέσα σε κλίμα βαθιάς συγκίνησης τελέστηκε την Κυριακή 18 Οκτωβρίου το 40ήμερο μνημόσυνο του Γιώργου Μαζωνάκη στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδας στη Νίκαια.
Συγγενείς, φίλοι, καλλιτέχνες και άνθρωποι που αγάπησαν τον τραγουδιστή συγκεντρώθηκαν για να τιμήσουν τη μνήμη του, ενώ ιδιαίτερη στιγμή της τελετής αποτέλεσε ο λόγος του Μητροπολίτη Νικαίας και Καλλιθέας, Αλέξιου.
Ο ιεράρχης αναφέρθηκε στον άνθρωπο πίσω από τον καλλιτέχνη, μιλώντας για τη βαθιά πίστη του, την ευαισθησία του και τη διάθεσή του να βοηθά ανθρώπους που αντιμετώπιζαν δυσκολίες. Όπως τόνισε, ο Γιώργος Μαζωνάκης δεν περιοριζόταν στη σχέση του με το κοινό μέσα από τη μουσική, αλλά προσέφερε ουσιαστική βοήθεια και μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
«Ο λαός που συνέρρευσε στην Κηδεία του απέδειξε την αγάπη που του είχε ο κόσμος, αλλά και εκείνος που έτρεφε για τους συνανθρώπους του. Ακούστηκαν πολλές και ποικίλες ευεργεσίες του σε όσους είχαν ανάγκη, μάλιστα σε ανώνυμους, αλλά και σε επώνυμους», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, στάθηκε στις ρίζες του τραγουδιστή και στη σχέση του με τη Νίκαια, την πόλη όπου μεγάλωσε, επισημαίνοντας ότι από μικρός είχε αναπτύξει ιδιαίτερη ευαισθησία απέναντι στον ανθρώπινο πόνο.
«Παιδί της Νίκαιας, της πόλης των αγωνιστών της ζωής, εμφύτευσε μέσα του από μικρός τα βάσανα των ανθρώπων και ανέπτυξε βαθμιαία μια μοναδική ενσυναίσθηση για εκείνους που είχαν δυσκολίες. Και έσπευδε αθόρυβα, χωρίς διαφημίσεις να ανακουφίσει τον κάθε συνάνθρωπο, ώστε να υπερβεί την όποια ανάγκη, να ξαναγυρίσει το χαμόγελο στα χείλη όλων. Έχοντας βίωμα την αγάπη, τραγουδούσε το πόσο εξαρτημένος ήταν από την αγάπη: «Ανάσα δεν μπορώ να πάρω, αν δεν μ’ αγαπάς…», τραγουδούσε και το βίωνε».
Ο Μητροπολίτης συνέδεσε, μάλιστα, την ευαισθησία του Μαζωνάκη με τον τρόπο που προσέγγιζε τη μουσική, λέγοντας πως είχε την ικανότητα να δίνει φωνή σε συναισθήματα που οι άλλοι δυσκολεύονταν να εκφράσουν. Μέσα από τα τραγούδια του, όπως σημείωσε, άγγιξε καρδιές, συγκίνησε και έδωσε αφορμές για σκέψη γύρω από την αγάπη, τις αξίες και την προσφορά.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην πίστη του τραγουδιστή, περιγράφοντάς τον ως άνθρωπο ταπεινό, που δεν δίσταζε να αναγνωρίζει τα λάθη του και να ζητά συγγνώμη. Για να αναδείξει αυτή την πλευρά του, παρέθεσε τον στίχο από το τραγούδι «Δεν υποκρίνομαι»: «Συγγνώμη για τα λάθη μου συγγνώμη… δεν ήξερα ποιο δρόμο να διαλέξω… φταίω».
Ο Αλέξιος αναφέρθηκε ακόμη σε λόγια του Αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου για τον Γιώργο Μαζωνάκη, μεταφέροντας την εικόνα ενός ανθρώπου με ευαίσθητη ψυχή, ιδιαίτερα χαρίσματα και υπαρξιακές αναζητήσεις. Στο τέλος της ομιλίας του, εξέφρασε την προσευχή του για την ανάπαυση της ψυχής του και την παρηγοριά των οικείων του, κλείνοντας με τη φράση: «Ευλογημένο το ταξίδι του προς το αιώνιο Φως. Θερμή η προσευχή μας, να τον αναπαύει ο Θεός, ο Κύριος της ζωής και του Θανάτου, και να παρηγορεί τους οικείους του».
