Το φαινόμενο όπου ένας άντρας βάζει τη μητέρα του πάνω από τη σύζυγό του δεν είναι σπάνιο. Είναι, όμως, βαθιά καταστροφικό για έναν γάμο όταν παραμένει άλυτο.
Της: Έπης Τρίμη
Δεν σημαίνει πάντα ότι ο άντρας δεν αγαπά τη γυναίκα του. Σημαίνει, συχνά, ότι δεν έχει ολοκληρώσει τη συναισθηματική του αποκόλληση από την οικογένεια καταγωγής του και δεν έχει καταφέρει να ωριμάσει πλήρως στον ρόλο του συζύγου.
Τι φταίει και τι κρύβεται πίσω από αυτή τη συμπεριφορά; Μπορεί η κατάσταση να ισορροπήσει ή πρέπει να τα μαζέψουμε και με «ελαφρά πηδηματάκια» να πάμε σε «άλλη γη και σε άλλα μέρη»;
1. Ο ισχυρός συναισθηματικός δεσμός με τη μητέρα
Σε πολλές οικογένειες η μητέρα είναι το κέντρο των πάντων. Ο γιος μεγαλώνει μαθαίνοντας ότι εκείνη προηγείται συναισθηματικά από κάθε άλλη γυναίκα. Αν αυτός ο δεσμός δεν επαναπροσδιοριστεί στην ενήλικη ζωή, ο άντρας μπαίνει στον γάμο χωρίς να μπορεί να επεξεργαστεί την όλη κατάσταση και να παλινδρομεί.
2. Ενοχές και αίσθημα χρέους
Ιδίως όταν η μητέρα έχει θυσιαστεί, έχει μείνει μόνη ή προβάλλει την ανάγκη της, ο άντρας νιώθει ότι αν βάλει όρια είναι «κακός γιος». Έτσι, επιλέγει να πληγώσει τη σύζυγο αντί να απογοητεύσει τη μητέρα.
3. Έλλειψη ορίων
Ο γάμος απαιτεί σαφή σύνορα:
-
άλλη οικογένεια η μητέρα
-
άλλη οικογένεια η σύζυγος
Όταν αυτά τα όρια δεν υπάρχουν, η μητέρα παρεμβαίνει, γνωμοδοτεί, ελέγχει και –άθελά της ή όχι– υπονομεύει τη σχέση.
4. Πολιτισμικά μοτίβα
Σε παραδοσιακά περιβάλλοντα, η μητέρα θεωρείται «ιερή». Αυτό όμως συχνά παρερμηνεύεται ως δια βίου υπακοή, ακόμη κι όταν ο άντρας έχει φτιάξει τη δική του οικογένεια.
5. Φόβος ωρίμανσης
Η πλήρης στροφή προς τη σύζυγο σημαίνει ευθύνη, σύγκρουση, ανεξαρτησία και κάποιοι άντρες δεν είναι έτοιμοι γι’ αυτό καθώς η μητέρα λειτουργεί ως ασφαλές συναισθηματικό καταφύγιο.
Πώς να το επικοινωνήσεις στον σύζυγό σου ότι η κατάσταση ξέφυγε
Η συζήτηση πρέπει να γίνει ήρεμα, ξεκάθαρα και κυρίως χωρίς εντάσεις και κατηγορίες. Προφανώς όχι μπροστά στη μητέρα του ή άλλους συγγενείς του και όχι την ώρα που έχει ήδη συμβεί σύγκρουση.
Τι λες
-
«Νιώθω ότι στον γάμο μας έρχομαι δεύτερη και αυτό με πληγώνει.»
-
«Δεν σου ζητώ να απομακρυνθείς από τη μητέρα σου, αλλά να είμαι εγώ η προτεραιότητά σου.»
-
«Όταν αποφασίζεις μαζί της χωρίς εμένα, νιώθω ότι δεν με σέβεσαι ως σύζυγο.»
Μίλα δηλαδή για το πώς νιώθεις και ποτέ μα ποτέ επιθετικά για τη μητέρα του.
Τι να αποφύγεις
-
«Η μάνα σου φταίει για όλα»
-
Προσβολές και ειρωνεία
-
Τελεσίγραφα από την πρώτη συζήτηση
Η πρώτη κουβέντα δεν είναι μάχη για το ποιος θα έχει τον τελευταίο λόγο. Ο σκοπός δεν είναι να τον έχεις απέναντι αλλά σύμμαχό σου.
Τι περιθώρια να δώσεις προκειμένου να δώσεις μια τελευταία ευκαιρία
Τα περιθώρια πρέπει να είναι συγκεκριμένα, αλλιώς μετατρέπονται σε παγίδα.
Ρεαλιστικό πλαίσιο
-
Χρόνος: 3–6 μήνες, όχι χρόνια
-
Αλλαγές με πράξεις, όχι λόγια και κυρίως όχι υποσχέσεις.
Τι σημαίνει πραγματική αλλαγή
-
Παίρνετε αποφάσεις πρώτα ως ζευγάρι
-
Θέτει όρια στη μητέρα του (παρεμβάσεις, επισκέψεις, γνώμες)
-
Σε υπερασπίζεται όταν σε υποτιμούν
-
Δεν μοιράζεται τα προσωπικά σας
αν ακούς μόνο:
-
«Έτσι είναι η μάνα μου»
-
«Υπερβάλλεις»
-
«Κάνε λίγο υπομονή»
…χωρίς καμία αλλαγή στη συμπεριφορά, λυπάμαι που θα στο πω αλλά δεν υπάρχει πρόθεση εξέλιξης!
Πότε πρέπει να φύγεις από έναν τέτοιο γάμο
Καταρχάς να θυμάσαι πως η αποχώρηση δεν είναι ήττα αλλά πράξη αυτοσεβασμού.
Πρέπει σοβαρά να σκεφτείς να φύγεις όταν:
-
Σε ακυρώνει μπροστά στη μητέρα του
-
Δεν θέτει όρια, παρότι έχεις μιλήσει ξεκάθαρα
-
Σε κάνει να νιώθεις ξένη στο ίδιο σου το σπίτι
-
Υπόσχεται αλλαγή αλλά τίποτα δεν αλλάζει
-
Η ψυχική σου υγεία φθείρεται συστηματικά
Αν υπάρχουν παιδιά
Το ερώτημα γίνεται ακόμη πιο σοβαρό:
-
Τι πρότυπο σχέσης μαθαίνουν;
-
Βλέπουν μια μητέρα δεύτερη;
-
Μαθαίνουν ότι τα όρια δεν έχουν αξία;
Μια μητέρα που υποφέρει δεν κρατά τον γάμο όρθιο. Απλώς μαθαίνει στα παιδιά ότι η γυναίκα αντέχει τα πάντα.
