Ο Τάσος Χαλκιάς άνοιξε την καρδιά του σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στην εκπομπή Happy Day για τα παιδικά του χρόνια που –όπως είπε– σημάδεψαν τόσο τη ζωή όσο και την καλλιτεχνική του πορεία.
Ο γνωστός ηθοποιός δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για τον πόνο που βίωσε μεγαλώνοντας, αποκαλύπτοντας πως αυτό το συναίσθημα έγινε τελικά η βάση του ταλέντου του.
«Το στοιχείο στο οποίο κατέληξα ότι αποτελεί τον πυρήνα του ταλέντου μου είναι ο πόνος παντός είδους. Ήταν κυρίως σωματικός και προερχόταν από το ξύλο που έτρωγα από τον πατέρα μου. Αλλά για να μην παρεξηγηθώ, δικαίως το έτρωγα. Όταν έτρωγα μια μπουνιά στο πρόσωπο πονούσα, παιδί ήμουν», είπε χαρακτηριστικά.
Συνεχίζοντας τη συζήτηση, ο Τάσος Χαλκιάς θέλησε να ξεκαθαρίσει πως οι συνθήκες εκείνης της εποχής ήταν εντελώς διαφορετικές από σήμερα, τονίζοντας ότι πολλά πράγματα πρέπει να κρίνονται με βάση το πλαίσιο της εποχής.
«Ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Λένε κάποιοι “κακοποιηθήκατε”. Όχι, δεν κακοποιηθήκαμε. Ήταν μια εποχή που τα παιδιά έπρεπε να τρώνε ξύλο. Δεν κακοποιήθηκα καθόλου. Έφαγα το ξύλο που μου έπρεπε. Εκείνη την εποχή δεν ήταν εύκολο να πηγαίνεις στο σπίτι να γυρίζεις μετά από 16 ώρες δουλειά στη μουτζούρα, στα πλοία, στα καράβια και να ακούς “ο Τασούλης έκανε αυτό”. Μπορεί να ασχοληθεί με αυτά τα πράγματα;», ανέφερε.
Παράλληλα, ο ηθοποιός εξήγησε πως ο ίδιος, μεγαλώνοντας και δημιουργώντας τη δική του οικογένεια, επέλεξε έναν διαφορετικό δρόμο, επηρεασμένος και από την αλλαγή της εποχής αλλά και από τις προσωπικές του εμπειρίες.
Μάλιστα, θυμήθηκε ένα περιστατικό που –όπως είπε– τον έκανε να καταλάβει ότι ο πατέρας του, παρά τη σκληρή στάση του, δεν τον χτυπούσε από κακία.
«Εγώ με άλλες συνθήκες δούλευα στην οικογένειά μου και από άποψη και από σκέψη αλλά και από άλλη εποχή. Ξέρεις πότε κατάλαβα ότι ο πατέρας μου δεν γουστάρει να με δέρνει; Όταν μ’ έδειρε ένας δάσκαλος. Πήγε στο καφενείο και τον σήκωσε από τη γραβάτα και του είπε “αυτόν τον δέρνω μόνο εγώ, μην τολμήσεις να ξανασηκώσεις χέρι πάνω του γιατί θα σε πάρει ο διάολος. Άρα από αγάπη με έδερνε. Άρα δεν είμαι κακοποιημένος. Μια χαρά τις έφαγα και μια χαρά μου βγήκε», κατέληξε.
Η εξομολόγηση του Τάσου Χαλκιά προκάλεσε αίσθηση, αφού μίλησε χωρίς περιστροφές για μια σκληρή παιδική εμπειρία, υποστηρίζοντας όμως πως τελικά αυτή συνέβαλε στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και της καλλιτεχνικής του πορείας.
