Υπάρχουν μέρες που η ζωή μοιάζει να σε δικαιώνει και που όλα μπαίνουν στη θέση τους και λες μέσα σου «ίσως τελικά να αξίζω αυτό που μου συμβαίνει». Και υπάρχουν κι άλλες, πιο σκοτεινές, που η αμφιβολία τρυπώνει σαν σκιά και ματώνει την ψυχή. Εκεί αναρωτιέσαι: «Μήπως δεν είμαι αρκετή; Μήπως οι άλλοι αξίζουν περισσότερο;». Αυτή η σκέψη, μικρή αλλά επίμονη, έχει τη δύναμη να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή μας. Γιατί το πώς αντιλαμβανόμαστε την αξία μας, καθορίζει τον τρόπο που υπάρχουμε, που αγαπάμε, που διεκδικούμε.
Της: Έπης Τρίμη
Η ιδέα του «αξίζω» δεν είναι μια απλή λέξη, είναι κάτι που ριζώνει βαθιά μέσα μας από τότε που είμαστε παιδιά. Από το βλέμμα ενός γονιού που μας ενέκρινε ή μας αγνόησε, από τα πρώτα «μπράβο» ή τις σιωπές που δεν ειπώθηκαν ποτέ. Έτσι αρχίζουμε να μαθαίνουμε τον κόσμο. Αν μας αγαπούν αξίζουμε. Αν μας απορρίπτουν, κάτι δεν πάει καλά με εμάς. Και κάπως έτσι, χωρίς να το καταλάβουμε, κουβαλάμε αυτή την αγωνία και ανασφάλεια μέσα μας για μια ζωή.
Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν μάθει να υποτιμούν τη δική τους αξία. Κάθε φορά που τους συμβαίνει κάτι όμορφο, φοβούνται να το πιστέψουν. Νιώθουν ότι δεν το δικαιούνται, πως είναι για κάποιον «καλύτερο». Αυτή η αίσθηση δεν είναι πάντα αντιληπτή καθώς κάποιοι ξέρουν και το κρύβουν με απόλυτη μαεστρία. Η ανασφάλεια κρύβεται πίσω από υπερπροσπάθεια, από καλοσύνη και από πολλά χαμόγελα για να μην φανούν οι ρωγμές. Κι όμως, η ζωή αρχίζει να αλλάζει τη στιγμή που βρίσκεις το κουράγιο να σταθείς απέναντι σε αυτή την εσωτερική φωνή και να της πεις: «αρκετά». Δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι για να αξίζεις, αρκεί που είσαι εδώ. Υπάρχεις, ζεις, αναπνέεις και παλεύεις… άρα αξίζεις!
Υπάρχουν κι εκείνοι που νιώθουν ότι άξιζαν κάτι που δεν ήρθε ποτέ όπως μια ευκαιρία, μια αναγνώριση, μια αγάπη… Και μένουν με την απορία του «γιατί όχι εγώ;». Η αλήθεια είναι πως η ζωή δεν ακολουθεί πάντα τη λογική του δίκαιου. Δεν ανταμείβει με ζύγι, δεν χαρίζει πάντα στο μέτρο της προσπάθειας. Αλλά κάθε προσπάθεια αφήνει αποτύπωμα, κι ας μην φαίνεται άμεσα. Το «αξίζω» δεν είναι ανταμοιβή, είναι τρόπος να στέκεσαι απέναντι στις προκλήσεις της ζωής με αξιοπρέπεια και ελπίδα.
Κάποιες φορές κοιτάμε τους άλλους και σκεφτόμαστε ότι εκείνοι δεν το άξιζαν τόσο όσο εμείς. Είναι ανθρώπινο. Ο φθόνος γεννιέται εκεί που υπάρχει ανεκπλήρωτη ανάγκη. Αν όμως τον κοιτάξεις χωρίς ντροπή, μπορεί να δεις πίσω του έναν καθρέφτη, εκείνο που ζηλεύεις είναι κάτι που βαθιά μέσα σου επιθυμείς να τολμήσεις. Δεν είναι η επιτυχία του άλλου που σε πονά, είναι η δική σου αναμονή και ανεκπλήρωτη προσδοκία. Αν το δεις έτσι, ο φθόνος μπορεί να γίνει οδηγός, όχι δηλητήριο.
