Για τη βαθιά και αχώριστη φιλία που συνέδεε τον Θανάση Βέγγο με τον πατέρα της μίλησε η Σόφη Ζαννίνου, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές μιας σχέσης που ξεπερνούσε τα επαγγελματικά όρια και έμοιαζε περισσότερο με δεσμό οικογένειας. Όπως εξήγησε, ο σπουδαίος ηθοποιός δεν προχωρούσε σε καμία συνεργασία αν δεν είχε στο πλευρό του τον πατέρα της, από τον οποίο αντλούσε ασφάλεια και σιγουριά.
Η συγκλονιστική εξομολόγηση στην τηλεόραση
Μιλώντας στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;» την σήμερα 21 Δεκεμβρίου, η ηθοποιός περιέγραψε τη δύσκολη στιγμή του θανάτου του πατέρα της και τη βαριά ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρέθηκε ο Θανάσης Βέγγος. Όπως είπε, ο Βέγγος έκλαιγε ασταμάτητα, σε τέτοιο βαθμό που φοβήθηκε πως θα πάθει κάτι σοβαρό.
Σόφη Ζαννίνου: Με τον Βέγγο ο πατέρα μου ήταν πραγματικά αδέρφια
Η Σόφη Ζαννίνου ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ο πατέρας μου ήταν πολύ φίλος με τον Μπάρκουλη, όπως και με τον Βέγγο. Με τον Βέγγο ήταν πραγματικά αδέρφια. Δεν έκανε καμία δουλειά αν δεν είχε μαζί του τον πατέρα μου. Ένιωθε προστασία. Ο Βέγγος ήταν γλυκός άνθρωπος, ένα μέλι, ενώ ο πατέρας μου ήταν πιο επιβλητικός, οπότε ένιωθε ασφάλεια δίπλα του. Όταν πέθανε ο πατέρας μου, ο Βέγγος έκλαιγε τόσο πολύ που είπα: “Πάρτε τον από εδώ, θα πάθει κάτι και θα το κουβαλάω στη συνείδησή μου”».
Αναμνήσεις από τον πατέρα της και το έμφραγμα
Στη συνέχεια, η ηθοποιός μίλησε για τον πατέρα της και την περιπέτεια υγείας που πέρασε κατά τη διάρκεια γυρισμάτων: «Όταν έπαιξε στο “Εξπρές του Μεσονυχτίου” και τα γυρίσματα έγιναν στη Μάλτα, έπαθε το πρώτο έμφραγμα από το άγχος. Έπαιζε κυρίως ρόλους κακών, γιατί τον βοηθούσε η φυσιογνωμία του. Υπήρχε σεβασμός, αλλά και φόβος. Όταν έλεγε κάτι, ήταν τελειωμένη υπόθεση».
Η παιδική της πορεία στο θέατρο και η οικογένεια
Η Σόφη Ζαννίνου αναφέρθηκε και στα παιδικά της χρόνια στο θέατρο, αλλά και στη διαδρομή των γονιών της: «Έπαιζα από τα πέντε μου χρόνια, κανονικά, με μεροκάματο σοκολάτες και κούκλες. Αν δεν μου τα έδιναν, δεν έβγαινα στη σκηνή. Η μητέρα μου δεν ήταν πολύ γνωστή, έπαιξε όμως αρκετά στο θέατρο και τον κινηματογράφο, πριν αποχωρήσει νωρίς. Ο πατέρας μου, όμως, ήταν μια εμβληματική φυσιογνωμία».
