Δεκαπέντε χρόνια μετά, η Υβόννη Μπόσνιακ αποφασίζει να μιλήσει με ειλικρίνεια για τον γάμο της, φωτίζοντας πτυχές της ζωής της που σπάνια μοιράζεται δημόσια. Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τις εύκολες δηλώσεις, η σχεδιάστρια μόδας έχει επιλέξει συνειδητά τη σιωπή ως στάση ζωής. Όταν, όμως, νιώθει έτοιμη να ανοίξει την καρδιά της, το κάνει χωρίς φίλτρα και με ουσία. Στις σελίδες του InStyle και μέσα από τη συζήτηση με την Ξένια Ιωάννου, μιλά για τον έρωτα, τη μητρότητα και τον χρόνο που περνά, αλλά και για τη γυναίκα που εξελίσσεται μαζί του. Με λόγο ώριμο και βαθιά ανθρώπινο, η Υβόννη Μπόσνιακ αποκαλύπτει μια αυθεντική πλευρά του εαυτού της, αποδεικνύοντας πως η αλήθεια, όταν λέγεται την κατάλληλη στιγμή, έχει πάντα μεγαλύτερη δύναμη.
15 χρόνια μαζί με τον Αντώνη Ρέμο. Σε γοητεύει ακόμα όταν τον βλέπεις να τραγουδάει live;
Και όμως… Σαν να μη πέρασε μια μέρα… χαχα! Ναι είναι πλέον 15 χρόνια. Το μόνο που έχει αλλάξει όταν τον βλέπω να τραγουδάει είναι ότι έχω άγχος να είναι όλα καλά. Να μπορεί ο ίδιος να συγκεντρώνεται ή, βασικά, να μπορεί να αφήνεται τελείως στο τραγούδι, χωρίς τίποτα γύρω του να του αποσπά την προσοχή. Έχω την τύχη να θαυμάζω τον άντρα μου και πάνω στη σκηνή. Δεν το έχουν όλες οι γυναίκες αυτό. Έχει μια γοητεία δεν θα πω ψέματα. Και το άλλο που με συγκινεί πάντα είναι το πόσο μπαίνει στο συναίσθημα όταν τραγουδάει. Μέχρι και εγώ τον πιστεύω. Κάθε τραγούδι το λέει σαν να περνάει ο ίδιος ακριβώς αυτά που λένε οι στίχοι. Αυτό δεν το συνηθίζεις ποτέ.
Τι έχεις μάθει από την κόρη σου;
Έχω μάθει να σταματάω και να αναπνέω. Να μην τα παίρνω όλα τόσο βαριά. Μέσα από εκείνη ξαναείδα τον κόσμο πιο απλό, πιο καθαρό, όπως όταν είσαι παιδί. Μου έμαθε την υπομονή αλλά και το πώς να αφήνομαι στη στιγμή χωρίς δεύτερες σκέψεις. Κάθε μέρα μου θυμίζει τι έχει πραγματικά αξία. Ότι η αγάπη κρύβεται σε μικρά πράγματα: σε ένα βλέμμα, σε μια αγκαλιά, σε ένα «μαμά». Και όσο κι αν νομίζεις ότι εσύ διδάσκεις, τελικά εκείνη είναι που σου μαθαίνει τα πιο σημαντικά. Μέσα από την κόρη μου έμαθα πολλά και για εμένα. Για τη μικρή Υβόννη που υπάρχει ακόμα μέσα μου. Έμαθα να με κοιτάζω με περισσότερη καλοσύνη και να με αγαπάω, με τα καλά μου και με τα στραβά μου.
Τι είναι ο έρωτας για σένα;
Για μένα ο έρωτας είναι ασφάλεια και ελευθερία μαζί. Είναι να μπορείς να είσαι ο εαυτός σου χωρίς φόβο, χωρίς άμυνες. Είναι σύνδεση, βαθιά. Να βλέπεις τον άλλον όπως είναι και να τον διαλέγεις κάθε μέρα. Δεν είναι μόνο το πάθος, είναι η φροντίδα, η καθημερινότητα, το να μεγαλώνεις μαζί με τον άλλον. Να γελάς, να στηρίζεσαι, να αντέχεις και τις σιωπές. Αυτός είναι ο έρωτας για μένα.
Τι κρατάει δυο ανθρώπους τόσα χρόνια μαζί;
Νομίζω ο σεβασμός. Και η επιλογή. Το να διαλέγεις τον άλλον κάθε μέρα, όχι από συνήθεια αλλά συνειδητά. Πιστεύω πως η πιο σημαντική επιλογή στη ζωή είναι ο σύντροφος. Ο άνθρωπος που αποφασίζεις να μεγαλώνεις μαζί του καθημερινά. Η επικοινωνία, η ειλικρίνεια, το να μιλάς και να ακούς πραγματικά. Και αυτό δεν γίνεται πάντα εύκολα. Υπάρχουν στιγμές που νομίζεις ότι όλα χάθηκαν — εκεί όμως είναι το σημείο να μην το αφήσεις έτσι. Να προσπαθήσεις λίγο ακόμα, ακόμα κι όταν νομίζεις πως δεν αντέχεις. Και φυσικά η αγάπη. Όχι η τέλεια, αλλά η αληθινή. Αυτή που χωράει λάθη, αλλαγές, εξέλιξη. Να μεγαλώνεις μαζί χωρίς να φοβάσαι να αλλάξεις. Αλλά για μένα δεν αρκεί μόνο να αγαπάς. Θέλω να είμαι ερωτευμένη. Και αυτό υπάρχει μόνο όταν υπάρχει θαυμασμός. Είναι δική μου δουλειά να είμαι κάποια που αξίζει να τη θαυμάζουν και δική του δουλειά να είναι κάποιος που θαυμάζω. Να μη θεωρούμε ποτέ ο ένας τον άλλον δεδομένο. Εκεί είναι που δεν σταματάς ποτέ να δουλεύεις για τη σχέση σου.
