Η Χριστίνα Βραχάλη σε συνέντευξή της μίλησε για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη δημοσιογραφία, αλλά και για τα εμπόδια που συνάντησε ως γυναίκα στον χώρο του αθλητικού ρεπορτάζ.
Η γνωστή αθλητικογράφος αναφέρθηκε στην έντονη ανδροκρατία που επικρατεί ακόμη στον χώρο, επισημαίνοντας ότι η αλλαγή νοοτροπίας χρειάζεται χρόνο και προσπάθεια.
«Είναι πολύ δύσκολος ο χώρος της δημοσιογραφίας. Γιατί ο χώρος μας εξακολουθεί να ανδροκρατείται, κυρίως το αθλητικό ρεπορτάζ. Και νομίζω ότι επειδή είμαστε μια κοινωνία που έχουμε βαθιά ριζωμένα ορισμένα πράγματα… η πατριαρχία είναι βαθιά ριζωμένη. Θέλει πολλή δουλειά και χρόνο για να μπορέσει αυτό το πράγμα να βγει και να είναι οικεία μια γυναικεία φωνή στο να περιγράφει αγώνες ποδοσφαίρου, μπάσκετ ή οτιδήποτε άλλο, που τις περισσότερες φορές το κάνουν άντρες.
Και παλιά ήταν ακόμη χειρότερο. Γιατί κι εμείς στο αθλητικό ήμασταν ελάχιστες κοπέλες. Τώρα πλέον ευτυχώς τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα και πολύ πιο αισιόδοξα. Δηλαδή, θυμάμαι το πιο υποτιμητικό που μου έχουνε κάνει, είναι που μου έχουν πάρει τις αθλητικές εφημερίδες μια φορά και μου τις έχουνε πετάξει πάνω στο τραπέζι και μου λένε «πάρε να ξεστραβωθείς». Τύπου «πάρε να διαβάσεις». Καλά προφανώς τώρα ήμουνα και πολύ νέα, κάπου ήμουνα και φοιτήτρια ακόμα.
Χριστίνα Βραχάλη: Πλέον απαντώ κανονικά
Απάντησα με τη δουλειά μου. Και μετά ο ίδιος άνθρωπος που μου πέταξε τις εφημερίδες, ήταν αυτός που έλεγε ότι εγώ στα αθλητικά θέλω τη Βραχάλη να βγαίνει», δήλωσε καλεσμένη στη διαδικτυακή εκπομπή FEMALE με την Ανθή Σαλαγκούδη.
Στη συνέχεια, η Χριστίνα Βραχάλη εξήγησε ότι πλέον δεν αφήνει τέτοιες συμπεριφορές αναπάντητες, τονίζοντας ότι θεωρεί υποχρέωσή της να ανοίξει τον δρόμο για τις επόμενες γενιές.
«Πλέον απαντώ κανονικά. Και ξέρεις γιατί απαντώ; Όχι γιατί έχω σηκώσει ξέρω ‘γω μπαϊράκι ή το παίζω επαναστάτρια. Γιατί θεωρώ υποχρέωσή μου, μετά από τόσα χρόνια στη δουλειά, να κάνουμε λίγο το δρόμο των επόμενων γενιών πιο εύκολο. Αν εγώ λοιπόν μετά από 23 χρόνια δεν απαντήσω, είτε δημόσια είτε κατ’ ιδίαν, όταν εσύ με προσβάλεις, ή δεν βάλω εγώ κάποια πράγματα στη θέση τους, δεν μπορώ να περιμένω από ένα παιδί το οποίο θα βγει 20 χρονών και θα του συμπεριφερθούν κατ’ αυτόν τον τρόπο να απαντήσει».
