Η έκθεση «Κώστας Παπανικολάου: Τέσσερις Εποχές» στην Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος συμπυκνώνει τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον κόσμο ο ζωγράφος. Τον Παπανικολάου απασχολούν δύο βασικά θέματα: το τοπίο και η σύγχρονη ηθογραφία, είτε στο άστυ είτε στην εξοχή. Μέσα από αυτά τα θέματα, η ζωγραφική του καλλιεργεί την αίσθηση του άχρονου. Οι άνθρωποι στα καφέ, πάνω στα καράβια, στις παραλίες και στους δρόμους, ζουν στον δικό τους ρυθμό, εκτός του άγχους των καθημερινών υποχρεώσεων.
Στην έκθεση, χρησιμοποιείται ως εργαλείο το σχήμα των τεσσάρων εποχών. Σε καθεμία από αυτές, ένας μεγάλος πίνακας τοποθετείται κεντρικά και λειτουργεί ως επίκεντρο, γύρω από το οποίο απλώνονται μικρότερα έργα, σχέδια και υδατογραφίες, προκαλώντας ερωτήματα όπως: Πώς απεικονίζεται το πέρασμα της ανθρώπινης ύπαρξης; Πώς απεικονίζεται η ζωή μέσα στη δύσκολη αλλά και απλή καθημερινότητά της;
Βιογραφικό
Ο Κώστας Παπανικολάου γεννήθηκε το 1959 στο Ριζοβούνι Πρεβέζης. Σπούδασε στην ΑΣΚΤ, αρχικά στο εργαστήριο γλυπτικής του Δημήτρη Καλαμάρα και στη συνέχεια στο εργαστήριο ζωγραφικής του Γιάννη Μόραλη, ενώ αποφοίτησε το 1985 από το εργαστήριο του Δημήτρη Μυταρά. Έκτοτε συνεχίζει αδιάλειπτα να ζωγραφίζει, να εικονογραφεί βιβλία και να συμμετέχει σε εκθέσεις. Ανήκει στους ζωγράφους του ρεύματος της Νέας Παραστατικότητας και θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του.
