Ο ελληνικός καλλιτεχνικός κόσμος αποχαιρετά μία ακόμη σπουδαία ηθοποιό της χρυσής εποχής του κινηματογράφου. Η Τζένη Ζαχαροπούλου έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 85 ετών, αφήνοντας πίσω της μια σπουδαία διαδρομή στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση, αλλά και μια προσωπική ιστορία γεμάτη ευαισθησία, απώλειες και δύναμη.

Η αγαπημένη ηθοποιός άφησε την τελευταία της πνοή τα ξημερώματα της Πέμπτης στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες. Η είδηση του θανάτου της προκάλεσε θλίψη σε συναδέλφους και ανθρώπους που τη γνώρισαν, καθώς η Τζένη Ζαχαροπούλου υπήρξε μία από τις πιο αγαπητές παρουσίες της γενιάς της.

Γεννημένη το 1941, αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή Κατσέλη και πολύ γρήγορα βρέθηκε δίπλα στον σπουδαίο σκηνοθέτη Δημήτρη Ροντήρη, με τον οποίο πραγματοποίησε περιοδείες σε ολόκληρο τον κόσμο παρουσιάζοντας έργα του κλασικού ρεπερτορίου. Λίγο αργότερα, η συνεργασία της με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ την έκανε ευρύτερα γνωστή στο ελληνικό κοινό και αποτέλεσε το μεγάλο βήμα της καριέρας της.

Η παρουσία της δίπλα στην Αλίκη Βουγιουκλάκη δεν περιορίστηκε μόνο στη σκηνή και στις κινηματογραφικές παραγωγές. Οι δύο γυναίκες ανέπτυξαν μια στενή φιλία, με την Τζένη Ζαχαροπούλου να μιλά πάντα με θαυμασμό για τη μεγάλη σταρ του ελληνικού κινηματογράφου.

Η φιλία με την Αλίκη

Σε παλαιότερη συνέντευξή της είχε αποκαλύψει μικρές άγνωστες στιγμές από τη σχέση τους, θυμίζοντας πως η Αλίκη ήθελε να παρακολουθεί κρυφά τις αντιδράσεις του κοινού στις ταινίες της.

«Στον κινηματογράφο πήγαινα μόνο παρέα με την Αλίκη Βουγιουκλάκη κρυφά και βάζαμε περούκες για να μην την αναγνωρίζουν και χωνόμασταν μέσα στον κόσμο, γιατί ήθελε να βλέπει τις αντιδράσεις του κόσμου», είχε εξομολογηθεί.

Με συγκίνηση είχε περιγράψει και τη γενναιοδωρία της μεγάλης πρωταγωνίστριας πάνω στη σκηνή.

«Η Αλίκη ήταν μεγάλη σταρ, αναντικατάστατη και φοβερή. Ήταν φοβερή και σπουδαία γυναίκα. Με θυμάμαι όταν συνεργαστήκαμε μαζί στο θέατρο, να με σπρώχνει κατά τη διάρκεια της υπόκλισης μπροστά, καθώς εγώ ντρεπόμουν και καθόμουν πίσω της, για να εισπράξω κι εγώ το χειροκρότημα του κόσμου», είχε πει.

Η μεγάλη απώλεια

Παρά τις μεγάλες επαγγελματικές επιτυχίες, όμως, η προσωπική της ζωή σημαδεύτηκε από μία τραγωδία που δεν κατάφερε ποτέ να ξεπεράσει.

Η ίδια είχε μιλήσει δημόσια για τον πρόωρο χαμό του αγαπημένου της αδελφού, ο οποίος έφυγε από τη ζωή μόλις στα 26 του χρόνια. Ήταν ένας νέος άνθρωπος με λαμπρό μέλλον, καθώς είχε ήδη καταφέρει να γίνει καθηγητής πανεπιστημίου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, μία σοβαρή ασθένεια στους λεμφαδένες έκοψε βίαια το νήμα της ζωής του.Η απώλειά του άλλαξε για πάντα τον τρόπο που έβλεπε τη ζωή.

Όπως είχε εξομολογηθεί, από εκείνη τη στιγμή και μετά κατάλαβε πως η επιτυχία, η αναγνώριση και η δόξα δεν έχουν καμία αξία μπροστά στην υγεία και στους ανθρώπους που αγαπάμε. Ο χαμός του αδελφού της υπήρξε η μεγαλύτερη πληγή της ζωής της, ένας πόνος που, όπως είχε παραδεχθεί, δεν έφυγε ποτέ από μέσα της.

Παρά το βαρύ αυτό φορτίο, η Τζένη Ζαχαροπούλου συνέχισε να υπηρετεί με αγάπη την υποκριτική. Συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους κωμικούς της εποχής, ενώ άφησε έντονο το αποτύπωμά της και στην ελληνική τηλεόραση μέσα από σειρές όπως οι «Πανθέοι», «Γιούγκερμαν», «Η γειτονιά μας» και «Οι Φρουροί της Αχαΐας».Μέχρι τα τελευταία χρόνια της ζωής της διατηρούσε την αγάπη της για το θέατρο και τους ανθρώπους του χώρου, ενώ μία από τις τελευταίες δημόσιες εμφανίσεις της πραγματοποιήθηκε στο Σπίτι του Ηθοποιού, σε αφιέρωμα για τον Γιώργο Μαρίνο.

Με την απώλειά της, το ελληνικό θέατρο και ο κινηματογράφος χάνουν μία καλλιτέχνιδα με ήθος, διακριτικότητα και σπουδαία πορεία. Μία γυναίκα που χάρισε στο κοινό δεκάδες αξέχαστους ρόλους, αλλά κουβαλούσε μέσα της έναν προσωπικό πόνο που, όπως είχε η ίδια παραδεχθεί, δεν έσβησε ποτέ.