Μέσα σε απόλυτη σιωπή, σπαρακτικούς λυγμούς και σκηνές που λύγισαν ακόμη και τους πιο δυνατούς, γράφτηκε στο Ευηνοχώρι Αιτωλοακαρνανίας ο τραγικός επίλογος της ζωής της Γωγώs Μαστροκώστα. Λίγες ώρες μετά την εξόδιο ακολουθία στο Ελληνικό, η οικογένειά της συνόδευσε τη Γωγώ στην τελευταία της κατοικία, εκεί όπου θα αναπαύεται πλέον δίπλα στον πατέρα της.
Το μικρό κοιμητήριο στο Ευηνοχώρι βυθίστηκε στο πένθος από τη στιγμή που έφτασε η νεκρική πομπή. Ο ουρανός ήταν μουντός, οι συγγενείς κρατούσαν λευκά λουλούδια στα χέρια και γύρω από το φέρετρο επικρατούσε μία σιωπή που «βάραινε» την ατμόσφαιρα. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως η γυναίκα που για χρόνια πάλευε αθόρυβα και γενναία, έφτανε στο τελευταίο της ταξίδι.
Η στιγμή που άνοιξε το φέρετρο
Η στιγμή που άνοιξε για τελευταία φορά το φέρετρο ήταν αβάσταχτη.Η μητέρα της Γωγώς Μαστροκώστα κατέρρευσε μπροστά στο άψυχο σώμα της κόρης της και ξέσπασε σε σπαρακτικές κραυγές που πάγωσαν τους πάντες:«Πού πας αστέρι μου; Πού πας παιδί μου;» Η φωνή της έσκιζε τη σιωπή του κοιμητηρίου. Έπεφτε πάνω στο φέρετρο, χάιδευε το πρόσωπο της κόρης της και αρνιόταν να την αποχωριστεί. Συγγενείς και άνθρωποι της οικογένειας προσπαθούσαν να τη συγκρατήσουν, όμως εκείνη ξέφευγε ξανά, λυγίζοντας πάνω από τη Γωγώ σαν να ήθελε να την κρατήσει για λίγο ακόμη κοντά της. Οι εικόνες ήταν σκληρές. Άνθρωποι γύριζαν το βλέμμα τους για να κρύψουν τα δάκρυά τους, ενώ άλλοι ξέσπασαν ανοιχτά σε λυγμούς βλέποντας μία μάνα να αποχαιρετά με τόσο σπαρακτικό τρόπο το παιδί της.
Συντετριμμένος ο Τραϊανός Δέλλας
Δίπλα στο φέρετρο στεκόταν ο Τραϊανός Δέλλας, σκυφτός, με χαμένο βλέμμα και εμφανώς διαλυμένος από τον πόνο. Ο άνθρωπος που μοιράστηκε μαζί της μία ολόκληρη ζωή, που στάθηκε δίπλα της στις πιο δύσκολες στιγμές, έμοιαζε να καταρρέει βλέποντας το φέρετρο να κατεβαίνει στη γη. Άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί περιγράφουν πως πολλές φορές χρειάστηκε να απομακρυνθεί για λίγα λεπτά, αδυνατώντας να συγκρατήσει τη συγκίνησή του. Το πρόσωπό του ήταν παγωμένο, ενώ η κόρη τους βρισκόταν συνεχώς κοντά του, μέσα σε ένα κλίμα απόλυτης συντριβής. Η ταφή της Γωγώς Μαστροκώστα δίπλα στον πατέρα της έκανε τη στιγμή ακόμη πιο σκληρή για την οικογένεια. Η εικόνα του φερέτρου να κατεβαίνει αργά στο χώμα, ανάμεσα σε λευκά λουλούδια και αναφιλητά, θα μείνει χαραγμένη για πάντα στη μνήμη όσων βρέθηκαν εκεί.
Οι σπαρακτικές στιγμές στην εξόδιο ακολουθία
Λίγες ώρες πριν από τη σκηνή που εκτυλίχθηκε στο Ευηνοχώρι, είχαν προηγηθεί εξίσου δραματικές στιγμές στην εξόδιο ακολουθία που πραγματοποιήθηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στο Ελληνικό. Από νωρίς το πρωί, ο ναός είχε γεμίσει στεφάνια, λευκά τριαντάφυλλα και ανθρώπους βουβούς από τη θλίψη. Φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες αλλά και δεκάδες πρόσωπα από τον καλλιτεχνικό και αθλητικό χώρο έσπευσαν να αποχαιρετήσουν μία γυναίκα που όλοι περιέγραφαν ως μαχήτρια μέχρι το τέλος.
Όταν άνοιξε το φέρετρο μέσα στην εκκλησία, ακούστηκαν ξανά οι σπαρακτικές φωνές της μητέρας της: «Πού πας αστέρι μου;» Οι λυγμοί της αντήχησαν σε ολόκληρο τον ναό, προκαλώντας κύμα συγκίνησης. Άνθρωποι έκλαιγαν σιωπηλά, άλλοι αγκαλιάζονταν μεταξύ τους, ενώ αρκετοί δεν μπορούσαν καν να σηκώσουν το βλέμμα τους προς το φέρετρο.
Οι επικήδειοι που ράγισαν καρδιές
Η πιο συγκλονιστική στιγμή της εξοδίου ακολουθίας ήταν ο επικήδειος του Τραϊανού Δέλλα. Με τρεμάμενη φωνή και δάκρυα στα μάτια, αποχαιρέτησε τη γυναίκα της ζωής του με λόγια που ράγισαν καρδιές:««Άγγελέ μου, έτσι σε φώναζα παντού, αλλά εσύ ήσουν ο άγγελος και όχι εγώ, στο τελευταίο κύμα σε έχασα, ξεκουράσου αγάπη μου γιατί κουράστηκες πολύ,να είσαι σίγουρη ότι πάλι εσένα θα ερωτευόμουν.» Μέσα στον ναό επικράτησε απόλυτη σιωπή. Κανείς δεν μπορούσε να συγκρατήσει τη συγκίνησή του ακούγοντας τον άνθρωπο που τη συνόδευσε σε κάθε δύσκολη μάχη να την αποχαιρετά με τέτοιο πόνο.
Συγκλονιστική ήταν και η στιγμή που μίλησε η κόρη τους, Βικτώρια Δέλλα. Με τρεμάμενη φωνή και δάκρυα στα μάτια είπε: «Η μαμά μου έζησε τη ζωή της με χαμόγελο και περηφάνεια. Ήταν φτιαγμένη να αγαπά και να δίνει. Θέλω να τη θυμάστε όλοι έτσι δυνατή, χαμογελαστή και γεμάτη αγάπη.» Τα λόγια της διέλυσαν συναισθηματικά όσους βρίσκονταν μέσα στην εκκλησία. Η εικόνα ενός παιδιού να αποχαιρετά τη μητέρα του με τόσο σπαρακτικό τρόπο έκανε ακόμη πιο βαρύ το ήδη ασήκωτο κλίμα.
Το τελευταίο «αντίο»
Από το Ελληνικό μέχρι το Ευηνοχώρι, το τελευταίο «αντίο» στη Γωγώ Μαστροκώστα μετατράπηκε σε μία ημέρα αβάσταχτου πόνου. Κραυγές, δάκρυα, αγκαλιές και βλέμματα χαμένα μέσα στη θλίψη συνόδευσαν τη γυναίκα που έφυγε αφήνοντας πίσω της ένα τεράστιο κενό και μία οικογένεια διαλυμένη από τον πόνο