Και τέλος, υπάρχουν οι άνθρωποι που πιστεύουν πως οι άλλοι αξίζουν πάντα περισσότερο. Αυτοί που δίνουν, φροντίζουν, προσφέρουν, αλλά ξεχνούν τον εαυτό τους μονίμως. Είναι οι τρυφεροί της ζωής, εκείνοι που φοβούνται να πληγώσουν. Μόνο που η καλοσύνη χωρίς όρια καίει σιγά σιγά τον ίδιο τους τον εαυτό.. Δεν είναι αλαζονεία να λες «κι εγώ αξίζω». Είναι υποχρέωση γιατί μόνο αν σε φροντίσεις, μπορείς να δώσεις πραγματικά στον εαυτό σου αλλά και στους απέναντί σου.
Η αλήθεια είναι απλή, αλλά χρειάζεται θάρρος για να τη δεχτείς. Αξίζεις, όχι επειδή έκανες κάτι σωστά, όχι επειδή είσαι τέλειος, αλλά γιατί υπάρχεις. Και κάθε φορά που το ξεχνάς, η ζωή θα σου το θυμίζει μέσα από μικρές στιγμές όπως ένα βλέμμα, μια αγκαλιά…
Χρήσιμα tips
-
Μίλησε με σαφήνεια στον εαυτό σου.
Ο τρόπος που σκέφτεσαι για εσένα επηρεάζει τη συμπεριφορά σου και τις αποφάσεις που παίρνεις. -
Απέφυγε την εξάρτηση από την εξωτερική επιβεβαίωση.
Η αυτοεκτίμηση στηρίζεται στη δική σου κρίση, όχι στην αναγνώριση των άλλων. -
Επικεντρώσου σε όσα μπορείς να ελέγξεις.
Οι συγκυρίες και οι επιλογές των άλλων δεν καθορίζουν την προσωπική σου αξία. -
Χρησιμοποίησε τη λέξη «όχι» όταν χρειάζεται.
Η οριοθέτηση συμβάλλει στη διατήρηση ισορροπίας στις σχέσεις και στις υποχρεώσεις σου. -
Κατέγραψε τα αποτελέσματα των προσπαθειών σου.
Η παρατήρηση της προόδου βοηθά στην ενίσχυση της αυτοάντιλησης. -
Απέφυγε τη σύγκριση με τους άλλους.
Οι πορείες ζωής διαφέρουν και δεν μπορούν να αξιολογηθούν με κοινά μέτρα. -
Διατήρησε πρακτικές που υποστηρίζουν τη σταθερότητά σου.
Ρουτίνες, χρόνος ξεκούρασης και σαφή όρια συμβάλλουν σε πιο καθαρή σκέψη. -
Θέσε ρεαλιστικούς στόχους.
Η επίτευξή τους ενισχύει τη συνέπεια και την αίσθηση προσωπικής αποτελεσματικότητας.
Η έννοια του «αξίζω» συνδέεται άμεσα με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας και τη θέση μας μέσα στον κόσμο. Δεν αποτελεί σταθερό χαρακτηριστικό, αλλά μια νοητική διαδικασία που επηρεάζεται από εμπειρίες, συνθήκες και προσωπικές πεποιθήσεις.
Η αναγνώριση αυτής της επίδρασης βοηθά στην καλύτερη κατανόηση των αντιδράσεων και των επιλογών μας. Μέσα από την αυτοπαρατήρηση και τη συνεχή αναπροσαρμογή της σκέψης, μπορούμε να διαμορφώσουμε μια πιο ρεαλιστική και ισορροπημένη αίσθηση προσωπικής αξίας.
