Μία από τις πιο προσωπικές και συγκινητικές συνεντεύξεις της παραχώρησε η Βίκυ Χατζηβασιλείου στο vidcast «People» του Γιάννη Βίτσα στην Espresso TV. Η γνωστή παρουσιάστρια μίλησε για τα δύσκολα παιδικά της χρόνια, τη σχέση με τους γονείς της, την πορεία της προς την αυτογνωσία, αλλά και για τη στιγμή που, όπως παραδέχτηκε, σημάδεψε τη ζωή της ως μητέρας.
Η πιο συγκλονιστική αποκάλυψη αφορούσε το σοβαρό ατύχημα που είχε ο γιος της, Χρήστος, όταν ήταν μόλις επτά ετών. Όπως περιέγραψε, ένας χάρακας καρφώθηκε στο μάτι του μέσα στο σχολείο, προκαλώντας σοβαρό τραυματισμό.
«Καρφώθηκε ένας χάρακας στο μάτι του παιδιού μου από έναν συμμαθητή του! Ήταν πάρα πολύ σοβαρό! Έγινε ρήξη του κερατοειδούς! Ο πρώτος καθηγητής που τον είδε είπε: “Θα βλέπει 3/10. Πρέπει να κάνετε μεταμόσχευση κερατοειδούς”. Μπήκα στο “τριπάκι” να ψάχνω, να διαβάζω και διαπίστωσα ότι είναι πολύ δύσκολο να δεχθεί ένα μόσχευμα το μάτι. Του είπα ότι δεν πρόκειται να δεχθώ να κάνουμε κερατοπλαστική στο παιδί!», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η ίδια εξήγησε πως στάθηκε δίπλα στον μικρό Χρήστο από την πρώτη στιγμή, προσπαθώντας να του δώσει δύναμη και αισιοδοξία. Όπως αποκάλυψε, του έδωσε μια υπόσχεση που δεν ξέχασε ποτέ.
«Έπιασα τον Χρηστάκη μου σε ηλικία επτά χρόνων και του είπα: “Σου υπόσχομαι ότι θα βλέπεις μία χαρά κάποια στιγμή”. Επειδή τα παιδάκια θεωρούν ότι η μαμά τους είναι ο κόσμος όλος, το πίστεψε! Και επειδή το πίστεψε βλέπει 9/10! Είναι φοβερό! Είναι κυριολεκτικά θαύμα. Χωρίς καμιά επέμβαση και τίποτε από όλα όσα μας έλεγαν οι γιατροί να κάνουμε. Ο Χρήστος μου βλέπει με τη δύναμη της θέλησής του και την πίστη του!», είπε συγκινημένη.
Στη συνέντευξη η Βίκυ Χατζηβασιλείου μίλησε και για τις δυσκολίες που βίωσε στην παιδική της ηλικία, αποκαλύπτοντας πως φοβόταν τη μητέρα της, η οποία ήταν ιδιαίτερα αυστηρή.
«Είχα βαθιά αγάπη στον πατέρα μου. Φοβόμουν τη μητέρα μου! Ήταν πολύ αυστηρή και απαιτητική. Έκανα τα πάντα για να είμαι το αρεστό παιδί. Ένιωθα ότι διαφορετικά δεν θα πάρω αποδοχή!», εξομολογήθηκε.
Παραδέχτηκε ακόμη ότι για πολλά χρόνια προσπαθούσε να αποδείξει την αξία της, μέχρι που η ενασχόλησή της με την αυτογνωσία τη βοήθησε να δει διαφορετικά τον εαυτό της.
«Σταμάτησα να έχω την ανάγκη αποδοχής πριν από λίγα χρόνια. Κουβάλησα πάρα πολλά χρόνια στη ζωή μου το να θέλω να είμαι αποδεκτή, αρκετή, επαρκής, σωστή, καλή. Νόμιζα ότι έτσι θα πάρω αποδοχή από τη μητέρα μου», ανέφερε, ενώ αποκάλυψε ότι χρειάστηκε χρόνος για να τη συγχωρέσει.
«Συγχώρεσα τη μητέρα μου. Δεν ήταν εύκολο. Ήταν πολύ δύσκολο! Ταλαιπωρήθηκα πολύ, γιατί έπρεπε πάντα να παλεύω για κάτι που δεν υπήρχε λόγος να το κάνω. Πρέπει να αγαπήσουμε αυτό που είμαστε. Μόλις γίνει η ειρήνη με τον εαυτό μας, αρχίζει η ομορφιά της ζωής», είπε.
Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε και η αποκάλυψή της ότι ήδη από την ηλικία των τεσσάρων ετών είχε φύγει από το σπίτι, επειδή ένιωθε αδικημένη.
«Έφυγα τεσσάρων ετών από το σπίτι με μία σακούλα με δύο εσωρουχάκια του νηπίου, γιατί θεωρούσα ότι ήταν πάρα πολύ άδικα νευριασμένη μαζί μου η μητέρα μου. Είπα, “Εγώ αυτό δεν θα το αντέξω. Δεν θα το σηκώσω! Δεν μου αρέσει”, και έφυγα», αποκάλυψε, συμπληρώνοντας ότι μέχρι την ενηλικίωσή της είχε φύγει από το σπίτι πέντε με έξι φορές.
Με τις αποκαλύψεις της, η Βίκυ Χατζηβασιλείου μοιράστηκε στιγμές που καθόρισαν την προσωπική της διαδρομή, μιλώντας ανοιχτά τόσο για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ως παιδί όσο και για τη μεγαλύτερη δοκιμασία που έζησε ως μητέρα, όταν ο γιος της βρέθηκε αντιμέτωπος με έναν σοβαρό τραυματισμό που, όπως η ίδια πιστεύει, είχε τελικά μια θαυμαστή εξέλιξη.
