Υπάρχουν αποχαιρετισμοί που, όσο κι αν τους περιμένεις, πονάνε αφάνταστα και βαραίνουν την ψυχή σαν πέτρα. Ο Σταμάτης Κραουνάκης αποχαιρέτησε τη μητέρα του, μια γυναίκα που, όπως ο ίδιος λέει, υπήρξε μαχήτρια, αγωνίστρια και πάνω απ’ όλα καλό παιδί. Με μια τρυφερή ανάρτηση και με λόγια γεμάτα συγκίνηση, μίλησε για τη μεγάλη απώλειά του, αλλά και για το φως που κουβαλούσε εκείνη μέχρι την τελευταία της στιγμή.
Η μητέρα του ήταν 92 ετών και πλήρης ημερών όμως για κάθε παιδί η απώλεια είναι μεγάλη γιατί μάνα είναι μόνο μια. Ο Σταμάτης Κραουνάκης μοιράστηκε τη δυσάρεστη είδηση την Παρασκευή (7/11) με μια ανάρτηση στο Facebook, γράφοντας:
«Ο πιο δικός μας άγγελος φτεροκοπάει».
Στην τηλεοπτική εκπομπή «Ραντεβού το ΣΚ», που προβλήθηκε στις 16 Νοεμβρίου, ο συνθέτης μίλησε με γλυκύτητα αλλά και δύναμη για τις τελευταίες στιγμές της μητέρας του, τονίζοντας πως ήταν στο πλευρό της μέχρι το τέλος. «Τη βλέπω να χορεύει σουίνγκ με τον μπαμπά πάνω. Δεν έπεσα στα τάρταρα. Τη ζήσαμε τη μανούλα μέχρι το τέλος, εδώ άφησε την τελευταία της ανάσα στα 92 – μακάρι να φτάσουμε και εμείς τόσο. Ήταν αγωνίστρια και μαχήτρια της ζωής και αυτοδημιούργητη και καλό παιδί, όπως και ο μπαμπάς μου».
Ο Κραουνάκης, μιλώντας για τους γονείς του, δεν έκρυψε την ευγνωμοσύνη και την περηφάνια του: «Είχα δύο γονείς πολύ αστέρια και ερωτευμένοι ήταν και τρελοί και χιούμορ έκαναν και πάρτι. Έχω μεγάλη χαρά για τους δύο γονείς μου, αυτή ήταν μεγάλη κληρονομιά».
Ο συνθέτης, στην ανάρτησή του στο Facebook, δημοσίευσε μια κοινή τους φωτογραφία συνοδεύοντας την εικόνα με το εμβληματικό «Casta Diva» της Μαρίας Κάλλας. Με τον δικό του ποιητικό τρόπο, αποχαιρέτησε τη μητέρα του γράφοντας:
«Παραμονή Των Ταξιαρχών. Ήδη ο πιο δικός μας Άγγελος φτεροκοπάει και μοιράζει μύρο στο δώμα και στην τραπεζαρία των αηδονιών! Οι πολύ δικοί μας ανεβαίνουν στα κεντρικά για τον εορτασμό…»
Συνεχίζοντας: «Εδώ στα κεντρικά ο Αττικός Ουρανός δείχνει μια μεγαλοσύνη»,
και στη συνέχεια: «Ο πιο δικός μας Άγγελος μαγειρεύει. Όνειρα».
Και το αποχαιρετιστήριο κείμενό του έκλεισε με μια εικόνα σχεδόν μουσική: «Η άρπα και το φλάουτο και μια βιόλα και μια υπέροχη φωνή. Η Μαρία. Κι ένα τραγούδι τόσο δα αλλά τεράστιο».
