Η Τατιάνα Στεφανίδου τοποθετήθηκε μέσα από το προσωπικό της blog στο tlife.gr σχετικά με τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών, τα οποία τη θέλουν να εξετάζει το ενδεχόμενο να ασχοληθεί με την πολιτική και να είναι υποψήφια στις επόμενες εκλογές.
«Τις τελευταίες ημέρες βρέθηκα αντιμέτωπη με ένα κύμα ψευδών ειδήσεων που με αφορούν προσωπικά. Σύμφωνα με αυτά, φέρομαι να σκέφτομαι να πολιτευτώ και να είμαι υποψήφια με τη Νέα Δημοκρατία στις επόμενες εκλογές.
Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε fake news να διακινούνται με τέτοια ταχύτητα. Είναι όμως από τις φορές που τα βλέπεις να σε αγγίζουν άμεσα — και τότε αντιλαμβάνεσαι πιο βαθιά πόσο επικίνδυνο είναι αυτό το φαινόμενο για τη δημοκρατία, για τον δημόσιο διάλογο, αλλά και για την ίδια την κοινωνική συνοχή.
Όταν η λάσπη γίνεται μηχανισμός
Η διασπορά αυτών των ψευδών ειδήσεων δεν ήταν τυχαία. Συνοδεύτηκε από κάτι ακόμη πιο ανησυχητικό: οργανωμένες επιθέσεις, τοξικότητα και ρητορική μίσους. Το κατάλαβα με τον πιο απλό τρόπο. Βρισκόμουν στο Λονδίνο, σε ένα επαγγελματικό ταξίδι, παρακολουθώντας ένα σεμινάριο της Google για το YouTube. Ανέβασα ένα απλό reel από το σεμινάριο — κάτι που κάνω συχνά, στο πλαίσιο της δουλειάς μου. Μέσα σε λίγη ώρα, δέχτηκα εκατοντάδες σχόλια. Υβριστικά. Χυδαία. Επιθετικά.
Και το πιο χαρακτηριστικό; Πολλά από αυτά προέρχονταν από λογαριασμούς που έμοιαζαν σχεδόν «κατασκευασμένοι»: ελάχιστες αναρτήσεις, μηδενικοί followers, καμία πραγματική ταυτότητα. Τα γνωστά trolls.
Η απορία μου λύθηκε όταν η πιο στενή μου φίλη και επί σειρά ετών αρχισυντάκτριά μου, η Νατάσσα Τσόλκα, μου έστειλε ένα μήνυμα:
«Με ρωτούν αν θα είσαι υποψήφια με τη Νέα Δημοκρατία. Τους απάντησα ότι το αποκλείω, γιατί σε ξέρω χρόνια».
Και τότε όλα μπήκαν στη θέση τους.
Fake news και κοινωνική ψυχολογία
Τα fake news δεν είναι απλώς «λάθος πληροφορίες». Είναι κοινωνικοί μηχανισμοί. Ενεργοποιούν ένστικτα. Καλλιεργούν φόβο, θυμό, πόλωση. Δημιουργούν στρατόπεδα — ακόμη κι όταν δεν υπάρχει πραγματικός λόγος.
Στη δική μου περίπτωση, μια εντελώς ανυπόστατη πληροφορία στάθηκε αρκετή για να ενεργοποιήσει ένα κύμα μίσους. Αυτό λέει πολλά για την εποχή που ζούμε. Ζούμε σε μια περίοδο όπου η πληροφορία δεν φιλτράρεται — καταναλώνεται. Και πολλές φορές, δεν έχει σημασία αν είναι αληθινή.
Σημασία έχει αν είναι «ερεθιστική».
Η επιλογή μου: εκτός πολιτικής, εντός δημιουργίας
Θέλω να είμαι ξεκάθαρη: Δεν με ενδιαφέρει ο χώρος της πολιτικής.
Και όχι τυχαία. Γιατί, κατά τη δική μου κρίση, είναι ένας χώρος εξαιρετικά τοξικός — ίσως περισσότερο και από αυτόν της τηλεόρασης, τον οποίο γνωρίζω καλά. Αντίθετα, βρίσκομαι σήμερα σε μια φάση της ζωής μου που νιώθω δημιουργική, ήρεμη και προστατευμένη. Μακριά από την ένταση και τον θόρυβο. Και κυρίως: κάνω μια δουλειά που με γεμίζει», έγραψε ανάμεσα σε πολλά.
