Δύο υποθέσεις που συγκλόνισαν την κοινή γνώμη, με διαφορά σχεδόν δύο δεκαετιών, επανέφεραν στο προσκήνιο ομοιότητες που δεν πέρασαν απαρατήρητες. Η δολοφονία του ηθοποιού Νίκου Σεργιανόπουλου το 2008 και η δολοφονία του ποινικολόγου Σταύρου Γεωργίου το 2026 παρουσιάζουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι δύο υποθέσεις συνδέονται μεταξύ τους.
- Η συνάντηση με τον φερόμενο δράστη έγινε σε ιδιωτικό χώρο
Και στις δύο περιπτώσεις, τα θύματα φέρεται να είχαν δεχθεί στο σπίτι ή στο γραφείο τους τον άνθρωπο που αργότερα κατηγορήθηκε για τη δολοφονία τους. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην υπάρχουν ίχνη παραβίασης, στοιχείο που από την πρώτη στιγμή οδήγησε τους ερευνητές στο συμπέρασμα ότι ο δράστης είχε εισέλθει με τη συναίνεση του θύματος.
- Άγρια επίθεση με μαχαίρι
Κοινός παρονομαστής αποτελεί η ιδιαίτερη αγριότητα των εγκλημάτων. Ο Νίκος Σεργιανόπουλος είχε δεχθεί 21 μαχαιριές, ενώ και στην υπόθεση του Σταύρου Γεωργίου οι Αρχές περιγράφουν μία εξαιρετικά βίαιη επίθεση με αιχμηρό αντικείμενο, γεγονός που προκάλεσε σοκ ακόμη και στους έμπειρους αξιωματικούς της ΕΛ.ΑΣ.
- Η εξιχνίαση στηρίχθηκε στα εγκληματολογικά στοιχεία
Στην υπόθεση Σεργιανόπουλου, τα δακτυλικά αποτυπώματα που βρέθηκαν στον χώρο οδήγησαν τελικά στη σύλληψη και την ομολογία του δράστη. Αντίστοιχα, στην υπόθεση Γεωργίου, οι αστυνομικές έρευνες επικεντρώθηκαν από την πρώτη στιγμή στα ευρήματα του χώρου και στα στοιχεία που συνέλεξαν τα εγκληματολογικά εργαστήρια, τα οποία συνέβαλαν καθοριστικά στην εξιχνίαση της υπόθεσης.
Η ωμή αλήθεια
Παρά τις αναπόφευκτες συγκρίσεις που έγιναν στα μέσα ενημέρωσης και στα κοινωνικά δίκτυα, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει κανένα επίσημο στοιχείο που να συνδέει τις δύο δολοφονίες. Οι ομοιότητες αφορούν κυρίως τον τρόπο δράσης, τον χώρο όπου διαπράχθηκαν τα εγκλήματα και τη μεθοδολογία της αστυνομικής έρευνας. Κάθε υπόθεση εξετάστηκε αυτοτελώς από τις Αρχές και οποιοδήποτε συμπέρασμα περί κοινών κινήτρων ή οργανωμένης σύνδεσης παραμένει αναπόδεικτο
